1. Qeyri-etik görünə bilər, amma bəzən belə lazımdır.

Əvvəllər insanlara dəyəri qədər dəyər verməyə çalışırdım. Amma tərəzi səhv gəlirdi.
Sonra anladım ki, əsl dəyər “sən kimsən ki?” sualında gizlənir.
Çünki insan qarşısındakını tanımadan,
ona özündən dəyər yükləyir,
sonra da deyir: “bax, bu sənin qədərindir.”

Sən kimsən ki, mən səni düşünməyə vaxt ayırım??
Sən kimsən ki, sənin üçün planlarımı pozum??
Sən kimsən ki, hansısa hərəkətimə görə səndən utanım?
Sən kimsən ki, görüşə bəzənib gəlim??
Sən kimsən ki, sənə güzəştə gedim??
Dəyər hər gələn gedənə yox,
dəyəri olana, anlayana verilir.
Və hər “sən kimsən ki?” sualında qarşıdakı sənin ona uyduruq hörmətindən ibarətdirsə qarşıdakını sənin mövqeyindən şillələyir, onu yox, öz mövqeyimizi sorğulayır. bu
əslində özümüzə verəcəyimiz ən dürüst hesabatdır.
Note: burada ətrafınızda olan hər kəsə qarşı baxışdan söhbət gedir, şəxsə yönəlik nəsə vurğulanmayıb.