sol framedə yenə çox mənasız başlıq görüb silim deyə başlığa tıklayanda entrisini görüb sevindiyim əcdad yazar.
ən mənasız başlıqlara belə hərdən elə qəşəng yazır ki, kafasına çox qibtə edirəm.
mən sözlüyə təzə gələn vaxtlarda sağ olsun çox şeydə motivasiya verib dəstək olmuşdu (eləcə də digər yazarlar). hərdən əsəbiləşsəm də xətri əzizdir, doğmadır.
yenidən entri yazmağa həvəsləndirmişdir.
Nellie Crain
822 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 13 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 46 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 54 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 123,474
Toplam simvol: 740,846
Orta entry uzunluğu: 901 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1.8 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
ev heyvanının ölməsi
jean cocteau
jean cocteau
jean cocteau
yazarların ruh halı
qolqota təpəsi
kitsune
bayaq google drive-da təsadüfən bir videosunu tapdım, 4-5 il qabaq çəkilmiş, 5 ya 6-cı sinif dərs üçün şeir əzbərləyib danışır. üzündə məsum ifadə var, yeniyetməliyə girməmişdi deyə üzü, özü birazca toppuşdur. indi isə boyu ötüb məni keçib, 180 16 yaşlı ərgəndir. üzündə gənc oğlan ifadəsi var. bəzən o qədər əsəbiləşirdim ki ərgənlik dövründə, çırpmağım gəlirdi. amma həmişə təmkinli olmağa çalışmışam. böyüdükcə ağlı kəsir, bilir nə nədir.
sadəcə video təsir elədi mənə. uşaq haçan böyüdü, xəbərim olmadı. uniyə görə mən ailə ilə yaşamıram, neçə aydan bir görürəm onları. hər dəfə qardaşımın boyu uzanır, valideynlərimin də ağ saçları çoxalır. vaxt necə uçur, fərqinə də vara bilmirəm.
kiçik qardaşımın xarakteri və başında hələ çox boşluqlar var, zamnla düzələr deyə ümid edirəm. amma uje balaca, şirin, dəcəl uşaq deyil... qəribədir, çox qəribədir həyat. bir gün artıq böyüyüb yetkin adamlar olacıq heç uşaq olmamış kimi.
gürcüstanlı mokumoku qrupunun uğruna qəşəng bir mahnı bəstələdiyi gözəl insan. mələkmidir, nədir...
bu da özümün çəkə bildiyim canlı versiya:
ilkin təcili tibbi yardım qaydalarını mütləq ki öyrənin. həyatınızın hansı anında, necə kritik durumda ehtiyacınız olacağını bilə bilməzsiniz.
əsas boğulma - nəfəs borusuna qida düşməsi, dəm qazı, suda boğulma, sınıq, çıxıq, yanıq, günvurma, özündəngetmə, insult, panik atak hallarında nə edilməlidir, onu öyrənin. bəlkə özünüzə gərək ola bilər, bəlkə də bir gün kiminsə həyatını xilas edərsiniz. ömrünüz boyunca mütləq ki bir gün işinizə yarayacaq.
bir neçə ay əvvəl postlara "sözlüyə təzə troll bugı düşüb" deyə yazanda nəzərdə tutduğum yazar.
misogynist vibeı aldığım yazar. çoxlarının favori yazarı olubmuş, amma "I'm allergic to the lame shit, only you like bein' famous" misalı.
#385296 ııı what? il olub 2024, hələ də update olmayan belə düşüncələr var. #385190 - yazarımızın feministlərlə də alıb-verə bilmədiyi var, görünür. bir neçə entrisində bəlli olur, bu sadəcə birisi. #385188 aa daha bir misoqonist yazı. #385073 burada isə, ümumiyyətlə, ürəyim bulandı.
profildə gəzdikcə daha çoxdur belə entrilər. normalda troll ya cahil deyib keçirəm belə profilləri, amma başlıqdakı tərifli entirləri görəndən sonra bir də bu aspekti yazım dedim. trolluq olsa da gülməli deyil, real fikirlərdirsə ağlamalı durumdur.
zaman-zaman içinə düşüb həyatdan qopduğum situasiya. yuxarıdakı entridə də yazıldığı kimi, bpd-nin əsas əlamətlərindəndir.
dünən #305054 nömrəli entrimə əjdaha bildirişi gəldi, girib oxudum. 4 il öncə yazdığım üçün unutmuşdum artıq. o vaxtlar yaşadığım durumun adını bilmirdim, elə başlıq açmışam. update olmuşam, görünür.
