dayı
| sosial3,282 | 12 | 19
əjdahalar googlla
güldürən hadisələr - sözaltı günlük - sözaltı roman - sözaltı etiraf - yaran lətifələr - taksi sürücüsü ilə yaşanan dialoqlar - unudulmaz azərbaycan film replikaları - yazarların ən pis pərt olduğu an - avtobuslarda keçən dialoqlar - azərbaycana və ya azərbaycanlılara xas xüsusiyyətlər
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860(baxma: sikiləsi günlərimiz qabaqdadı )
hər qonaqlığa əli götündən uzun gəlib başda oturar, yeyib, içib, sonra da tabiri caizse ağzımıza sıçıb gederdi. bir dəfə heç unutmaram təxminən 6-7-ci siniflərdə oxuyuram. ilk defe mene uzun tekidlerimden sonra belə qonaqlıq şəkilində ad günü keçirirlər. mən de hevesliyem ki, hamı mənə hədiyyə gətirəcək. tebii ki, o vaxtlar uşaq üçün olan, işimə yarayacaq heç bir hədiyyə getirmediler, verilen pullar da sorğusuz sualsiz valideynlərimə çatdı. uşaq nə idi, pul ne idi. ad günümün kuliminasiya nöqtəsi olaraq da "dayım" geldi, "dayim". belə təntənəli şəkildə, gəlişi bir xüsusi halmış kimi, xan kimi gəldi, oturdu başda. men de ürəyimdən keçirirem ki, (karın könlündəki) bu indi menim ilk qeyd olunan ad günümdür, yəqin "dayım" da bilir mene ya saat alıb (o vaxt uşaq üçün vəya nədənsə mənim üçün böyük bir şey idi saat, belke de en böyük hədiyyə olaraq xəyalım ancaq onu algılayırdı), ya da yaxşı pul basacaq cibime ve men de onu anama vermeyib, mene verilib deyerek özümə götürəcəm, xercliyecem... tebii ki, həmişə etdiyi və özünə məxsus bir hal olduğu kimi, zırt da vermedi ve getdi. ha gözlədim indi verecek, bu deqiqe verecek, yeqin qapıdan çıxanda verəcək amma yox, basdı getdi...
üzv ol