1. insanı yıxan idrak prosesidir. artıq əvvəlki kimi eşitmədiklərinin şahidi olursan. həyatdan yavaş-yavaş, tədricən soyuyursan. bəzən çağıranda hay verməməkləri, bəzən "nə?" deyə soruşmaqları, bəzən də səhv eşitməkləri insanı öncə o qədər də emosiyalar altına yıxmır. amma oturub "sanki, əvvəl olduğu kimi eşitmirlər. " deyə düşünəndə bunun da "çiçəklənən" bir problem olduğunu anlayırsan.
çoxu hardasa 40-dan yuxarı yaşda bunlar baş verir. məncə bu adi bir şey də deyil. gözünün qabağında pillə-pillə enir valideynlərin. bəlkə də bu artıq "indi baxmaq növbəsi sənindir" siqnalıdır. ən pisi isə, artıq valideynə müraciət üçün ucadan danışma vərdişidir. amma neyləmək olar? həyat budur.