1. Şok təsiri yaradar.
ilk görüşməyə yarı yuxulu elə belə maaşa göre müsahibəyə gedilər amma yaxşı keçer. Üstəlik işi də çox bəyənərsiz hətta bizdə belə işlər mi var deyib təəccüblənərsiniz. müsahibədən sonra 2-ciyə dəvət alınar. Bu dəfə isə işi çox bəyəndiyinizdən şirkət haqqında melumat əldə edib, her detala fikir verib, vaxtında yatıb mükemmel formada görüşməyə gedilər. Ela keçer. Cavab vaxtı həvələ gözlener. Mükemmel bir görüşmə keçsə də olmama ehtimalının da olduğunu bilersiz amma bu artıq yeni planlar qurmaq, sabah işə nə geyincəyinizi planlaşdırma xeyallarınızın qarşısını almaz. Ve saatlar sonra zeng olunub nəticələr deyiler. Xeyirli olsun! istenmeyib yan cibə qoyulmusuz.
Zaten menim çox beyendiyim, mənə çox uygun olan işin mənimlə nə işi var? iş o qeder beyenib , özünüzü o işdə o qeder xeyal etmisiz ki artıq yeni iş axtarmaq isteyiniz belə qaçar. Müsahibeye heves qalmaz. Sonda yox demekdənsə elə başdan qəbul edilmezdim kaş. Seçilmədikdən sonra ne önemi var son neçe nefer arasına qalıb ikinci merheleye qalmağınızın? Məndən daha uygun biri var idisə ele onu çağırıb alınmasa meni cağırmaq çox mu çetin idi? Qarşısında daha az uyğun olduğum adam da yeqin google ceosu deyildi. 3 aşağı 5 yuxarı eyni səviyydə olmalıydıq. Niyə mən deyildə o? Nolardı bir defe de menim bextim getirsin də deyib bir partiyada bexte söyüb dünyaya lənət oxunar. Elə bil “bax bele işler də var amma senin bextinçün deyil acıqqq” deyilmiş kimi hiss etdim. And içe bilərəm ki, təcrübə, həvəs, danışıq ondu doqquzu ise şansdı.