+37 əjdaha
1. başlıq tam ifadə etmir, tam olaraq nəzərdə tutulan budur: "evdə oturarkən məşğuliyyətsizlikdən şikayətlənən, eləməyə bir şey yoxdur deyən və çölə çıxmaq istəyən insan."ətrafdakı insanların böyük bir çoxluğunu təşkil edir. şikayətlənirlər, evdə oturarkən darıxırlar, çünki bütün məşğuliyyətləri, hobbiləri (hobbi demək olarsa) kafelərə, klublara, barlara və ya harasa getməkdən ibarətdir. evdə oturarkən gördükləri özlərinə faydalı heç bir şey yoxdur, uzaq başı facebook scroll aşağı zombisinə çevrilirlər.
bu adamlar kitab oxumurlar, bu adamlar ümumiyyətlə oxumurlar, bu adamlar özlərini inkişaf etdirmirlər və ya etdirə bilmirlər. bu adamlar özləri ilə vaxt keçirlə bilmirlər, mütləq kiməsə ehtiyacları olur, mütləq çölə çıxıb pul xərcləməlidirlər. bu adamlar *düşünməyən* adamlardır, zombilərdir, özləri ilə həll etmələri gərəkən məsələləri var amma bunun fərqində deyillər. zombidirlər. bu adamlar *aldous huxley*in bəhs etdiyi *yeni cəsur dünya* distopiyasının qurbanlarıdır. sistem, dövlət onları şənləndirərək məhv edir.
bu adamlar asosial insanlara gülürlər, ancaq ortadakı reallıq ondan ibarətdir ki, asosial, evdən çıxmayan və ya çıxmasa da özünə itə tök məşğuliyyət tapan o insanlar əslində reallığı görürlər. və onlara gülənlərdən daha üstündürlər. yazıqları gəlir.
soruşun o adamlardan və ya özünüzdən; axırıncı dəfə nə vaxt kitab oxuyub o adamlar? axırıncı dəfə nə vaxt hansısa maraqlandıqları bir mövzu iıə bağlı (hələ də maraq hissləri ölməyibsə) saatlarını, günlərini ayırıb araştırma aparıblar? axırıncı dəfə nə vaxt beyin gimnastikasında böyük rola sahib "düşüncəni yazıya tökmək" məşğuliyyətini yerinə yetiriblər? son dəfə nə vaxt "yazıblar"? chat dili və 140 simvolluq twitter dili xaric. gülünc olan orasıdır ki chat dili və sosial media şərhləri xaric sözünü yazmağa ehtiyac belə yoxdur ancaq yazmalısan çünki bu adamlara görə öz-özləri ilə *brainstorming*ləri bundan ibarətdir. status yazmaq. bəh bəh.
bu adamlar ölüdürlər. konsyumerist zombidirlər, zira düşüncə ölüb, bədən isə kapitalizmin çarxını döndürür.
daha əvvəl hansısa entrydə qeyd etmişdim; bekarçılıq yoxdur, depresiya vardır.
özü-özü ilə vaxt keçirə bilən, o asosial deyilən evdə oturabilən insanlar bekar olmurlar, onalrın həmişə vaxt keçirmək üçün öz əyləncələri və ya məşğuliyyətləri var. bekardırlarsa da, depresiyada olduqları üçündür.
ancaq digər zombilər üçün bu əksinədir: depresiya yoxdur, bekarçılıq var. bekar olduqları üçün depresiyaya girirlər. depresiyalarının qaynağı özləridir.
və düzəlməyəcək. ən acı verici nöqtə budur, yeniyetməlik yaşlarını keçibsə bu tiplər, və ya sonlarındadırlarsa, düzəlməyəcəklər. günahkarı isə *curiosity* (maraq) hisslərini onlara aşılamayan, və ya sahib olduqları *maraq* hissini uşaqlıqda/yeniyetməlikdə öldürən ailələri, məktəbləri və dövlətləridir.
bu adamlar heç vaxt xoşbəxt olmayacaqlar, çünki bu adamlar artıq *materiyal xoşbəxtlik*ə inanırlar: pul, ev, maşın, sahib olduqlarının ən bahalısı, başqalarınının sahib olduğu "maddə"lərə həsəd aparırlar. ölmüsünüz.