bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

sözaltı etiraf

| sözaltı
1,125,823 | 2148 | 8938

əjdahalar  googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - dünənin ən bəyənilənləri - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - sözlükdəki türkiyəli yazarlar - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - düşün ki o bunu oxuyur
« / 136 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    31. belke de bir çoxlarınız kimi ters,esebi,elediyim her şeyde bir sehv tutan ataya sahibem ve de heç yola getmirik kişiynen.bugün onu mezarlığa aparmağımı istedi.getdiy.siqaret yandırdı,biraz susdu,sonra atasını,yeni babamı anlatmağa başladı.o anlatdıqca men de bu ters ve esebi kişinin eslinde kime oxşadığını anlamış oldum.ama anladığım bir şey de varıydı ki,o da atamın ölümüne darıxmış olmasıydı.anlatdı da anlatdı.en qeribe detallardan tut,öldüyü ana qeder her şeyi.qeribe hiss etdim sözlük.birgün bu ters ixtiyar üçün darıxacağım günlerin de geleceyini düşünmemişdim heç.qorxmadım desem yalan olar.
    32. etiraf edirəm ki hələ də sözaltındayam sözümün üstündə dura bilmirəm.

    3 əjdaha!

    05.09.2012 20:10, robb stark
    33. 12-13 yasimda camahatin icinde bir oglani vurmusdum.indi gorsem menasiz da olsa uzr istiyerdim.

    0 əjdaha!

    10.09.2012 15:13, krank

    2 əjdaha!

    13.09.2012 09:55, acab
    35. universitetə qəbul olarkən fakultə seçimində atama qulaq asdığım üçün peşmanam. kompyuter mühəndisliyini istəməyimə baxmayaraq atam tibb oxu dedi və mən istanbul-ankara universitetlərində qazandığım kompyuter mühəndisliyini bir qırağa qoyub adanaya tibb oxumağa getdim. it kimi peşmanam.
    hər gecə sözlüyün kodlaması ilə əlləşib nələrisə düzəltəyə çalışanda bu yadıma düşür, nəyisə düzədə biləndə isə yadıma düşmək cəhənnəm sikib atır bir qırağa məni bu peşmançılıq. 7ci sinifdə atam öz iş yerindəki kompyuterini mənə verdiyi vaxt belə dial-up sürətiylə html i qurcalayıb web səhifə düzəltməyə çalışırdım. mutluydum lan ben o zamanlar.
    xüsusən də bu gecə əlləşib bu link entrydəki haqq hesabları düzəltdikdən sonra həm sevindim həm də qanım it qanına döndü. sevdiyim işin arxasınca getmədim. atama qalsa deyəcək gothe faustu 82 yaşında yazıb , heçnə üçün gec deyil, indidə gedə bilərsən.

    13 əjdaha!

    18.09.2012 04:50, timidus
    36. sözlüyün iki gün açılmaması ürəyimi götümdə vurdurdu. çünkü hosting şirkəti o qədər fil filodu ki heç bi rxəbər vermədən bütün bazanı silib ata bilərdilər. və mən lənət olasə backupları almamışdım.
    ama artıq aldım.
    (baxma: raad olun beyler)

    3 əjdaha!

    30.09.2012 16:21, timidus
    37. filmlərlə əlaqəli bəzi başlıqları filmi izləməmiş ordan-burdan eşidib oxuduqlarıma əsasən yazıram. bilirəm düzgün zad deyil. amma sonra filmi izləyib təkrar bir entry yazmaq ləzzət edir.
    (bax: kiçik xoşbəxtliklər)
    38. özlemişim lan sözlüyü.
    10 gündür kompyuterdən girə bilmədiyim üçün ara-sıra telefonla girib bir iki entry yaza bilirdim. indi pc-də açdım, nası özlemişim.
    ağlamıyorum gözüme klavye kaçtı.

    6 əjdaha!

    08.11.2012 15:44, timidus
    39. sözlükdə qrammatikanın anasını ağladıram. bilərək yox, bilməyərək. bəzən doğurdan da bilmirəm ki qrammatikaya əsasən falan şey necə olur. misal, ediləbilinər sözü ayrı yazılmalıdı yoxsa bitişik? nəbilim, bunun kimi bir çox səhv buraxıram, -da -də və ki bağlayıcısının anasını ağladıram həmçinin.

    3 əjdaha!