ən pis tərəfi hissizlikdir. sanki emosional kapasiteni çıxarıblar içindən. hər şeylə arada soyuq şüşə, divar var. zaman algısı da itir. aradan 4-5 saat keçir, sanki bir saat keçib. 10 dəqiqə saatlar kimi də gələ bilir. nəm, qəribə. adam öyrəşir bir məqamdan sonra.
ps: oha lan, 4 il nə tez keçdi?
özümü yaxşı olduğuma o qədər inandırmışdım ki, bir də bu başlığa depressiv nəsə yazmaram düşünürdüm.
amma bu gün özümü o qədər pis hiss etdim ki, duşda gözüm çıxana qədər ağladım. özümü o qədər çirkin hiss etdim ki, evdəki bütün güzgüləri sındırmaq istədim. o qədər dünyaya yad idim ki, özümü kəsib realammı deyə bilmək istədim. "niyə, nədir mənim problemim?" deyə düşünüb dırnağımla dərimi yırtmaq istədim. varlığımı bürüyən qəzəbdən özümü divarlara çırpmaq istədim. kədərdən qusmağım gəlir. səsim batana qədər qışqırmaq, çığırıb üsyan etmək istəyirəm, amma şərait yoxdur. hamıya yaxşıyam deyəndən sonra özümü o qədər ikiüzlü hiss edirəm ki, sifətimi çəngəllə deşik-deşik etmək istəyirəm. fikirləşməkdən beynimin içi ağrıyır, sanki sinirlərimi kəlbətinlə dartıb bururlar. hər şey əsəbimə toxunur. ətrafla dialoqu da mümküncə azaltmışam.
dərdim nədir özüm də bilmirəm heç. bəlkə də məni incidən də budur. niyə beləyəm ki? hər şey yolunda gedəndə anidən çökürəm. bu gün özümü o qədər çox öldürmək istədim ki. amma taqətim də yoxdur. istəməklə də olmur. duşda dəm qazından boğulsam sevinərdim. amma özümü öldürməyə sərf edəcək effort qalmayıb.
niyə beləyəm ki mən. nə vaxta qədər belə çəkəcək? niyə buna dözməliyəm? nə vaxta qədər özümü inandıracam ki sağalmışam? yaxınlarım niyə dözsün ki bu hallarıma?
yenə ağlayaraq qıvrılıb yatacam. sabah da tezdən oyanmalıyam. nüçə aydan bir belə hallara düşməyimi normallaşdırıb yaşamalıyam? niyə də niyə...
ölmək istəyirəm, ölə bilmirəm.
2 həftə öncə əlamətlərini göstərib mənə zülüm verən xəstəlik.
ilk öncə durduq yerə anidən boğaz və qulaqda ağrı, şişkinlik göstərdi özünü. qrip ya soyuqdəymə olar deyə düşünürdüm. ardınca 3-4 gün qızdırmam 38.5-39.5 aralığında oldu ancaq. iştah 0 idi, gözümdə iltihablanma, üzümdə şişkinlik, dadbilmə və qoxubilmədə kəskin azalma var idi. və əsası boğazım şişib ölənə qədər öskürürdüm. qızılca ehtimalı ağlıma gəlsə də inanmamışdım ki, bu yaşımda tutam.
ardınca səpkilər çıxdı artıq, səhər oyananda üz və bədənim səpmişdi. suçiçəyindən fərqli olaraq sadəcə qızarıq kimi olur, məndə heç qaşınmadı da. səpkilərdən sonra qızdırmam birazca düşdü, düşdü dediyim max. 38.5 olurdu. 4-5 gün də səpkilər çəkdi, sonra solub getdilər.
tərslikdən uni fənnlərimin report və final imtahan həftəsinə düşdü xəstəlik. arayış keçərli olmur deyə 39 qızdırmayla o imtahanları necə verdim bir özüm bilirəm. mənə ən əziyyət verən tərəfi öskürək oldu ki, bəzən öskürməkdən qusmağım gəlirdi. ən yaxşı tərəfi iştahımı kəsməsi oldu, bayramdan sonra bir həftədə düz 5 kilo itirdim.
