1. bir nöqtədən sonra hər şeydən əlini üzmüş insandır. azərbaycanın 90%dir. evinə çörək aparmaq istəyən ata, başını aşağı salıb siyasətlə maraqlanmır, maraqlana bilmir, qorxur. dövləti dəstəkləməsə də edəcəyi birşey yoxdur. "isfəndiyar falan partiyaya səs veribmiş öyrənib işdən çıxarıblar" sözünü eşidəndə daha da aşağı salır başını, gizlənir. qınanası deyil.
digər tərəfdən isə əslində elə apolitik insanlar səbəb olur anti-demokratiyaya, ama bunu dəyişmək qeyri mümkündür. çünkü istənilən halda cəmiyyətin sadəcə kiçik bir qismi 5-6%i siyasətə daxildir, inqilab olanda da onlar edir. 90 faizin qatılmasına ehtiyac olmur, hansı ki o 90% başa kim keçsə onlara sitayiş edəcək qurupdur.
hamı siyasətlə maraqlansaydı, o qədər fikir ayrılığı yaranardı ki onda başa keçəcək adam seçilə bilinməzdi, və heç kimdə başa keçməzdi. bunun yaxşı vəya pis olacağını demirəm, sadəcə bir misaldır.