orta statistik azərbaycanlı oğlanlardan qat qat daha üstün təfəkkürlü bir qrup
marlon qəbələli
47 0 0 0
0 gün
ardıcıl post
rekord: 3 gün
axşam yazarı
1
Yeni
Səviyyə 1
-114 / 100 XP
3.9K
təxmini söz yazıb
0.1 kitaba bərabər
×
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 3 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 21:00
Gecə (00-06): 14 post
Səhər (06-12): 2 post
Gündüz (12-18): 12 post
Axşam (18-00): 19 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: -114 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 214 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 3,872
Toplam simvol: 23,230
Orta entry uzunluğu: 494 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
Nailiyyətlər 2 / 10
İlk Addımlar
Oxunan
Yazıçı
Əjdaha Balası
Karma Yığıcı
Tanınmış
Vikipedist
Bestseller
Həftəlik Seri
Veteran
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
həvəs
yazarların hal-hazırda oxudu
uşaqlığımdan bəri həmişə izlədiyim, sevdiyim, bir gün oyununa getmək istədiyim, fanatik olduğum klub. ən azından əvvəl beləydi. 3-4 ildi unitedin bərbad performansı məni futboldan soyutdu. ronaldonun geri dönüşündən sonra yenə izləməyə başlamışdım, həvəsliydim. amma, təəssüfki heç nə istədiyim kimi olmadı. artıq 2 ildirki, futbola da baxmıram. ancaq qarabağın oyunlarından oyunlarına
Rəqibimiz gözündə adi yaxşı, ya da ki pis təpik
Müəllimin gözündə parta arxasında bir obyekt
Jurnalist gözündə sual-cavab adi bir anket
Bankirin gözündə kredit, bir illik, on illik
Sığorta işçiləri gözündə pul əvəzində əminlik
Dərinlik neft çıxartma institutunda bir buruq
Biz kimik, kiminçün üstündən keçiləsi bir yoluq.
qısası, biz insan deyilik
bu may - iyun ayları ərəfəsində iranla israil bir-birlərlərinə raket göndərirdilər axı. mən də ankaradayam, yurtda qalıram, bizim yurdun yanında da tikinti gedir veçni. nəsə eləyən kimi səs gəlir.
bir gecə bu "potensial 3-cü dünya müharibəsi" xəbərlərini oxuyub yatmışdım. həmin gecənin səhəri zalımın balaları necə armatur atıblarsa yerə, səsdən reski oyanıb otaq yoldaşımdan soruşdumki, raket atdılar bizə?
tural abbaslının postları
darıxdığın insanları özləyəndə. artıq anlayanda ki, həyat heç vaxt əvvəlki kimi olmayacaq. yeni insanlar girəcək həyatına və sən də heç nə olmamış kimi tanıdıqlarından uzaqlaşmalı olacaqsan
anormal bir paradoksdur bu. həmişə yaşadığım amma anlaya bilmədiyim bir şeydir. necə yəni eyni anı mən 2 dəfə eyni şəkildə yaşaya bilərəm. gördüyüm qədəriylə bu fikri dağınıq insanlarda daha çox olur və dejavu yaşadıqlarında daha böyük reaksiya verirlər.
boş söhbətdi. bizdəki "ruskayazıçnılar" elə bilirlər bir dənə bunlar ağıllıdırlar, rusca bilməyənlər isə qoyun. təsəvvür elə elə ölkədə yaşayırıq ki, öz dilində danışanda sənə mal kimi baxırlar bəzi yerlərdə. özüm rus dili bilirəm, amma belə tip adamları görəndə acığına azərbaycanca danışmağa başlayıram və deyirəm ki, siz azərbaycanda yaşayırsınız, rusiyada yox. sonra iyrənc azərbaycan türkcələri ilə başlayırlar adama ağıl öyrətməyə. belədə ki, siz özünüz nə poxsunuz guya?
yazıram hamısını:
(bax: manchester city)
(bax: liverpool)
(bax: barcelona)
(bax: psg)
(bax: galatasaray)
* fetosaray, ya da ki, hakemsaray
yavaş yavaş yenə həyata olan motivasiyam itməyə başlayır. bilmirəm, ya hər dekabr məni vuran depressiya hissindəndir yoxsa nə. artıq əvvəlki kimi həvəsim yoxdur. dərs oxumağa həvəsim yoxdur. həmişə gündə saatlar xərclədiyim musiqi alətimə həvəsim yoxdur. şəkil çəkməyə həvəsim yoxdur. sevməyə həvəsim yoxdur. oyun oynamağa həvəsim yoxdur. artıq günlərim idman və kitab oxumaqla keçir. reallıqdan uzaqlaşmağın yollarını axtarıram. dünyaya olan həvəsimi də dini görüşlərim sağlıyır, deyəsən. neyse kanka, neyse. devam batmane
azərbaycanda olan tək-tük hörmətə layiq rok qrupudur. azərbaycan gəncliyinin çoxunun təkcə yuxu qrupunu dinləməsi, və sanki digər qruplar yox imiş kimi davranması acınacaqlıdır həqiqətən. amma bir şeyi də qeyd eləmək lazımdırki, azərbaycanda rok musiqi bir yana, musiqi belə yoxdur. elə ən çox sevdiyiniz yuxu qrupunun da dinləyicilərinin 80 faizini türklər təşkil eləyir.
coldünya'nın "məktub" albomu azərbaycan tarixindəki ən yaxşı albom sayıla biləcək qədər möhtəşəmdir, deyərdim. dinləyin bu qrupu. teymur nadir kimi gözəl sənətçilərimiz unudulmamalıdır.
