1. ağıldan daha vacib işləri olduğunu zənn edən adamın edəcəyi işdir. desən allah qabağına ağıl çıxartsın, deyəcək kimin nəyə ehtiyacı var, onu arzulayır. ağıllılıq və hazırcavablıq arasında yaşayır. həmişə özünü özünə ağıllı göstərməyin, özünü aldatmağın bir yolunu tapır. əslində, ətrafındakıların onun haqqında nə düşündüyünü çox da vecinə almır. onun davası özü-özü ilədir. özünü illərlə aldatdığı üçün öz yalanını tutmasından, ağılsız olduğunu özünə etiraf etməyə məcbur qalmaqdan qorxur. onun fikrincə, ağıla ehtiyacının olduğunu inkar etmək də ağıl əlamətidir. bəzən, əlaqəsiz bir söz deyib üstə çıxmağa çalışacaq, amma cavabın məzmunu çox da önəmli deyil. 100% şablondur və sən bu cavabı əvvəl bir neçə dəfə eşitmisən. əksəriyyətini isə, 7-ci sinifə qədər hansısa qız sinif yoldaşından. cənab ağıllının həyat fəlsəfəsi budur: dili işlədə bilmək ağıl işlətməkdən önəmlidir. bütün ömrünü söz altında qalmamaq üzərinə qurub. tənqid edirsən, sənə şablon cavab qaytaracaq, ağıl öyrədirsən, şablon bir hikmətli söz deyəcək, məsləhət verirsən, kurtlar vadisindən kəlam səsləndirəcək. amma dəyişməyən bir şey var. allah ağıl paylayanda onun orada olmadığı həqiqəti. bunu da belə əsaslandırır: mənim ehtiyacım yox idi.