hərbçi olmaq



facebook twitter əjdaha lazımdı izlə dostlar   mən   googlla

başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:

+10

2. Təxminən 13-14 yaşından etibarən hərbi liseyə daxil olmaqla başlanan həm sənin üçün, həm ailən üçün həddindən artıq çətin və yorucu həyat yolu.

Bir dəfə universitet vaxtı idi, stipendiyamı almışdım, pul çəkirdim atmdən. Yanımda bir xadimə xala yerləri təmizləyə-təmizləyə gəlib məndən soruşdu,
-bala nə qədər pul alırsan
+60 manat xala(o vaxtı stipendiya 60 manat idi)
-bala bu ölkənin bütün pulu yeyən bir hərbiçilərdi, bir polislərdi..

Bu söhbət həmin an çox pis dəymişdi, ürəyimin başından vurulmuşdum. Təkcə hərbiçi oğlu olduğum üçün deyil, ya da bu sözün mənim, mənim ətrafımdakı təxminən 80 faiz insanın atasına, özünə deyildiyi üçün də deyildi. insanların hərbi sənətinə bu qədər kiçik çərçivədən baxması üzmüşdü məni. Mən orda qayıdıb xalaya heç nə deyə bilmədim, birinci çox məyus olmuşdum, ikincisi də fikirləşdim ki onsuz cahil adamdı, uşaqlıqdan elə görüb, nə deyəcəm nə başa düşəcək ki..
Yanımda qrup yoldaşım var idi, bunla çıxdıq unidən bu da başladı lağ-lağı eləməyə, mən daha da pis vəziyyətə düşmüşdüm. Həm insanların belə yalnış düşünməsi, işin içində nələr olduğunu, o hərbiçinin (atıram) general olmaq üçün nə qədər əziyyətlər çəkdiyini bilməməkləri ciddən qoyurdu. (#324785 nömrəli entryə baxa bilərsiniz)

Bir insanın hərbiçi olması, onun ətrafında da hər cürə insanın olması deməkdi, həyatdakı hər bir insan tipi ilə qarşılaşır bu adamlar, nəyin nə olduğunu, kimin necə xarakteri olduğunu bəzən bir baxışdan belə tuta bilirlər.
Hətta balaca vaxtı mən elə bilirdim atam mənim düşüncələrimi də oxuya bilir ona görə hər dostumun adını yanında çəkmirdim ki, birdən deyər onla gəzmə, dostluq eləmə avaradı zad mən də yalandab cavablar verməyim.

Sənin hərbiçi olmağınla mən Azərbaycanın demək olar ki, hər nöqtəsini qarış-qarış gəzdim. Sənin işinə görə mən heç vaxt eyni məktəbdə 2 ildən artıq oxuya bilmədim. Buna görə şikayət etmirəm, çünki hal hazırda adaptasiya, şizofreniya, sosial fobiya kimi zırıltı problemlərim yoxdur. istənilən yerdə çox rahatlıqla insanlara qarışıb onlar kimi ola bilirəm.

Məsələni pula gətirəndə isə, (nazirlik və qərargahı çıxıram) bir insan düşünün ki səhər tezdən 06:30-da evindən çıxır və axşam 12-də gəlib evə çatır. Bəzi hallarda aylarla evə gələ bilmir. Ölkədə həyat sığortasının minimum olduğu bir işdə işləyir, qabağından minlərlə insan keçir, ölkənin hər yerindən əsgərlər gəlir yanında heç birini də əvvəlcədən bilmirsən bəlkə biri terroristdi, biri şərəfsizdi, biri narkomandı, biri manyakdı və s. Özü bir gün görə bilmir günün 12 saatdan çoxunu işdə keçirir evə isə yorğun gəlir heç nəyə taqəti qalmır.