(youtube: 
)
)
süni intellektlə yaratdığı videolarında Azerbaijan Technology ironik ifadəsini istifadə eləyib, ona aid lore yazan, azərbaycanı dünyaya sosial media vasitəsi ilə tanıdan influencer. politikadan tutmuş memelərə qədər hər şeydən xəbəri olan dünyagörüşlü insan.
bu gün Ankarada səbirsizliklə gözlədiyim adam kimi adam. çox sağ ol gəldiyin üçün papa leo
"məhəmməd, mənəm, cəbrayıl. isa heç vaxt çarmıxa çəkilmədi. inan mənə, məhəmməd. sən peyğəmbərsən. quran Allahın göndərdiyi kitabdı. oxu!" -???
məhəmməd qorxdu və diksindi. gördüklərinin əsl olub olmadığını anlaya bilmədi.
"mən oxuya bilmirəm!"- dedi məhəmməd.
??? onu məcbur elədi, ona işgəncələr verdi. məhəmməd bunlara dözə bilmirdi, özünü öldürməyini belə düşündü...
--sitat--
Matta 7:15
“Yalançı peyğəmbərlərə diqqət yetirin, onlar qoyun dərisinə bürünərək yanınıza gəlirlər, amma daxilən onlar vəhşi canavarlardır."
--sitat--
son 10 ildi şirkətinin ən böyük oyununun oyunçularının başına açdığı oyunlarına görə peysər ştampı almış adam
--sitat--
Əvvəlcə Allahdan həyat istədim
O mənə qaranlığı verdi
Sonra Allahdan işıq istədim
Həmin gün mən doğuldum
Amma bu işıq çox parlaq oldu
Və mən qorxdum, ağlamağa başladım
Allaha yalvardım ki, məni qorusun
Elə həmin dəqiqə anam məni qucaqladı
Və mən sakitləşdim, sonra Allaha şükür elədim
Onda Allah mənim gözlərimi açdı
Başladım gülməyə, sonra böyüməyə
Hər kəs kimi...
Və bir gün, bir gün
Allahdan xoşbəxtlik istədim
Amma səs gəlmədi
Yenə dua etdim, yenə də xoşbəxtlik gəlmədi
Onda anladım ki, xoşbəxtliyimi özüm tapmalıyam
Və başladım axtarmağa
Gücdə, şöhrətdə, qızılda, kitabda, elmdə
Hər yeri gəzdim, dolaşdım
Hər kəsdən soruşdum
Amma hər dəfə insanlar mənə səhv yolu göstərdilər
Və hər dəfə xoşbəxtlik sandığım qapıları
Var gücümlə döyəndə
Qapıları açan olmadı
Açılanlarda da xoşbəxtlik olmadı
Tapa bilmədim və yorulub başladım qayıtmağa
Yolda qoca, müdrik bir dərvişlə qarşılaşdım
Və dedim: Xoşbəxtlik yoxdur
O isə dedi: Sən onu qıraqda axtarırdın
Amma xoşbəxtlik sənin içindədir
Mən inanmadım, onda dərviş əlimi götürdü
Və sinəmə qoydu
Dedi: Qulaq as, döyüntünü eşidirsən?
Bu sənin xoşbəxtliyindir qapını döyür
Elə isə aç qapını...
--sitat--
H.O.S.T, Prelüd, 2008
türkiyənin ən yaxşı universiteti *
özüm odtülü deyiləm, amma odtüdə öz universitetimdən bəlkə daha çox olmuşam(yok amk
)
libertarian biri olsam da, tələbələrinin fikirlərinə və görüşlərinə hörmətim çoxdur. dərsləri həddindən artıq çətindir, amma sosyallaşmaq istəyirsənsə türkiyədə daha yaxşı universitet tapa bilmərsən. kampüs həyatını da ən yaxşı burda keçirə bilərsən çünki uni bildiyin ayrıca şəhərdi, içində istədiyin hər şey taparsan.
keçən il yanvar ayında odtü ceng'dəki 8 il tanıdığım ən yaxın dostlarımdan biri məni və o biri dostumu (hamımız bir liseyi qurtarmışıq, yaxınıq) odtüyə salmışdı. nəsə biz gəzdik elədik, 4cü yurtda yemək yedik, çatı'da waffle yedik, kocatepe'də domino oynayıb çay içdik, çarşıda bilyard oynadıq. sonra beerall'dan efes maltlarımızı alıb yollandıq devrimə(mən həmin günü gitaramı gətirmişdimki güya ifa eliyib qız tutarıq devrimdə *
qız zad tutammadıq
). devrimdə içib piyan olannan sonra, xiyar xiyar gedib cengin binasında anqıra anqıra "olmuşuq məsti xumar" oxuyuruq.
nəysə gecə gəlib çatdı bizi paketliyib göndərməliydilər öz yurtlarımıza amma cengde oxuyan dostum dediki vapşe dəlilik eləyək gedək bizim yurtda qalaq. odtüdə qalanlar bilər yurda kartla girmək lazım olduğunu. odtüdə oxuyanlar birinci partiya getdilər qabaqda girdilər, sonra pəncərədən küçəyə tulladılar kartları ki bizdən oxudub içəri girək. otağa girən kimi league of legends oynamağa başladıq amk. hər nəsə, tam detallı danışammadım elə bil. həmin gün mənim həyatımda yaşadığım ən yaxşı günlərdən biri kimi qaldı. səhəri günün paxmeli də ayrı idi.
odtü cengdəki dostum kəsildi fənnlərdən və azərbaycana ada'ya oxumağa getdi. indi hər dəfə odtüyə gedəndə keçən ilki günlərimiz yadıma düşür və o biri dostlarımın yanında kədərləndiyimi gizlədirəm. ümidvaramki, "insan öləndə ən xoşbəxt 7 dəqiqəsini yenidən görür" düz olar və həmin günlər də onların arasında olar
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349