xatirə qutusu

|

əjdaha lazımdı   googllalink

    1. atmağa qıymadığım, bəziləri mənalı, bəziləri isə mənasız görünsə də, önəmini yalnızca özümün anlayacağı əşyalardan ibarət qutudur. 4-5 il əvvəldən yığmağa başlasam da, içərisində daha əvvələrdən qalan əşyalar da var. 4-cü sinifdə 8 mart üçün anama rəngli qələmlərlə bəzəyərək hazırlayıb verdiyim açıqcadan tutmuş, qardaşımın hansısa ad günümdə aldığı kinder’dən çıxmış oyuncağa, uğur gətirəcəyinə inandığım üçün uzun müddət qolumdan çıxarmadığım və sonunda ipləri yeyilib qırılan qolbağıma, sinif gəzintisinə getdiyimiz zaman dostlarımla çay qırağından topladığımız daşlara və.s başqa xatirələrə qədər.

    Uzun müddətdən sonra qutunu açma səbəbim xalam qızının hədiyyə olaraq verdiyi güzgünün içərisinə “gördüyün şey hər şeydən və hər kəsdən önəmlidir, ona yaxşı bax ” notudur.

    (bax: kiçik xoşbəxtliklər )
    2. Bir az sevinc, bir az gülümsəmə, bir az da göz yaşını gizlədən sevimli qutum. Onu hər açdığımda bu hissləri eyni ardıcıllıqla mənə yaşadan həyatımda heç dəyişməyən tək şey.
    3. verilən hədiyyələrin özlərini saxlamasam da, üstündə gələn balaca notları bir qutuda saxlayıram. 10 il dostumun ad günümdə verdiyi hədiyyəni xatırlamıram məsələn, amma içindən çıxan və üstündə ancaq `ad günün mübarək` yazdığı balaca kart hələ də qalır. 7 il əvvəl bacımın mən oturanda yalandan karandaşla məni çəkməyə çalışdığı balaca kvadrat formasında bir şəkil var, məsələn, altına da tarixini yazıb, o da qutudadı. ümumiyyətlə qutuda kağız-kuğuzdan bir də köhnə şəkillərdən başqa heç nə yoxdu.


sən də yaz!