sen vurdun da ben ölmedim mi



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Ahmet selçuk ilkanın ela şeiri.

    Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
    Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
    Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi
    bekledim seni
    Sense araya korkular koydun.
    Yasaklar koydun... Şimdi nerdesin diye sakın sorma
    Sen çağırdın da ben gelmedim mi? Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
    Yağmurlu havalara...Bu kasvetli akşamlara
    Sen varken
    Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
    Otobüs duraklarına...
    Sen varken ayrılanlara ağlamazdım... Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
    Gidenlere küsmezdim
    Kalanlara acımazdım...
    Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
    Masumdum, çocuklar gibi
    Böyle delirmezdim-küfretmezdim... Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.
    Şimdi soruyorum sana
    Adı sevdaysa bu cehennemin
    Sen yaktın da ben yanmadım mı?
    Biliyorsun
    Bütün acılarına 'yeşil ışık' yaktım olmadı
    Bütün korkularına'arka çıktım'olmadı
    Dağlara merdiven dayadım olmadı
    Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
    Sevdim olmadı,yandım olmadı,taptım olmadı
    Artık benden pes
    Bu aşkın biletini istediğin gibi kes
    Nasılsa gidiyorsun
    Biliyorum git...
    Ama ardında
    Ağlayan bir çift göz Paramparça bir yürek
    Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
    Çek silahını daya sırtıma
    Titrersem namerdim...
    Sen vurdun da ben ölmedim mi?


sən də yaz!