    10.11.2012 04:00, timidus
    40. iran vətəndaşı bir dostum var, sözlükcan. bu dostumun bacısı avstraliyaya oxumağa gedib bu il. oxumaq üçün viza alabilməsi üçün hesabında pul göstərməsi lazımdı. öz hesabında o pul yoxdu, atasının hesabı iran banklarında birində olduğu üçün atasının hesabını göstərə bilmir və iran banklarındaki amerika və avropa birliyinin qoyduğu ambarqo səbəbilə hesablar arası transfer olmur. anlayacağın, pul var, amma istifadə edə bilmirlər. dövlətlərarası münasibətlər də insanlararası münasibətlər kimidi. varlının oğlu sevmədiyi və potensiyal təhlükə olaraq gördüyü bir uşağı qaralıyır, o qaqaşfasonun qorxusundan, onun gözünə girmək üçün heç kim o uşaqla danışmır. niyə-niyə o uşaq özü üçün nəsə edir. öz dövlət ərazisində və s. nükleer santral üçün pul transferi edəcəklər onsuzda edirlər olan da qara camaata olur. siyasət üzərinə düşünməyi 1984 kitabından sonra buraxdım. məsələ siyasət deyil, məsələ heç kim özü üçün diqqətəlayiq addım ata bilmir bu dünyada. necə ki, azərbaycanda biznes qura bilmirsən bax eləcə. böyüklərin xoşuna gəlmədisə bitdi.
    elə bu trajikomik söhbəti eşidəndən sonra 21 dekabr 2012 haqqında ciddi-ciddi düşünməyə başladım. bu gün tez-tez ağlıma gəlib. bakıda şam, çörək və s. kimi şeylərin stoklanması gedirmiş. ümumi vəziyyətdə isə dünya dağılsa da canımız qurtarsa, deyir əksəriyyət. heç kim intihara meyilli deyil, yox. sürü psixologiyası kimidi, hamı ölsə mən də ölərəm ala heç nə olmaz, onsuzda hamı ölür də. belə dəxilsiz bir düşüncə hakimdi çox adama. heç kim ciddi olaraq düşünmür, məncə, bu haqda. inanmamağı seçirlər. 4 günlük işıq kəsilməsi söhbətindən də hamı razıdı. nəsə dəyişiklik istəyir hamı. tyler durden olub hamı aq, xaos istəyindədi. nəsə dəyişsin sadəcə, belə olmasın.
    mənsə, prinsip olaraq, hərdən düşünürəm sözlük. dünya dağılsa, dörd günlük elektrik getməyindan daha yaxşıdı. falling skies, the walking dead kimi serialların, ümumilikdə zombi kinolarının dəlisiyəm hiss eləmisən, yəqin. 21 dekabra diş pastası və diş fırçası, sabun zad stoklayardım illa nəsə stoklayası olsam. niyəsini mən də bilmirəm. yəqin bir çox çörək alıb elə bir şey olmasa, təkər adı alıb bir də o qədər çörəyin israfını gözə ala bilmirəm. nə bilim. ya da elə bir şey olsa, ürək partlamasından öləcək 25%in içində görürəm özümü. təsəvvür elə, elektriklər kəsilir, dünya qaranlıq. yaşadığım məhəllə səhər dəllənəcəy, çığırış bağırış, günorta özlərinə gəlib cümə namazına gedəcək, axşam da marketə hücum çəkəcək. avtobus sırasında bir-birini əzən adamları görəndə insanlığımıza tüpürüm deyən mən o səhnə görəcək adam deyiləm. hücum çəkilməsə hər şeyin qiyməti 10qat olacaq ki, içinə tüpürümü də keçir bu artıq.insanlar-5milyard insan- dönəcək mağaraya. insan instinkləri ilə yaşıyacaqlar, sadəcə həyatda qalmağa çabalayacaqlar. mən bunu görmək istəmirəm.
    evdə divanda oturacam saatlarla. özümə sığışdırammayım etiraf eləyəmmədiyim şey isə qorxduğumdu. insanları o halda görməyə qorxuram, evdə tək oturub sosial problemləri düşünərək məni dəlləndirən şeylərdən uzaq olmuyacam. heç nə önəmli deyil artıq. dünya dağılmağa üz tutur. gəl də məşğul elə beynivi, görək, necə edirsən. elektrik yox oyun da oynuyammırsan. kürəkənin villası da yoxdu ki, özümüzü ay işığına verək (bax: melancholia ). sadəcə çarəsizliyivi dərk elə və qorx. biryerdə qorxmağa da ins-cins yox. olmasa da, bu işlərin belə davam eləməsi daha çox qorxudur məni. tək çarə kimi görünən gün keçdi və 22 dekabr. hər şey eynidi. hansı birinə qorxacağımı bilmirəm. bir də bu trier stilindəki melankoliyadan qorxuram.

    p.s bol-bol süd və siqaret stokluyaram yəqin.

    8 əjdaha!

    04.12.2012 05:51, nobady
« / 136 »



üzv ol
Modalı bağla





...