Həyatıma nəzər yetirdiyimdə bəzi şəxslərə qarşı kinim olduğunu sezdim, amma bu boşa verilən enerjidir. Onu sərbəst buraxmaq və bundan da güclənmək lazımdır. Necə kini yemək olar? Bu barədə də toxunacağam.
Bağışlamaq ürəyin işidirsə, həyata buraxmamaq ağlın işidir. Bu forma bağışlamağı zərərsiz edir.
Bağışlamaq dedikdə, sən qarşı tərəfi "təmizə çıxarmaq" kimi yox, hadisəni inkar etmirsən, ağrını unutmağa çalışmırsan, sadəcə o insana qarşı içindəki emosional borcu sıfırlayırsan. Çünki kin saxlayanda sən hələ də o insana bağlı qalırsan. "Mən bunu saxlayaraq nə qazanıram?"
"Bu hiss mənə xidmət edir, yoxsa məni yeyir mi?" deyə suallar ver.
Bəli, yeyir. Sən fərqində olmadan.. bir mühitə getməzdən əvvəl onunla qarşılaşmaq və onun üçün yığdığın mənfi fikirlərin bir anda ortaya tökülüşü və ya səni narahat etməsi.. bunların hamısını yemək olar.
Bağışlayanda isə əlaqə qırılır. paradoks budur ki, bağışlamaq bağları kəsməyin ən sakit formasıdır. Zaman keçib bağışladığında və şüurlu şəkildə (Dərsi götür, yükü yox) həyata buraxmamaq özümüzə edəcəyimiz ən yaxşı qucaqlamadır. O insan artıq "həyatının içindən biri" yox, "keçmişində olan biri" olur.
biri deyir: “Çox yumşaqsan, istifadə olunarsan”
o biri hissən deyir: “Mən kinli insan olmaq istəmirəm”
Ən doğrusu, o insanları həyata, seçimlərinə daxil etməməklə balansı saxlayırsan və o insanları həyatına daxil edərək , yenidən zərbə yeyərək özünü günahlandırmırsan. Sərbəst burax və həyatı yaşa.
Yumşaq ürək + düzgün sərhəd = güclü insan
Burada laqeydliyin rolu nə?
Laqeydlik azad edir, artıq o insan səndə reaksiya doğurmur. bağışlamaq yalnız incitmiş insanı yox, səni də azad edir. Bəli, bu ən böyük azadlıqdır.
Yerinə görə, Birini görəndə necəsən demək, salam vermək insanlıqdır. Hətta onun sənə rəftarına rəğmən təsirlənmədiyinin ən əyani sübutudur. Onları öz səviyyəsi ilə baş-başa qoymalı və həyatınızı yaşamalısınız. birinə qarşı mənfi hiss etməklə keçən ömürlə həyat qısa idisə daha da qısadır.. haqlı olduğunu de və keç, həyatına uyğun deyil de, davam et.
Klassik cümlə kimi gəlsə də, deyəcəyəm, heç kim sənin daxili sakitliyindən baha olmamalıdır. Və hamımız öləcəyik, inadlaşmağa vaxt yox. Hamımız acizik bu dünyada. Empatiyanın çoxu ilə bağışlamaqdan ötə yolumuza yoldaş etməməliyik.
(italik: 10 dəfə tutacaq bu hiss, 10 dəfə buraxacaqsan, bir dəfəlik heç nə olmur, yavaş-yavaş öyrəşirsən.
O insan yadına düşəndə diqqətini fiziki olaraq dəyiş:
başqa mövzuya keç
hərəkət et (yer dəyiş, ayağa qalx))
(italik: Beyin öyrənir ki: "Bu mövzu artıq bağlanıb."
Və ən əsası, qəlbinin böyüklüyünə inan.)
Note: mən gündəlik olaraq həyatımıza qatacağımız praktiki bir yön verməyə çalışdım. dərin travmalar isə öz-özünə həll olunmur. bəzən peşəkar yardım (terapiya) lazım ola bilər.