axşamları həyat dolu olmamızın səbəbi

deməli, insanlar iki cür olur, beyni gündüzlər yaxşı işləyənlər və axşamlar yaxşı işləyənlər (termin olaraq necə istifadə olunduğunu xatırlamıram, nəsə içində long-time, short-time sözü var idi, amma tapa bilmədim) . beyni gündüzlər daha aktiv olanlar tezdən durub işlərini həllə edib tezdən də yata bilirlər. beyni axşamlar aktivləşənlər isə mənim kimi gündüzlər ruh kimi gəzir, tezdən gedəcəyi ölüm-qalım işi olsa da yatıb qalma ehtimalı olur, imtahana hazırlaşanda gün boyu başına heç nə girmir, hava qaralandan sonra isə vəhşi kimi oxuyur, gecələr yuxu problemi olmur. bax belə adamlar gecələr həyat dolu olur. bir də, səni bezdirən hər kəs gecə yatmış olur, nəhayət ki, sakit qala bilirsən, sevincin ikiqat artır.

russkoyazıçnı olmaq

normal adamdılar, düşünüldükləri kimi yekəbaş zad deyil rastıma çıxanlar. (bizim öz komplekslərimizdən irəli gəlir məncə onları yekəbaş kimi görmək) amma bir çoxu həyata 1:0 başladığının fərqində deyil yəqin ki.
uşaqlıqdan rusdillilərin içində böyümüşəm demək olar ki. hətta məktəbdə bir dönəm rəfiqələrimin yarısı rusdilli idi, görüşəndə hamı rusca danışırdı, bir mən bambılı azərbaycanca. nöşün ki, ana dilim azərbaycan dilidi, mən rusca danışıb əzilib-büzülə bilmərəm zad. kül mənim başıma. o zorla müqavimət göstərib öyrənmədiyim rus dili sonralar dəfələrlə mənə qoydu. ümumiyyətlə, rus dilini öyrənməməkçün bu nə gijdllg səbəb idi tapmışdım, bilmirəm. kim məni millətçi eləmişdi axı, hansı oğraş idi. deyəsən bəxtiyar vahabzadənin tırkasına getmişdim. ondan bu boyda millət nə xeyir tapıb ki, mən də nə xeyir tapam. nəysə.
o rusdillilər də məni nə yaxşı qovmayıblar aralarından, zor-zor azərbaycanca danışan civini.
sözüm odu ki, rus dili kalbimde bir yaradır. nə boyda informasiya bazasını və karyera imkanlarını üzümə bağlamışam bu dilə görə, bir allah bilir. indi müəllim axtarıram öyrənməyə.

elza seyidcahan

haçansa onla söhbət etmək istəyərdim. maraqlı şəxsiyyətdi. axır vaxtlar özünü əməlli-başlı dəli kimi aparır, amma nəzərə alsaq ki, elə ölkə özü də böyük bir ruhi xəstəxanaya oxşayır, bu boyda çal-çağırın fonunda təkcə Elza haqda şərh vermək çətinləşir. ümumiyyətlə, elə bil ki, mansların dünyası paralel dünyadı, orda insanlar nə yeyib-içir, nələrlə qarşılaşırsa, ora gələn bir müddət sonra zır gicbəsərə çevrilir. Elza da təzə gələndə salamat adam idi, maraqlı şeylər oxuyurdu, axırı da belə. təəssüflə deməliyəm ki, normal ölkədə Elza ortaya əla işlər çıxarardı. Bu təksə sənət sahəsindəki problemlərlə də bağlı deyil, təxmin eləyirəm ki, Elza həm də təfəkkürcə tipik Azərbaycan kaadınıdı. Amma başqa yerdə doğulsaydı, ya heç olmasa sonradan yaşasaydı, həm Azərbaycan kaadını olmaqdan çıxardı, həm də normal şəkildə sənəti ilə məşğul ola bilərdi. Heyf olub.

Son olaraq Elzanın salamat vaxtlarından bir mahnı qoyum sizin üçün: http://mp3.open.az/index.php?sn=32955&a=listen