belədə mütləq müalicəsi yoxdur. vitamin qəbulu və qidalanmaya fikir vermək lazımdır. mən banan və yoqurtdan başqa nəsə yeyə bilmirdim. və daxili orqanlarda da səpkilər olduğu üçün turş meyvə, qida, acılı yeməkləri dayandırmaq lazımdır.
kimə xeyir verdiyimi vecimə almayacaq qədər əylənə bildiyim, bakıdakı tək-tük keyfiyyətli rave/elektronik musiqi klublarından biri. həm işıqlandırma, həm security, həm məkan keyfiyyəti, həm də əksər hallarda yaxşı dj çıxışları olduğu üçün getməyə dəyir.
digər gedilə biləcək yer:
(baxma: inclub)
can sıxıntısından biraz rahatlaşmaq üçün isti duş alanda suyun dərini yandıracaq qədər qaynar, amma daxili istilik verə bilməyəcək və sinəndəki "boşluğu" doldura bilməyəcək qədər soyuq olduğunu hiss etdiyin andır.
hər yeni ildə yadıma düşüb üzümü güldürən, amma indiyə qədər heç kimə demədiyim bir hadisəni bölüşüm sizlə.
6-cı sinifdə oxuyanda belə şaxta babaya inanacaq qədər xəyalpərəst bir uşaq olmuşam. yeni ildə şaxta babaya balaca kağızda məktub yazmışdım, vərəqin kənarlarını flomasterlə bəzəmişdim filan. 4-5 dənə şarı qaz ilə doldurub məktubu da bağlamışdım, uçmuşdu normal olaraq. məktubda itimiz olsun istəmişdim. işin maraqlı yanı isə, yanvarın 4-5-i filan bir tanışımız bizə it gətirmişdi. televiziyadakı filmlərin və bu hadisənin təsiri ilə "yess, bilirdim şaxta baba var" deyə sevinə-sevinə gəzirdim elə. hələ də yadıma düşəndə üzümü güldürən, gizemini çözə bilmədiyim hadisədir.
eyni anda mental disorder, empatiya, anlayış, məntiqi təhlil və emosional, həssas xarakterə sahib olmaq.
insalarla münsibətlərdə hansısa davranışdan mental durmun, travman tətiklənir. həssas olduğun üçün incinirsən, qəlbin qırılır. amma qarşındakı insanı tamamilə başa düşdürsən, empatiya qurursan. tək öz tərəfindən yox, hər iki tərəfdən də baxırsan. ortada məntiq və emosional durum çaxnaşması olur. yorur, tükədir. ən azından məndə belədir.
big brother heçözüdəbilmir ilə dərdləşib həyatdan şikayətlənəndə "mən buna "adsızinsan sindromu" deyirəm" deyə bir cümlə işlətmişdi.
həyatdan zövq almamaq, insanlara güvənsizlik, bitmək bilməyən depressiya, vecsizlik içində narahatlıq, ölkədən bezmişlik, gələcək qayğısı, içməklə fix etməyə çalışıb hər şeyin olduğu kimi qalması, üsyan, insanlara nifrət əsas simptomlardır.
Xristianlıqda isanın çarmıxa çəkilib öldüyü yer kimi qeyd edilən təpə.
eyni zamanda "Cranium Calvary" və ya "Cranium Golgotha" olaraq da bilinir və Qüds dağında yerləşdiyi düşünülür. tarixi və arxeolijik baxımdan isə dəqiq yer təyini hələ də sual altındadır.
"Golgotha" sözü Aramicə mənşəlidir və "kəllə", "kəllə formlı təpə" deməkdir. zatən dağın formasına baxdıqda da görmək olar bunu.
incil xaric heç bir mənbə və tarixi sübut olmadığı üçün bu yerin varlığı hələ də müzakirə olunur. mma bir çox xristian tərəfindən ziyarət edilir.
Yapon mifologiyasında tülkü ruhuna sahib olan varlıqdır.
Kitsune adətən ağıllı, sehr bacaran və insan cildinə girə bilən varlıqlar olaraq təsvir edilir. mifik bacarıqlara sahib olurlar və çox hiyləgərdirlər. ümumiyyətlə, yapon mifologiyasında ən sevdiyim obrazlardan biridir. yokai sayılır.
Tarixi olaraq qədim mifolojik tarixçələri var. yapon folklorunda bəzən pis ruh, hiyləgər, bəzən də ağıllı və köməksevər göstərilirlər.
adətən ağ-qırmızı rəngdə, çox (9) quyruqlu olaraq təsvir edilirlər.
