1. Kitabdan bir hissə.

"Hələ də 18ci əsrdən qalma inanclara inanan insanların yaşadığı qəsəbələrdə gecələdim. Ağzımı açmadım, gülmədim, daşqalaq edərlər qorxusu ilə başımı qaldırıb heç insanlara belə baxmadım...Qaçmağa çalışdıqca hər meşədə bataqlığa batdım, yaşamağa çabaladıqca daha dərinə getdim, bu sətirləri yazdıqca belə sinəmin ağrısını hiss edirəm. işığımı itirdim, yönümü, istiqamətini itirdim və ən pisi insanlara qarşı olan duyğularımı itirdim. O günə qədər...Həmin gün ruslar daxil oldu və faşistləri məğlub etdi. Həə onlar yaxşı idilər? Əlbəttə ki, yox. Amma ən azından içlərində insan qalmağı bacaranlar var idi..."

Öz həyat hekayəsinə toxunmuş Jerzy Kosinski tərəfindən yazılmış ikinci dünya müharibəsi haqqında yazılmış təsiredici, oxunması çətin, həzm edilməsi ondan da çətin olan bir romandır.

Filmi keçən il Oskar nominantlarında shortlistə belə seçilmişdi. Onu da Vaclav Marhoul adlı bir çex rejissor çəkib. Film və kitab arasında fərqlər odur ki, kitabda yaşanan dəhşət həmin obrazın dilində verilib və hiss edirsən, film də isə görməlisən. Səhnələrdən qopdunsa o hissləri itirirsən.