+16 əjdaha
1. Öz fikrini əsaslandırmaq və ya aydınlaşdırmaq üçün başqasının söylədiklərindən, yazdıqlarından gətirilən dəqiq çıxarışlara verilən ad.Sitat iki, üç və daha çox cümlədən, həm sadə, həm mürəkkəb cümlələrdən, hətta bir cümlənin müəyyən hissəsindən ibarət ola bilir. Sitatla verilən cümlə tərtib formasına, durğu işarələrindən istifadə qaydasına görə vasitəsiz nitqdən seçilmir. Fərq ondadır ki, sitatdan istifadə edərkən müəllif öz fikrini əsaslandırmaq, aydınlaşdırmaq, söylənmiş fikri gücləndirmək, fikrin ilkin mənbəyini göstərmək və s. məqsədlər güdür.
Bu cəhət elmi əsərlər üçün səciyyəvidir. Əgər Məhəmməd Füzulinin həyatının elmi şəkildə öyrənmək istəyiriksə, onun haqqında ilk mənbələrə baxmalı, zəruri hallarda ilkin mənbələrdən sitat gətirməliyik. Məs.: görkəmli ədəbiyyatşünas alim, tənqidçi Firidun bəy Köçərli yazırdı: "Füzuli kimi məşhur və mötəbər şairin tərcümeyi-halına dair məlumat, heyif ki, azdır". (Firidun bəy köçərli. - Azərbaycan ədəbiyyatı - 1c., Elm, b., 1978. s.84)
Əgər bütöv bir cümlədən ibarət olan sitat tam şəkildə verilmirsə, bəzi sözlər ixtisar edilirsə, buraxılmış sözlərin yerinə üç nöqtə qoyulur; Məs.: S.Vurğun yazırdı: "Zəmanəmizin nəhəng addımları ilə irəliləyən Azərbaycan xalqı qəhrəman... xalqdır".
S.Vurğun yazırdı: "...Azərbaycan xalqı qəhrəman və yaradıcı xalqdır".
Sitatlar müəllifin nitqinin tərkibinə daxil ola bilər. Bu zaman dırnaqlar saxlansa da, sitat kiçik hərflə başlanır. Sitatdan bu cür istifadə halları vasitəli nitqə oxşayır; Məs.: M.F.Axundzadənin fikrincə (və ya: m.f.Axundzadə göstərdi ki), "elm və mədəniyyət geniş yayıldıqdan sonra artıq despotizm, fanatizm və s. "yaşaya bilməz".