yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər
| anket215,451 | 530 | 1458
əjdahalar googlla
Mary999
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860His house is in the village though;
He will not see me stopping here
To watch his woods fill up with snow.
My little horse must think it queer
To stop without a farmhouse near
Between the woods and frozen lake
The darkest evening of the year.
He gives his harness bells a shake
To ask if there is some mistake.
The only other sound’s the sweep
Of easy wind and downy flake.
The woods are lovely, dark and deep,
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep,
And miles to go before I sleep.
- Robert Frost, “Stopping by Woods on a Snowy Evening”
Üfüqlərin sonsuzluğunu,
Ucalıqların sevdasını,
Həyat haqqını,
Günəşin sevgisini istədik.
Biz dünyanı yalnız özü üçün,
Özünü dünyanın ən isti sevgiləri üçün yaranmış bilən,
Yağmura yıxılmağın, qaranlığa üşüməyin,
Qar uçqunu kimi bir sevdadan düşməyin
həyat olduğunu xəyalına belə almayanlardan ola bilərdik Amma olmadıq oğlum,
Biz savaş adamlarıyıq! "
Tam versiya :
link
(youtube:
)
Come, gentle night, come, loving, black-browed night,
Give me my Romeo. And when I shall die,
Take him and cut him out in little stars,
And he will make the face of heaven so fine
That all the world will be in love with night
And pay no worship to the garish sun.
Səni görərdim.
Üfüqdən yayılan şəfəqlər kimi
Səni görərdim.
Səhərin gözümə açıl deyərdi,
Axşamın gözümdə gecələyərdi.
Hardasa azdırdın gümanımı sən,
itirdin əbədi ünvanımı sən,..
Doğrudan, əlçatmaz üfüqlər oldun,
Üfüqdə əriyən şəfəqlər oldun...
- Məmməd Araz
Onun sənin fikirlərində xəyala keçməsidi.
Qorxursanki zamanla unudarsan.
Düşünürsən keçmiş anlarını.
Görürsənki yaxşı yadında deyil gözləri,
Həmin an ürəyin cırpınır.
Mat-məəttəl,
Titrəyərək, donub qalırsan.
Və ayılanda özünü bir əclaf kimi hiss edirsən.
Necə olub ki unutmuşam.
Güləndə parıldayan o gözləri,
Gözlərinin üstündəki kiprikləri.
Saçının telləri,
Külək əsəndə gözünə batardı.
indi xatırlayıram gözlərini.
Şeiri yazdıqca ağ paltarda,
Canlanır gözümün qabağında.
Həmişə gülən, gülümsəyən xatırlayıram onu.
Ya da bir mələk kimi qalıb xatirələrimdə.
Dərd deyil,
Kədərdi, hüzündü mənimki
Çöhrəsindəki,
Günahsızlıqdı bəlkə də məni məhv edən.
Yuxuma girir tez-tez,
Yuxunu tutub saxlamaq istəyirəm.
Ayılanda görürəm ki nə o var
Nə də mən,
Bir ruh var, bir də çürüyən.
Xatırlamaq istəyirəm onu.
Bütövlükdə, bir nöqtəsini belə unutmadan.
Əslində xatırlamaq elə unutmaq deməkdi,
Unutmadığını necə xatırlaya bilərsən ki.
insan bilir, duyur, anlayır.
Əvvəl axır unudacağını,
Amma qəbul etmək istəmir.
Mübarize aparır,
Qınayır,
Hər gün özünə lənətlər oxuyur.
Dərd qalıb bir tərəfdə,
Unutmamaq üçün çabalayır.
Bəlkə də bu unutmaq deyil alışmaqdı.
Yoxluğa alışmaq.
Xatirələrində yaşatmaqdı ola bilər ki,
Amma qorxuludu, əzablıdı, kədərlidi,
itirmek.
Ondan da daha qorxuludu,
itirdiyini xatırlaya bilməmək.
Həyasız arvadlar kimidi heyat.
Həm suçlu, həm güçlü,
Aldığı bəs deyilmiş kimi,
Heç nə olmamışcasına,
Qəddarcasına,
Simasını da silir yaddaşımızdan.
Şiirler yazsak kahramanlık üstüne...”
Молодые погрешности,в рекламах красоты,
Богатое наследие лжи древности,
От бесконечности,до бесконечности
От свободной ограниченности
В покой,в тишину её и рай
От тонких струн до вечности
Несёт нас советский трамвай.
Солнце печёт изумрудную жизнь в пустыне
Истерзанный уже хищниками на равнине.
Среди множества женских стонов
Среди множества нежных голосов,
Сканируется семь ультрамаринового смеха,
И опять та защита,и снова помеха.
Как представить неопределённость будущего,
Если хочется всегда лучшего сущего
(youtube:
)
Üzgünsən biraz.
Kimi öldürmüsən gəldiyin yerdə?
Bir də ki…
Qonaqlar əliboş olmaz,
Bəs nə gətirmisən xatirələrdən?
Sən necə qonaqsan axı, əzizim?
Dinib danışmırsan niyə?
Bilmirəm.
Əslində mənim də nə çoxdur sözüm,
Heç bircəsini də deyə bilmirəm!
Görürsən,
Təklikdən boynum bükülüb.
Bir sevinc də yoxdur isitsin məni.
Vallah,
Həyatımın marağı ölüb,
Sevgilim də yoxdur tərk etsin məni!
Sən Allah, tələsmə!
Hələ var vaxta.
Gecəni mənimlə qala bilərsən?
Birlikdə yatarıq bu dar yataqda,
Getsən bəs, de görüm…
Haçan gələrsən?
Gedirsən?
Nə deyim?!
Sənə yaxşı yol!
Mən yəqin, yataram..
Ya da…
Nə bilim!?
Havalar soyuqdur, ehtiyatlı ol!
Sağol!
Xoş gedirsən, köhnə sevgilim!
küləklərlə gəlmişidin, küləklərlə gedirsən
üzv ol
