once upon a time in america

heç bir poxa bənzəməyən qanqster filmi.

filmin orjinalı 10 saat olmasına baxmayaraq əvvəlcə 3 saata endirilib göstərilmiş və ilin ən pis filmi seçilmişdir. illər sonra üzərinə 30 dəqiqə əlavə edilib yenidən vizyona girmiş bu dəfə isə dünya klassikləri arasına girmişdir.

mən də elə bu 3 saat 40 dəqiqəlik versiyasını izləyənlərdənəm ama abardıldığı kimi möhtəşəm super bir şey görmədim. öncəliklə film bittikdə 3 saat 40 dəqiqə vaxt keçdiyini gördükdən sonra qısa bir çaşqınlıq keçirdim. çünki 3 saat 40 dəqiqə ərzində bir dəfə də ara vermədim. film buna nail olur, 4 saata yaxın bir vaxt ərzində mal kimi ekrana baxırsan, bu ok.

--spoiler--


ama daha önəmlisi film bitdikdən sonra heçbirşey anlamadım. ilk reaksiyam "ee?" oldu. filmdə soundtracklər həqiqətən möhtəşəmdir, senari möhtəşəmdir, aktyorluqlar möhtəşəmdir, qurğu möhtəşəmdir ama bütün bunların yanında filmə ancaq 10 üzərindən 6 verə bildim. çünki bir çox şey ortada qalır. bank soyğununa nə oldu? max söhbəti necə fırlatdı? noodles hara getdi və o qədər vaxtdır harada idi?* going to bed early xaricində və bundan əlavə bu kiçik yahudi mafiyasının əməliyyatları barəsində çox az sujet var. bu da filmi tam qanqster filmi etmir. dostluq desən, ən can alıcı nöqtələr yenə yarımçıqdır.
qısacası 10 saatlıq çəkilmiş filmin 3 saat 40 deqiqəlik kəsilib doğranmış halı heç nəyə bənzəmir. keşkə film godfather kimi 3 parta bölünsəymiş. ya da ele birbaşa 10 saat olaraq yayımlansaymış. nəticədə 6 saatlıq novecento izlənirsə o da izlənərdi.


--spoiler--

amin maalouf

səmərqənd əsəri sayəsində tanımış olduğum istanbul kimi insan. həm şərqin həm qərbin ən incə çalarlarını özündə birləşdirib kitablarına sirayət etdirə bilən* sirayət etmək livanlı yazar.

tanios qayası və afrikalı leo ilə birlikdə 3 kitabını oxudum və bunların içində sırf səmərqənd sayəsində oxuduğum yazarlar arasında ilk beşə rahat girdi.

sırada şərqin limanları var.

azərbaycan dövlətinin anlamsız reklam strategiyası

nəyə hesablandığı anlaşılmayan, məntiqsizliklərlə dolu ironika qazanında qaynayan strategiyadır.

(baxma: land of fire azerbaijan yazılı atletico madrid forması)
(bax: eurovision baku 2012)

bir də madrid derbisindəki bu sikimsonik reklam üçün 20 milyon dollar xərcləndiyi deyilir. eurovisionda da yarım milyard xərcləndiyindən danışıldı.
rihannası gəlir, şakirası, jeylosu gəlir. ki bu ceylonun adı jennyfer lopeziydi bakıya gələn kimi əhalimiz reski özünü yaxın hiss elədi başladı kliçkasınnan çağırmağa.

məqsəd nədir? hansı günümüzün reklamını edirik? reklamımızı etməmişdən əvvəl reklam olunası zadımızı bizə göstərsələrdi bizdə bilərdik..

facebookdan iyrənmə səbəbləri

3 il yurtda bir yerdə qaldığınız barzonun yurtdan ayrılıb evə çıxaraq yeni bir başlanğıca imza atdıqdan sonra fb'da da eyni dəyişimi davam etdirmə çabaları. bukowskidir, palahniukdur, starbucks etiketidir* 3 buçuğa öz kardeşlerden tombik yiyen insanın radikal bir qərarla starbucks müdavimi olması sorunsalı , ekşidən oğurlandığı kabak kimi bəlli statuslardır... sayəsində hər gün qusuram. əngəlləməyə də əlim varmır. o like butonuna hər tıkladığımda qaqaşla keçdiyim daşşağın fərqində olmaması mənim kasıb ruhumu mutlu edir. mən də belə psixəm də.