" love, death & robots"-un bir bölümündə də var idi, fav episode sayıram özüm üçün.
bu entry high və tam dərrakəli halda yazılmışdır.
bəli, günlük. bu dəfə də mən, amma xoş xəbərlə.
2 il öncə şiddətli, pik halda bpd diaqnozu qoyulmuşdu mənə. sözlükdə məni yaxından tanıyanların, günlüklərimi oxuyanların müşayiəti ilə epizodlar keçirirdim. dərman qəbulları, extreme davranışlarım, səhv qərarlarım və s. oldu çox.
özümə və kənarımdakılara davranışlarımdan dolayı əziyyət verdikcə də üzərimdə işlədim. araşdırdım, çıxmağa çalışdım durumdan.
ötən gün psixoloq qəbulunda oldum. ilk dəfə idi oradan çıxanda ağlamırdım. o qədər müsbət dəyişmişəm ki, simotomlar artıq itir. çox müsbət qarşıladı doktor. dedi üzüb üzüb quyruğuna çatmısan. fərqindəlik yüksəkdir. belə getsən çox sağlam psixologiyan olacaq.
bunda səmimi idi, təsəlli yox. dedi daimi seansa gərək də yox.
özümlə qürur duyuram, xəstəliyimə qalib gəlib idarə edə bildiyim üçün. xərçəng bədəni əldən aldığı kimi mental xəstəlik də emosional sabitliyi, zehni, davranışları elə çürüdür.
özümü mental durum olaraq düzəldə bilirəm. həyatımı da qaydasına salım, rahatlaşacağam.
qurur duyuram özümlə.
7 yanvar 2024 editi: bu entry mania dönəmində yazıldığı üçün keçərliliyini itirmişdir. bpd sağalmır, uşaqlar. sadəcə yaxşı və pis dönəmləri olur. sadəcə fərqindəliyi artırırsan. yenidən dərmanlara qayıtmağı düşünəcək qədər həyatın aşağı nöqtəsindəyəm.
özünü gözəl olaraq görə bilmək.
dünən ardıcıl jager shotları sonrası halım çöndü, qaytarıb pis günə düşmüşəm. birtəhər toparlanıb ayaq üstə durub əl üzümü yuyanda güzgüdə özümə baxdım. rəngim qaçmışdı, saçım su, makiyaj yayılıb. yenə də özümü gözəl görə bildim. içkinin verdiyi özümə kənardan baxa bilmək idi bu. güzgüdəki qıza baxırdım. gözüm yaşarmışdı deyə rəngi tünd yaşıl görünürdü, "blin, nə qəşəng gözlərim var" dedim. dodağımın rəngi qaçmışdı, yenə də qəşəng göründü.
gözəllik standartlarına uymuram çox da, uşaqlıqdan daim çirkin yanaşması olub mənə. üzümdə dəyişmək istədiyim çox şey olub. zamanla qismən aşa bildim bunu, amma yenə də özümü daim kimlərləsə müqayisə etmişəm. dünən isə mənim üçün özəl gün idi, gözəl gün idi. özüm və cəmiyyətin beynimə yeritdiyi gözəllik standartı bariyerini aşdım. hər şeyə rəğmən özümü gözəl görə bildim. xoşbəxt oldum o blackout halda belə.
"you're mine" mahnısı ilə tanıyıb sevdiyim, diskoqrafiyasını araşdırıb fanatı olduğum qrup. solisti max-ın səhnə performansları isə ayrı məsələ.
8 oktyabrda Elektra events hall-da konserti oldu. auditoriyanın bu qədər boş olması ciddən üzdü məni. max 250 nəfər olardı deyəsən. amma oradakı kütlənin enerjisi yüksək idi ən azından.
konsertdən görüntülər, buyurunuz. "princess" mahnısını çox sevdiyim üçün onu bütöv çəkmişəm.
Ad gününüzdə park cinemadan pulsuz bilet, prime accesories-də isə 15% endirim qazana bilərsiniz. Həmçinin, tələbə bileti ilə müasir incəsənət muzeyinə və atəşgaha endirimli biletlə daxil ola bilərsiniz(2m düz xatırlayıramsa).
Sony cybershot ilə çəkilmiş içərişəhərdən mənzərələr:
Bu da iphone 14 *
mənim deyil bir dostumunfhfjj
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3409
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3416

