1. fransız istehsalı animasiya filmi. rejissoru jérémy clapindir. filmin mövzusu michel faber-in “happy hand” adlı hekayəsindən götürülüb: kəsilmiş bir əl parisdə səfərə çıxır və sahibini axtarır. paralel xəttdə isə naoufel adlı oğlanın həyatı göstərilir. özündə ən sevdiyim üçlü janrı birləşdirir: drama + fantaziya + romantika. poetik, qaranlıq və bir az da existential vibe-ı var. 2019-cu il cannesdə “grand prize nespresso” qazanıb, oscar-da isə “best animated feature” nominasiyasına düşüb. netflixdə mövcuddur.
şəxsi fikirlərimə gəlsək, izlədiyim ən əjdaha animasiyalardan birisidir. hələ soundtracklərindən danışmıram. xüsusilə, "intercom"a filmi izləmədən dinləyəndə belə çox şey hiss etdirir. film boyunca "milçəyin" rolu barədə heç nə deyilməməsi və sonda daşların yerinə oturması, personajların iç dünyasının qatlarına yavaş-yavaş enilməsi və inkişaf etmələri kimi detalları sevdim. dramı içimi qaraltmadan, reallıqla harmoniya içərisində saxlayaraq keçirməyi bacaran nadir işlərdəndir.