köməkçi və kiçik obrazların heç kimin vecinə olmaması



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. filmlərdə və seriallarda baş rollar xaric öldürülən insanların aqibətini düşünməyə başlamışam. müharibə mi deyirsən, təbii afət mi deyirsən, iri məxluqun ayağının altında qalıb əzilənlər mi deyirsən...
    ulan 2-3 baş rol sağ qalır deyə happy end mi olar? bəs əzilən taksi sürən daydayın ailəsi?
    yıxılan binaların içindəki min bir ümidi olan işçilər?
    rastgele atılan güllələrə tuş gələn əsgərlər?

    dünya ədalətsiz yerdi, film sektoru da..
    2. Hər kəs qəhrəmana fokus edər diqqətini, təbii olan da budur. Digər personajlar sadəcə hekayənin detallandırılması üçün istifadə olunur. Bir anlıq üzülərsən onların əhəmiyyət görməməsinə, amma keçər, çünkü onlar həqiqi deyil. Həyatda da bu belədir. Özümüz hekayənin qəhrmanıyıq, ailəmiz dostlarımız ən yaxın obrazlardır. Lakin həmişə kənarda qalan, əhəmiyyət verilməyən günübirlik insanlar da olar həyatımızda. Onlarınsa əsərdəki personajdan fərqli olaraq öz yaşam hekayələri və mübarizələri var.
    (bax: sonder)
    3. ən pisi öz həyatında köməkçi rol olduğunu başa düşməkdi.ondan sonra özün üçün yazacaq heç bir plot qalmır.baş rolların həyatına baxa baxa keçir vaxtın.


sən də yaz!