sözaltı etiraf
| sözaltı1,129,554 | 2150 | 8941
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
Linda Cadell
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Ulduz yoxdur. işıq yoxdur.
Yalniz sonsuz qaranliq
Bəli, yenə çox pis boşluqdayam. işdən gəlib uzandım, dedim tiktokda video izləyib yatım, deməz olaydım. Qabağıma yenə bu cümlənin olduğu o video çıxdı. Nəticə? Yenə yada düşdü o qız. Niyə axı?! Bir insanın gedişi qarşı tərəfin bütün hisslərini, bütün həyat enerjisini alarmı əlindən? Cavab verə bilmirəm. Bəlkə də bütün hisslərimi illər boyu bir insanda xərcləmişəm deyədir. Hər şey amma hər şey onu xatırladır. Şəhərə çıxıram, göz onu axtarır. Avtobusa, metroya minirəm göz onu axtarır. Başımı yastığa qoyuram beyin onu düşünür. Kimləsə sıfırdan tanış olub danışmaq belə istəmirəm. Sanki gedərkən hər şeyimi əlimdən alaraq gedib. Çox çətindir. 3 ildir bu hisslərlə əlləşirəm. Artıq bu şeyin mənlə ölümə qədər gedəcəyini anlamışam. Amma yenə də qəbullana bilmirəm. Mahnılar, filmlər, bir sözlə hər şey gedib sonda ona dirənir. Bu şeyləri kiməsə danışa da bilmirəm, ən azından bura yazıb içimi boşaldıram. Bəlkə də bir qəlb həqiqətən bir dəfə sevirmiş. Belə yaşamaq çox çətindir, əgər buna yaşamaq demək olarsa. Səhər oyananda bir ümid telefona baxıram, bəlkə bir mesaj gələr deyə. Amma gəlmir, gəlməyəcək də. Çünki geriyə dönüşü olmayacaq şəkildə bitib hər şey. içimdəki hissləri cümlələrə sığışdıra bilmirəm, nə eləyəcəm onu da bilmirəm. Bildiyim tək şey var, o olmayacaqsa heç kim olmayacaq.
bu il öyrəndim ki mən adi,sadə,hamı kimi insan imişəm.bəli,kiməsə görə qəribə gələ bilər amma mənimçün çox vacib birşeydir bunu bilmək.bunun fərqinə varanda çox rahatladım,sanki üzərimdən yük götürüldü,çünki indiyə kimi özümün çox fərqli biri olduğunu düşünərək yaşamışam və dünyaya sanki nəsə borcum var kimi hiss etmişəm,sanki mən hamıdan üstünəm və fərqliyəm.bu o qədər yorucu bir prosesdir ki.içimdə insanları bitirirdim,səhv axtatırdım,ona görə onlarla sağlam bağ qura bilmirdim,onlar səhv idilər,mənsə düzgün.bu il artıq bildim mən də hamı kimi adi insanam,təbii ki,bu mənim fərqli cəhətlərim olduğu həqiqətini dəyişmir eləcə də digər insanların.amma mən onlardan artıq deyiləm,mənim kimi insanlar da var.mən təkcə qayğıkeş,istiqanlı,ürəyitəmiz deyiləm,tək deyiləm,üstün deyiləm,mən dəyişirəmsə digərləri də dəyişir.intellektual olmaq cəhdindən də əl çəkdim,oxuyacam,öyrənəcəm təbii ki,amma yenə də tək deyiləm və buna görə də üstün deyiləm.bu arada hədsiz hərşeyi bilmə xəstəliyinin də dərinliyində özüylə üzləşməmək, bundan qorxmaq durur fikrimcə.hədsiz sözünü vurğulayım burada.hərşeyi bilməyə ehtiyac yoxdur.təbii ki oxuyun öyrənin,amma özünüzdən qaçmayın bununçün hərşeyi bilməyə üz tutmayın.təbii ki şüursuzcasına.
bəli mən adi bir insanam bu həqiqəti öyrənmək,üzləşmək asan deyildi,əgər heç kimi bəyənmirsizsə,hər kəsdə bir səhv axtarıb mız qoyursuzsa.
hər birimizin içində o eqo,mən hissi var,onun hər vəziyyətdə bizi idarə etməyinə icazə verməməliyik,onda məncə güclü insan olarıq.
Partizanlığım da getmişdi. Moder də aramızın çox yaxşı olduğu bu yaxında dedi müvəqqəti partizan edək bax xəbərdarlıq işinə, deyəmmədim ki bir zaman günə 50 entri wikileyen zor partizan idim, olacaqsansa da müvəqqəti olarsan nədir, tanımır elə bil, incidim nə yalan deyim.
indi də kafadan entri atırıq, çox da şey olmasa da. 1 əjdaha atan (entriyə gələn səs) yeni yazarlar da kalbimdedir♡
Bir də oxuyucu bəyənisini yazardan çox sevirdim. Belə.
(baxma: sikim dünyanın etirabını həci)
üzv ol