sözaltı günlük

Yenə işdə olduğum bir bazar günü,siqareti çəkdim gəldim otağıma bunları yazıram,yeni başlamışam siqaretə 10-15 gündür cəmi,açığı xoşum gəlir siqaret çəkməkdən,düşünürəm də 7 il əvvəl Tibb Univerisitetinin 1ci kursunda oxuyan mən,məzun olmuş 2500 manat maaş alan amma siqaret çəkən,içki içən hər poxda olan məno görsə necə reaksiya verərdi,yəqin ki məyus olardı
Düşünürəm də diplomu almışam amma yetərli deyil daha da inkişaf etmək lazımdır,5 il sonra özümü buralarda görmək istəmirəm,Almaniyada aya 5-6k avro qazanan həkim olmaq istəyirəm,ixtisaslı həkim...
Bəzən keçmişə baxanda deyirəm ki hə okay xüsusən son illərdə çox şey etmişəm çox yerə gəlmişəm amma bəs deyil,çevrə yığmaq,sözü yüksəklərdə keçən,ingiliscə daha axıcı danışan,heç olmasa B1 almanca bilən biri olmalıyam və bütün bunları 2 ilə etməliyəm 2 ildən sonra artıq hədəfimi almaniyaya doğrultmalıyam

köhnə günlərin ləzzəti

2003ə qədər doğulanlar,əsasən də rayonlardan olanlar yaxşı xatırlayar demək istədiyimi,daha bayramlarda o zövq yoxdur,nə Novruzda tonqal qalayıb,yumurta çaqqışdırmanın nə yeni ildə yolka qurmağın verdiyi zövq qalmayıb,uşaq idik bəlkə indiki kimi şəraitimiz də yox idi amma xoşbəxt idik,düşünün odun peçi olurdu evdə yerdə döşək sərib peçi qalayıb yatardıq,dəqiqə başı işıq sönərdi,telefon yox idi,televizora ailəcək baxardıq,indiki kimi hərə bir yana çəkilib telefonla oynamazdı,bütün günü orda burda futbol,11 tuş oynayan son nəsil idik,knopkalı telefon olanda məəttəl qalırdıq,sonradan hələ j4 prime kimi sensor telefonlar görməyə başladıq
Hə düzdü duş almağa belə şərait yox idi,iki daş olardı üstünə taxta qoyardıq suyu isidər suyla taxtanı isidib üstündə oturar elə yuyunardıq,üzü soyulmuş topla futbol oynayırdıq,yadıma gəlir top islananda yerə çırpıb güclə qurudardıq,soyuq havada adama dəysə ağrıdan qıvrılardıq,top olmasa corablardan top düzəldər elə oynayardıq
indiki kimi xəstə olanda rentgenə,həkimə getməzdik,anamız tərlədər bizi zoğal mürəbbəsiylə sağaldardı,kim bilir bəlkə neçəmiz pnevmoniya olmuşuq xəbərsizcə sağalmışıq,futbolçu kartları olardı üstünə vurar tərs çevirməyə çalışardıq,bakkuş,cansu kimi məhsullardan danışmıram hələ
Ləyən var idi içinə xalça atar girib xalça ayaqlıyırdıq,toppuş kukuruzları var idi onların içindən çıxan kartları yığar hədiyyə almaq istəyərdik,çörək 20 qəpik,1 litr cola ya fanta 40 qəpik idi o zamanlar,yadımadı paçkası 40 qəpiyə yava siqaretləri var idi rəhmətlik babam həmişə 1 manat verər 2 paçka aldırardı 20 qəpik mənə qalanda necə də sevinirdim
indiki kimi nə qayğılarımız var idi nə birşey,maks dərdimiz məktəbdə sevdiyimiz qız olardı,məktublaşardıq onla da,whatsapp telefon yox idi kağıza fikirlərimizi yazar qıza elə yollayardıq

ayrılıq

3 ildir münasibətim var idi,bu gün daha doğrusu 35 ay olurdu
Son 2 ay işlədiyim yerlə əlaqəli uzaq məsafə ilişkisi olmuşdu,açığı işim elədir ki,nə ailəmlə görüşə bilirəm nə dostlarımla,sadəcə iş yoldaşlarımdı,sevdiyim insanlar just online,bura gələndən də dayanmadan mübahisə edirdik,2 ayın 1 ay yarımını düşünün küs olmuşuq,2 ayda da 1 dəfə ayrılıb barışmışıq,toplam 3 ildə isə 5 dəfə flan olub,bu dəfə yəqin ki qalıcı ayrıldıq,olmurdu,çünki olmurdu alınmırdı,mənə yazdı bitirmək istəyirəm,sənlə sevgili olduğum günü belə xatırlamaq istəmirəm
Bilmirəm,açığı çox üzülə bilmirəm,olmurdu onla alınmırdı amma onsuz da alınmırdı,düşünün qalmışam indi flan bir yerdı,flan bir qurumda,bütün həyatım iş olub,23 yaşım var və bütün sevdiklərimlə sadəcə online əlaqə saxlaya bilirəm,hə düzdü əziyyət çəkirəm və qarşılığında normal da pul alıram amma,tək maddiyyatla olmur axı işlər,insan eyni zamanda insan kimi yaşamalıdır həm də,elə bir mühitdəyəm ki daha əvvəl bəyənmədiyim mühitlər üçün belə darıxıram