Əksər hərbiçi uşaqları öz atalarının evdə onunla, ya başqa ailə üzvləri ilə soyuq münasibətindən narazıdır. Düzdü bunu ifadə etmək biraz çətindi amma öz içində çəkənlər yetərli saydan qat-qat artıqdır. Ey, mənə universitetin içində "ölkənin pulunu yeyən hərbiçilərdir" deyən xala, səncə dövlət hərbiçilərin çəkdiyi həyatın müqabilində onlara verdikləri maaş yetərlidir? Hələ indi fikirləşəndə ki, hərbiçilərin maaşlarını (nazirlik və müharibə bölgəsi xaric) təkqat ediblər, nə qədər səbəbləri ayrı olsa da, ədalətlidir səncə?

+5

3. sevdiyin qadını "o hərbçidi, qızımı ona vermərəm" cümləsini eşidərək itirməkdir.

+3

4.

+4

1. 14 yaşında olarkən cəmşid naxçıvanski adına hərbi liseyə qəbul imtahanının cavabları çıxan gün hər şey bəlli olur - sən artıq hərbçi olmaq uğrunda mübarizə aparmağa başlayacaq bir yeniyetməsən. hə, sentyabrın 1-i gəlib çatdı, ailən səni hərbi liseyin qapılarından ötürdü və 6 illik hərbi təhsil macərası başladı. ilk gecə anlayarsan ki, bura sənin instagramda paylaşıb "sağolun qaqlilər, getdim xidmətə (hərbçi smayliki)" sözlərindəki çətinlik nədir. yatağını verirlər, formanı verirlər, saçın keçəl, üzün tər-təmiz qırxılıb, böyük ehtimalla forma və botlar əyninə boldur , deyirsən ki : "ay blə, vse, uje hərbçiyəm".

sentyabrın 15-də ailən andiçmənə gəlir, hər kəs mülki, sən isə artıq 14-15 yaşında vətənə sədaqət andı içib əldə silah növbə tutacaqsan, 2 il ərzində normal bir əsgərin bildiyi hərbi biliklərin 10 qatını biləcəksən. ailən sənə qürurla baxanda o tamaşacı oturacaqlarından anlayırsan ki : mən mülki deyiləm, üstümdə yaşımdan 100 qat çox məsuliyyət var və bura mənim düşündüyüm kimi bir yer deyil. daha sonra 2 il boyu tədris, silah, atış, sıra hazırlığı, cəzalar, maraqlı günlər, 500 nəfərlik kurs, kurs rəisi, məktəb rəisi, çoxlu rütbəli adamlar və hərbi qanunlara riayətetmə, öyrəşməyə başlayırsan və üstündəki formanı layiqincə daşıyırsan. bu məsuliyyət tək "hərbi andı layiqincə daşıma" məsuliyyətindən ibarət deyil, dostlarına qarşı məsuliyyətin, cəza bahasına da olsa onları qorumaq, müdafiə etmək, onlara söz gətirməmək, "samovolka"ya gedəndə bir şeylər uydurmaq məsələn, ya da məktəb növbətçisi gələndə tez məruzə edib diqqətini yayındırmaq və s. kimi kiçik şeylərlə dostlarını qorumaq, onlarla bir qabdan, bir flyaqadan su içmək, yemək yemək, bir yatmaq, gecə yoxlanışından sonra kazarmaya kimsə yoxlamağa gələnədək bütün gecə deyib-gülüb söhbət etmək və s. kimi əyləncəli anılarının olması və daha çoxlu anılar və sonda 2 ilin sonu - atestat imtahanı və məzuniyyət, arzuladığın qızıl paqonlara 4 ilin qaldığını anladığın o gün, 1 səki o tərəfə ali hərbi məktəbə gedəcəyin gün. 14 iyuna qədər sən buranın dembili idin, amma artıq gedəcəyin yer daha ciddidir. orada səndən böyük 3 tabor var və o getdiyin yer artıq ali təhsil müəssisəsidir, orta məktəb səviyyəsində hərbi lisey yox. 2 il bir oxuduğun uşaqlarla ora getdin, 4 iliniz burada bir keçdi, pis, yaxşı hadisələrə bütün taqım, bölük, tabor üzüldü/sevindi.. o naxçıvanskidə olanlar burada da olur, artıq yetkin fərdsiz, sevdiyiniz var, amma onunla danışa bilmirsiz - bunun nəticəsində siqaretlə tanış olursunuz. gecənin zifiri qaranlığında gedib arxa stadionda ağlayaraq siqaret çəkirsən, dərdini bölürsən özün-özünlə mavi xəzərə baxaraq. tədris, oxumaq, imtahanlar, növbə, cəza yuxusuzluq, həftədə 1 ya 2 dəfə cəzan olmasa, 2 almasan çıxa bildiyin buraxılış, əhmədlidə 30-40 nəfər tökülüşüb avtoş dönərdən 1.50- lik dönəri ağız dadı ilə yemək və daha sonra evcilər evinə, rayon uşaqlarının isə məktəbə qayıtdığı və bazar günü yenə eyni rutini icra etmək üçün ailədən ayrılıb "ev"ə qayıtmaq. 1-ci kurs, 2,3,4...

