münasibətdə ən çox sevən tərəf olmaq; bu, insanı həm ən güclü, həm də ən zəif edən vəziyyətdir. qadın söhbətinə gəldikdə isə bu duyğu çox vaxt özünəxas bir dərinlik qazanır. qadın sevgisinin intensivliyi haqqında deyilənlər çox vaxt romantikləşdirilir amma gerçəklik bundan xeyli fərqlidir. münasibətdə ən çox sevən olmaq nə qədər gözəl görünsə də, əslində ciddi psixoloji yük daşıyır. belə qadın tez-tez özünü partnyor üçün "daha yaxşı" etməyə çalışır, öz ehtiyaclarını arxa plana keçirir, qarşılıqlı olmayan bir sevgini birtərəfli şəkildə qorumağa səy göstərir.
psixologiyada bu vəziyyət anxious attachment yəni "narahat (təşvişli) bağlanma forması" ilə sıx əlaqəlidir. belə insanlar uşaqlıqdan etibarən sevginin şərtsiz olmadığını, onu "qazanmaq" lazım olduğunu düşünürlər. bu inanc böyüdükcə münasibətlərə də sirayət edir. maraqlı olan budur ki, ən çox sevən tərəf çox vaxt münasibətin "saxlayan" tərəfi olur. yəni o ayrılmaz, o bağışlayır, o güzəştə gedir. bu bir növ emosional gücdür amma eyni zamanda emosional asılılığa da çevrilə bilir.
cəmiyyətin qadına biçdiyi rol da bu vəziyyəti daha da möhkəmləndirir. "sevən qadın hər şeyə dözər", "əsl sevgi özündən keçməkdir" kimi düşüncələr qadını öz hisslərini sorğulamaqdan çəkindirir. nəticədə o sevir, dözür, susur və buna "güclü olmaq" deyir. lakin bir yerdən sonra bu tarazlıq pozulur. sevgi birtərəfli axanda insanı içindən boşaldır. o vaxt qadın ya tamamilə münasibətdən çəkilir ya da hər şeyi udub saxlamağa davam edir. hər iki halda ağrı eynidir, sadəcə şəkli fərqlidir.
Mənbə və əlavə oxu üçün:
1. narahat bağlanma
2. qoşma nəzəriyyəsi
3. azstat.gov.az
4. attachmentproject.com