boşanmaq istəyənlərə tövsiyələr

bir ömür boyu lənətlənmiş kimi, sevmədiyiniz biriylə, hər cür mənfi münasibətilə baş-beyninizi aparacaq, ömrünüzü sikəcək birindən boşanacaqlara veriləcək tövsiyələrdi.
1. məsələn, boşanma ərəfəsində maksimum ağlınızı başınıza yığın. yəni "ağlınız olsun boşanmayın" yox, maksimum zirəklik/itiağıllıqla ən az maddi itki ilə boşanın.
2. duyğusal bağlarınızı boşanmadan əvvəlki günlərdə, aylarda özünəməxsus məşqlərlə, addımlarla qırmağa çalışın.
3. boşanmadan əvvəl, qarşı tərəf duyuq düşmədən maddi-mənəvi məsələləri həll etməyə çalışın.
4. məcbur deyil ki, illa davalı-qırğınlı bir hadisə, neqativ bir olay sonrası boşanasız. məsələn tutduz ki, uje "bunluq deyil", onu agah etmədən xeyli əvvəldən hazırlaşın.
5. bütün forsmajor halları qeyd edin. əks hallarda ola biləcək problemlərə reaksiyanızı yazın, qane edəcəyindən əmin olun.

və tam qıvama gəldiyi gün, bəlkə də münasibətlərin az-maz isti, bəzi məsələrin sanki yaddan çıxdığı gün, amma sizin üçün hər şeyin bəlli olduğu gün "çıxarın vurun stola". vurun dediyim də, yəni nifrətlə, xüsusi iştahla deyil, gündəlik etdiyiniz iş kimi, dəqiq planlanmış bir gediş kimi. zatən maddə 2-dəki tövsiyəyə riayət etdiniz deyə (!) duyğusal məsələlərdən qurtulma müddətində qarşı tərəfə hər cür nifrətdən, xatirədən, etinasızlıqdan da qurtulmuşdunuz deyə rahatsınız. və diktə edən tərəf sizsiniz. yəni ona hiss etdiyiz hisslər 1 manatlıq hövsan taksistlərinə olan hisslərdən artıq olmamalıdı. və boşanma prosesi dövrəyə düşən kimi kreditə də olsa ilk iş playstation alın!
hə bir də yaddan çıxarmayın:
(baxma: bekara karı boşamak kolay)
editlənəcək. *)

metro 2039: qəndabın yolu

...qara zurna səsi bütün stansiyanı bürümüşdü. kimsəsiz, bomboş, nəmişlikdən hər tərəfi ot alaq basan stansiyada ins cins gözə dəymirdi. içəridə ölüm qaranlığı hakim idi. ara ara üstdən işıq süzmələri olmasaydı, ümumən bir şey anlamaq olmayacaqdı... amma bir yandan da zurnada çalınan "godfather theme" sanki bütün bu abu-havaya az da olsa istilik gətirirdi. zurnaçı, stansiyada, divarın bir kənarına söykənmiş, saçları kəlağayının ardından boynuna düşmüş, qadın olduğu bəlli olan 32-34 yaşlarında biriydi... zurnanın ucundan buxar çıxır, tüpürcək sallanır, növbəli halda zurnadan süzülüb düşən tüpürçək loxması yerini yeni nəfəs ilə peyda olan yeni tüpürcəyə verirdi...
son püləmədən sonra qəndab zurnanı dodağından götürdü. əynindəki cırıq cındır meşin plaşa sürtüb tüpürcəyi təmizlədi. yanında duran veşmeşokdan kulok çıxarıb zurnanı bükdü ve yerinə qoydu...
acmışdı. doş cibindən yarım qara çörək, köhnəliyindən leş iyi verən pendir qırıntısı çıxardı. yavaş-yavaş gəvələmyə başladı. meşokun yan cibindən bir baş soğan çıxarıb yumruğu ilə əzdi. soğanın suyunu burnuna damızdırdı. pendir, yarım çörək və bu son soğanından başqa heç nəyi yox idi. bitdikdən sonra məcbur stansiyasadakı nəmişlik göbələklərindən yeyəcəkdi. və bu fikir indidən qəndabı narahat edirdi. həmkəndlisi xuraman ana elə bu söhbətlərin ilk həftəsi göbələkdən zəhərlənib dəli olmamışdımı? o vaxt çoxu anlamamışdı zatən. amma stansiyanın düz ortasına sıçıb batırmağı bir yana qalsın, küftə boyda poxtopular düzəldib ətrafdakı hər kəsi vurmağa başlaması təsadüf ola bilməzdi.. yaxşı ki, qanboy nüsrət vaxtında işə əl qoydu: tüfəngin arxası ilə qadını gicgahından vurub o dünyaya yola salmışdı...
artıq heç kimin kimsəyə dözümü qalmamışdı. vəziyyət günü gündən dözülməz olurdu...
...yer üzünü qara buludlar alandan bəri sağ qalan hər kəs qaçıb stansiyalara sığınmışdı. nə yaxşı ki, bütün dünyanı birləşdirən bu metro var imiş. yeraltı da olsa, üstdə qaradərilimeyitsikənlərə yem olmaqdan yaxşıydı.
qaradərilimeyitsikənlər isə qaranlığın 3-cü günü peyda olmuşdular. ilk əvvəl kimsə inanmamışdı. "boş söhbətdi əəə" filan, kimsə qoz qoymamışdı. amma yerli telvizorda dağlarda, kütləvi sikilmiş çoban meyitlərinin, mal-qaranın aşkarlanması sonrası hamı təşvişə düşmüşdü. zatən sonra da olanlar oldu... qaradərilimeyitsikənlər bir günün içində şəhərlərə, rayon mərkəzlərinə axın edən gün qəndab smendə idi. "dübrar market"də ağartı şöbəsində smenşiki xanağanı əvəz edirdi. xanağa gijdullaq ayda 1-2 dəfə qəndabın ürəyiyumşaqlığından istifadə edib yerinə işlədirdi... qəndab həmin gün şəhərdə səs-küy qopan kimi əlinə keçən saçaq pendirdən, şordan zaddan yığıb stansiyaya düşmüşdü. sonradan stansiyada eşitdi ki, xanağanı da çobanların taleyi gözləyirmiş: qaradərilimeyitiksənlər 4 uşaq atası xanağaya rəhm etməmiş, anusundan vurmuşdular...
qəndab hər işdə bir xeyir olduğunu yadına salıb ayağa durdu. "imişli" stansiyasına hələ xeyli vardı...

