junji ito

Həftənin başında sırf ağlımdan adı keçdi deyə animesini izləyib sonra da "burda tam olmayan bir şeylər var" deyib mangalarını oxumağa başladığım mangaka. Mangakanın üzündən şirinlik yağır. Yazdıqlarını oxuduqca şizofren olub-olmadığını sorğulayır insan* sapsağlam adamdı . O tipdə insanın bunları necə yazacağını insanın ağlı almır. Nə isə bunları qoyaq qırağa. "Junji ito collection" adlanan anime sanki 2015-də izlədiyim 5-6 dəqiqəlik yapon silent horror videolarının bir az uzun versiyasıdır. Bir hekayə üzərinə qurulu olsaydı və manga adaptasiyası gözəl olsa idi əla olardı amma adı üstündə "collection". Animedə ən sevdiyim obraz souichi adlanan o xəstə tipli oğlan idi. Güldürməyi bacaran tək obraz idi* aradabir ciddi davranmağa çalışıb gicgicə cümlələr quran obrazları çıxsaq . Belə anime qorxu və komediya janrında olsa da elə iki cəhətdən də əskik idi. Bəzi bölümlərində tripofobiyanı qıcıqlandıran görüntülər var idi deyə ekranı neçə dəfə diksinib bağlamışam. Bircə təsir edən bu idi. Souichi səbəbilə dedim ki mangaya başlayım. Bu obrazın hansında olduğunu bilmədiyim üçün də random birini seçdim və "uzumaki"-yə başladım. Bunda da qorxulu heç nə yox idi. Elə burda başa düşdüm ki mangakanın məqsədi insanlara bariz şəkildə qan, parçalanmış insanlar, ölülər və s. Göstərərək ONLARI qorxutmaq yox, yavaş-yavaş onlara stress verərək, narahatlığı dibinə kimi hiss etdirərək qorxu hissini yaşatmaqdır. Elə oxuduqca özümə "wtf?" deyərək "bu qorxulu deyil aq sadəcə qəribədir" deyərək bir də gördüm ki özümü narahat hiss edirəm. Türklər demişkən içim karardı. Bir də ordakı shuichi adlı oğlanın yaşadığı hisləri çox dərindən hiss etdiyim üçün də gəlmiş ola bilər bu narahatlıq. Nı isə, manganı bir gündə bitirdikdən sonra gün üzünə (daha doğrusu buludlu havaya) çıxanda artıq bədənimdən yük atmış kimi hiss edirdim. Hə bir də manganın təsirindən olsa gərək havaya baxanda spirallar görürdüm. Sonra ağıllanmadım təbii ki və digər junji ito mangası olan "tomie" yə başladım. O bir az daha əyləncəli gəlir mənə. Uzumaki kimi sıxmır ən azından. Bitirmədiyim üçün onun haqqında yazmayacam.
Uzun sözün qısası narahatlığı və stressi çox yaxşı hiss etdirən mangakadır. Oxuduqca anlaşılır. Şans verməyə dəyər

təkcə mənimmi başıma gəlir deyə düşünülən şeylər

Qanlı, vəhşət dolu, insanın mədəsini ağzına gətirən şəkillərə, videolara baxanda, ya da bunlardan ibarət bir yazını oxuyanda gələn aclıq hissi. Hərdən də ürəyim bulanır və eyni zamanda ac oluram* təkcə mənim başıma gəlməsin pls özümü gijdıllağ kimi hiss edirəm . Az əvvəl yemək yeməyimə baxmayaraq oxuduğum manga səbəbilə sanki dünəndən bəri yemək yeməmişəm kimi acam* səbəbini bilən yazsın

yazarların ruh halı

Deyəsən ilk dəfədir payız gəldiyinə görə pis hiss edirəm. Nə bilim ala yay günorta o dərəcə isti olmasa idi yaxşı idi əslində. Heç olmasa gecə həyətdə tək otururdum. Ən azından əyləncəli idi və aradabir itimlə oyun oynayıb videosunu çəkirdim. Nə bilim tiktokda gəzirdim, musiqi dinləyərək pinterestdə fırlanırdım zad. indi soyuğa görə evə qısılmalı olacam. Dərslər də başlayır içinə pox. Bircə nəfər qıza görə gedirəm yoxsa orada bir marağım yox. Səhv başa düşülməsin, dostlarım çoxdu qrupda ancaq heç biri həmişə danışdığım dostumun yerini vermir. Nəysə evdə olub da həqiqətən evdə oturmaqdan zəhləm gedir. Ən azından donmadan həyətə çıxa bilmək istəyirəm. Yağışlar hələ başlamasın. Buludlu hava ilə işim yoxdu, hava buludlu olsa da olar olmasa da. Bircə yağış istəmirəm və soyuq.

güldürən hadisələr

Bayaq ağlıma gəlib məni az qala ağladan hadisədir. Deməli dostumla yol gedirik və qabaqda skuter görürük. Bir gün birlikdə sürərik deyə qiymətinə baxırıq və üstündə "dəqiqəsi 10 qəpik" yazısını görürük. Yol gedə-gedə:
M: indi 1 saat sürmək istəsək nə qədər verəcəyik ki? Hesablamaq lazımdı
D: hesablayaq da ala. 1 saat 60 dəqiqə. 1 dəqiqə 10 qəpik... *dondu qız*
M: onda 60x10= 6x1=6 yanına da iki dənə 0...
D: 600 manat
M: oyblə çox bahadı
-iki-üç addım yol sonra-
M: dayan e saatı 600 manat nədi ala?
D: *set getdi* onda.. Ayda 6 manat imiş
M: nə isə çox bahadı. O yolu ayaq ilə də gəzərik

Burda əsas gülməli olan bizim riyaziyyat tələb edən ixtisasda oxumağımızdır

sözaltı etiraf

Hərdən baxıram etdiyim hərəkətlərə, verdiyim qərarlara, ailə keçmişimə, davranışlarıma və deyirəm ki mənim ciddi problemlərim var. Araşdırsan psixi problemim çıxar. Sonra da ağlıma onedio'da oxuduğum "dəlilər dəli olduğunu anlamaz" cümləsi gəlir və deyirəm "ə yo dəli döləm". Dünya alimləri, psixiatrları, psixoloqları mənim qarşımda cahildi elə bil aq* dedi elmi məqalə oxuyanda başa düşmədiyi sözləri görüb ürəyi bulanan suzuki