qız olmağa nə var ki nədir

+22 əjdaha

1. az öncə eşitdiyim bu fikri səsləndirən bütün boşboğaz şəxslər üçün açılmış başlıq.

"azərbaycanda qadın olmaq" haqqında danışsam, başqa mövzulara qapı açılacağı üçün, hara gedirsən get, qadın olmağın dəyişməyən "bəsitliyini" göz önünə sərəcəm.

indi təsəvvür elə ki, qadın olaraq dünyaya gəlirsən və ortalama olaraq 9-15 il sonra nə olduğu başa salınmadığı üçün, bilmədiyin bir şeylə üzləşirsən. əslində, hələ uşaq yaşlarında ikən uşaqlıq illərin sona çatır. daima özünə nəzarət etmək məcburiyyəti yaranır, zamanla əyləncə anlayışına nisbətən uzaq düşürsən, idman dərsləri ən sevilən dərsin idisə, artıq kabusun olur. valideynin səni bu hadisəyə öncədən hazırlamış olmur deyə nəticədə qorxu, həyəcan, stress keçirərək regllə tanış olursan. ilk illərində "duyğusal dəyişikliklər" özünü çox biruzə verməsə belə, yaş artdıqca fərqi sezməyə başlayırsan. sözün həqiqi mənasında hər ay 3-5 günlük başqa birinə çevrilir, normal gündə səni əsəbləşdirməyəcək hadisələrə əsəbləşir, çox boş səbəblərdən ağlayırsan. hətta bəzən səbəb olmayanda axtarıb, tapırsan. "kirpiyim qısadı", "divar əyridi", "saatım işləmir" deyib, ağlanarmı? reglsənsə, ağlanar. hələ ki ağrılı keçirirsənsə və ağrıkəsici bir fayda eləmirsə, saatlarla müdaxilə edə bilmədiyin ağrıyla boğuşursan. bu yetəri qədər drammatik deyilmiş kimi, həmin gün çölə çıxmaq məcburiyyəti də üstünə gələndə, bəlkə də həyatının ən çətin anlarından birini yaşayırsan. həm gərginlik, həm fiziki ağrılar, qamətini əyəcək dərəcədə yorğunluq, təpədən vuran günəşlə 2 qat olan halsızlıq və duyğusal çöküntü elə bil sənə cəhənnəmdən teaser verir.
həyatında baş verən hadisələrin yaratdığı stress səbəbilə bəzən düzənsiz regllər keçirirsən. düzənsiz olmağın da ayrı stress yaradır və beləcə kısır döngüyə girirsən. ömründə sadəcə bir neçə dəfə 9 ay regl olmamaq şansın ola bilir, onun da sonunda ağrılı bir şəkildə doğuş həyata keçirməli olursan.
bu və saya bilmədiyim bir çox hadisələri uşaqlıqdan etibarən, uzun illər boyu təkrar-təkrar yaşayırsan.
ta ki menepoza girənə qədər.

hə, indi de görək, nə var ki qız olmağa?

+3 əjdaha

2. Əgər söhbət azərbaycandan gedirsə, istər qadın, istərsə də kişi olmaq başdan ayağa problemdir bu cəmiyyətdə. Şekspirin dediyinə görə bütün məsələ olmaq ya da olmamaqdır və əgər məndən soruşsalar bu cür olmaqdansa olmamağı seçərdim başından bəri. Çünki hər ikisində istəmədiyimiz, sürü psixologiyasının təxəyyül(!)ünə uyğun qəlibləşmiş, bir-birinin eynisi və lazımsız, dəxilsiz yüklər mindirilir belimizə. Hərəsinin öz məsuliyyət(!)i var. Kaş ki bizlər də normal, inkişafa meylli, ağlıbaşında bir cəmiyyətdə yaşayıb, əsas olanın qadın, kişi ya ərəfdə qalmış cins nümayəndəsi olmaqdansa insan olmağın əsas amil olduğunu anlaya bilsəydik. Biz deyəndə ki mən, məzi, bir də trusik arvadlarıynan.