daş dövründə sözlük başlıqları

(baxma: əvvəllər sikilmiş primat ilə evlənmək)
(baxma: qaval daş çalan oğlanın oğlanlığı)
(baxma: yaban lemuru sikməyin 10 qızıl qaydası)
(baxma: yazarların favorit lemurları)

zabratdakı ayxan market

haqqında ibrətlik əfsanələr keçən marketdir. bəlkə sizlər də "bizim mentalitet", "qoltuqaltı", admin "qubad_fərəməzoğlu" tipli instagram paylaşımlarda görmüşsünüz: ayxan market ibrətlik hekayələriylə insanın qəlbinə hüzün öpüşü qondurur, nisgili tar-ü mar edir.
deyilənə görə bir gün marketin axrannikləri nəzarət kamerasında strapon oğurlayan bir ədəd ağsaqqal görürlər. təcili müdirə xəbərləyirlər. müdir də ağsaqqalı tutdurur, çağırır yanına, deyir: "a kişi, saçından başından utanırsan heç? sənin bu yaşında coluq cocuğa 41-45 hekayələri nəql etməli vaxtında bu nə hoqqadı çıxarırsan? nədi ə bu?" deyib straponu tolazlayır kişiyə... bu an axrannik hümbət quluxanov reski atır özünü qabağa... strapon hümbətin sinəsinə ox kimi sancılır... amma ağsaqqalı xilas etmiş olur.. ağsaqqal qurtulur.
bu olaydan sonra ağsaqqal hər dəfə ayxan marketə girdikdə hümbətin ruhunu hörmətlə yad edir, sayqı duruşuna keçir və daim sağını buraxır...
müdirsə indinin özünədək it kimi peşmandı bu hərəkətindən. hər axşam içib, youtubda laz akkordeon musiqilərinə qulaq asırmış.. heyhat...

maşın şou

bu şouya heç baxan olmamışam, baxmayaraq ki, reytinqlər zırt pırtı partdadır. ola bilər hamı deyir baxmıram, amma əslində biz gizli petuxlar olaraq baxırmışıq. nə isə sözüm onda yox. mən sırf temasını tuta bilmirəm: çənə döyməkdən başqa bir şey deyil. heç olmasa kim uzağa tüpürdü, kim naporla işədi və s kimi yüksək iq tələb edən yarışlar olsaydı genə baxmaq olardı... heç olmasa qalib-zəif hər hansı bir istedadının sayəsində seçilir.. belə də nə vaxt rast gəlmişəm: "sən öl bahadurgilnən qandon etibar qruplaşıblar.. soxum səninlə qruplaşana.. qruplaşan varsa sikdirsin getsin... qruplaşan yoxdu... yalansa götüvə qoyum, elə birinci sən qruplaşmısan..." kimi qruplaşma söhbəti gedir. bəsdirin də lənətə gələsiz sizi... bunlara hələ sms göndərən də var...

telekanallarda yerli serialların vüsət alması

hansı kanala baxırsan ata-qız, ana-oğul üz-üzə durub, hikkə-qışqırıqla: "sənə demədim əfruzun qızından bizə gəlin olmazzz?!", "ə xuramanın üzüyü səndə nə gəzir ə?" kimi sikimsonik söhbəti səs-küylə həll etməyə çalışırlar. manıslar elə bilirlər emosional sifət eliyəndə, səsini başına atanda tamaşacı elə bilir ki, bu pizdes aktyordu... rejissorlar da nəyisə uzun-uzadı çəkirlərsə deməli serialdı uje bu...
müqayisə etmək mənasızdı, amma bir gavurların çəkdiyi seriallara baxırsan, texnikasını, kamerasını zadı sikdir elə, görürsən ssenari necə ideal, necə orijinaldı, obrazlar necə rəngarəngdi, fərqlidi... sonra xəzərdəki "ata ojağı"na baxırsan "-valeh, atam məni sənə verən döyül... -yox xumar, bilirsən ki, sənin adını qəlbimə bold şriftnən yazmışam..." söhbətləri gedir... ət tökülür... ala qutarın da bunu... oğraşdı, şəxsən mənim ətrafımda, qohumda qardaşda, işdə zadda da maraqlanmışam heç kimdə "qamlet, məni alassan, hə qamlet? maman nə deyir?" babında düşünən adam yoxdu... bu söhbətlər 2000-lərdə zadda aktual idi, keçdi getdi də... getdi deyəndə yəni indi hər sikdiyimin serialına mövzu olacaq qədər yoxdu axı?