universitetdə qızla tanış olmaq

ilk təcrübəmin universitetimizdəki talış bir qaqaş sayəsində hüsranla nəticələndiyi həyəcanlı hadisədir.

demək istanbuldaki univlərin birində birinci kursun viza imtahanları vaxtıdır. hardasa noyabr ayıdır. 300 nəfər olan anfidə tanıdığım 10 15 dənə sapdan başqa tanışım yoxdur. nəysə səhər durdum getdim imtahana, panodan imtahana girəcəyim anfini axtarırdım ki yanımda daha əvvəldən də gözümə kəstirmiş olduğum bir qız gördüm. srazu fürsət bu fürsət deyib siz dəmi filan fəndən imtahana girəcəksiz minvalında saatınız var mı ayarında rəzil bir sualla söhbəti açdım. normalda bu girizgahla evet cavabını almalı idim və onsuz da yarım yamalaq olan türkçəmlə məsələ elə oradaca bağlanmalı idi. ancaq belə olmadı, biz panoda anfimizi görə bilmədik və əlbir olub öğrənci işlərinə getməyi qərarlaşdırdıq. orda da adımızı tanıdarkən men onun adını o mənim adımı qiyabi öyrəndik, bunun yanında onun alman qürbətçisi olduğunu da çözmüş oldum. beləliklə bir sonraki addımda, ikimizin də türkiyədə yeni olması üzərinə bir mövzu açıb gıza yapışma ehtimalımı qüvvətləndirmə adına ucuz planlar qururdum.
hər şey plana uyğun gedirdi, imtahanda yan yana düşmüşdük. sonradan 10 aldığımı öyrənəcəyim imtahanda qıza kalan kopya vermiş və bunun haqlı qüruru ilə imtahandan sonra qızı yanıma salaraq məktəbdən çıxmışdım.
tam da entel çocuk edalarıynan qıza rammsteindən filan danşırdım ki, arxadan bağıra bağıra adımı qışqıran bir səs mənə doğru yaxınlaşarkən eyni zamanda, o naif görüntümə, umursamadan kopyaları fəda edən cool imajıma və bütün o entel görünmə cəhdlərimə də hunharca təcavüz etməkdə idi.
halbuki mən günahsız idim, sadəcə o gızla tanış olub çevrəmi genişləndirmək, işlər yolunda gedərsə də pazar sevişgenleri 'ndən olmaq istəmişdim. dönmək istəmirdim arxaya, gözlərimi tez tez açıb yumur və güclü bir istəklə bütün bunların ən azından bir yuxu olmasını istəyirdim. ama olmadı..
o qaqaş mənə çatdı, netersen ayqaa dedi qışqıra qışqıra. nətər keşdi imtahan? ehehe nəysə görrəm civi tutmusan di sən get sora danışarıx ahaha deyib arxadan gələn elməddinə doğru daha yüksək səslə ala elməddin bu öznü tutub saymır bizi gedək brat dedikdən sonra mənə yenə dönərək az əvvəl söylədiklərinin zarafat olduğunu dəqiqləşdirmək məqsədilə göz vurduqdan sonra gözdən itdi.
qız beyin amcıqlaması keçirdirdi. mavi ekran verib inquşet dilində danışmağa başlayacaq kimiydi hər an. əlbətdə türk dilini belə tam danışa bilməyən qızcığaz, azərbaycan dilini tam anlamıyla danışa bilməyən bizim talışın dediklərini anlamamışdı. ama əmin olduğu bir şey var idi. astanovkaya qədər bərabər gedəcəyi adam mən deyildim..
incə bir hərəkətlə su almaq istədiyini deyib məktəbin kantininə getmək üçün geri qayıtdı. və 6 il boyunca mənimlə bir daha heç danışmadı. talış isə sevimli bir ev heyvanı olduğu üçün məktəbdəki qızların sevimlisi və maraq obyekti olmağı bacardı..

(baxma: bu da böyle bir anımdır)

həyatın nə qədər gözəl olduğunun anlaşıldığı anlar

qaranlıq otaqda, bir son siqaretin tərstən yandırılması hadisəsi ilə daha qarşı qarşıya olunduğunun düşünüldüyü anda o möhtəşəm tütün dadının damaqla təmas etməsi. sigareti çəkməyə son verib adəta sevişəsi gəlir insanın. bir ateisti təyyarənin düşmə anından daha çox müsəlman etmə ehtimalı vardır. o sevinclə iki rəkat şükür namazı belə qılarsan. namaz qılmağı bilməsən də qılarsan.