VƏ - DÖVLƏT iMTAHANı! 6 ilin bəhrəsi! bu gün artıq sən 14 yaşında liseyə girdiyin o gün kimi hiss edirsən, ulduzlarına qovuşursan , sən və orada oxuyan 500-dən çox tabor yoldaşın, bölük yoldaşın, taqım yoldaşın.

iYUN AYI - TAXMISAN QIZIL PAQONLARI, YIĞILMISAN O QAÇMAQDAN BEZDiYiN iDMAN STADiONUNDA, BELiNDƏ MiSRi QILINCIN, ƏLCƏKLƏRiN...
MƏKTƏB MARŞI OXUNUR, DOSTLARIN YIĞILIB , 6 iLiNi BiR KEÇiRDiYiN, HEÇ AYRILMADIĞIn, AiLƏN OLAN ADAMLARDAN AYRILIRSAN. AĞIRDIR, AMMA SEViNiRSƏN. ARTIQ YOLDAŞ KURSANT YOX CƏNAB LEYTENANTSAN DEYƏ...

MƏKTƏB MARŞININ iFASI , TƏNTƏNƏLi KEÇiD, DiPLOMLARIN ALINMASI - 6 iLiN SONU...

gedirsən tabordan çantavı götürürsən , kursant kimi növbətçi durduğun kpzdən zabit kimi çıxırsan -* hüzün və sevinc qarışıb bir-birinə.

beyində də bu musiqidi, 51-lə qayıdanda zığ yolunu qət edən zaman beyindəki musiqi sadəcə budur. 6 il xəzər dənizinə gecələr o yanaşı binalardan azadlığı gözləyən məhbus kimi baxmısan 15-21 yaş dövründə, indi isə gənc leytenant kimi..

hər kəs bir rayona gedir : ağdam, lənkəran, cəbrayıl və s. ayrılırsınız...
və sonra tək qorxun qalır - onlar məndən uzaqda şəhid olsalar nə olacaq?

hərbçi olmaq budur.. dostluq, ailə, forma, vətən və digərləri birləşir - hərbçini yaradır.
bütün ali hərbi məktəb məzunlarna ithafən..
6 ilini bir keçirdib sonda şəhid xəbəri alan dostların başı sağ olsun, şəhidlərin ruhu şad olsun...
xidmətdən aralınıb televizora baxarsan :
aahm məzunu olmuş leytenant x , x əməliyyatları zamanı qəhrəmancasına şəhid olmuşdur. vətən sağ olsun..
o an deyirsən ki : hay ver mənə, cənab leytenant... amma çağırışlar səssiz qalanda anlayırsan ki hərbçi olmaq budur
bu həmin 6 ilin qısa xülasəsi idi, amma bu 6 ilin 2190 gününü hər gününü yazsaq roman olar.

hə, bir də, leytenant olanda artıq o poliqona zabit kimi gedirsən haa, o hissi yaşamaq lazımdı da , qardaş -*

selam olsun sana ey yılları heba olan genç!
şanlı 2190



hamısını göstər

hərbçi olmaq