Notice: Undefined variable: querycheckrows2 in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/header.php on line 161

Nellie Crain


415   1   0   1
Nellie Crain
9.nəsil moderator
reytinq xalı: 2401
entry sayı:415
karma xalı: 2493
izləyənlər: 34
sifariş sayı: 44




fikirlərimiz bakirdir, sözlərə tökülənədək. (c)





son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| lövhə

intihar bir insanın könüllü şəkildə öz həyatına son verməsidir.

neçə vaxtdı mənə yük olmuş mövzudu, gecələr də ağlımdan çıxmır. artıq yazıb qurtulmaq istəyirəm bundan.
ilk olaraq, intiharın cəsarət yaxud zəiflik olduğunu müzakirə eləmək düşüncəsizlikdir. intihar həyatdan bezəndə, çıxış yolu olmayanda, insanlardan uzaqlaşıb özünə qapananda özündən bezərkən son çarədir. Bəli, son çarə. intihar edən birinin arxasınca "kaş biraz da yaşayardı, yaxşı olacaqdı hər şey" demək düşüncəsizlikdir. Bir insan intihar edibsə, demək həyatındakı bütün ümid işıqları sönüb. Yaxşı olacaq şey indiyə qədər olardı.
Həyatınızda intihara cəhd etməmisizsə yaxud o həddə gəlməmisizsə, həyatına son vermiş birini qınamayın. 2018-də mən də intihara cəhd etmişdim, adamın nə ailə, nə dostlar, nə də başqa bir şey vecinə olmur. içdiyim dərmanlar 16 saat yuxu yatırtmışdı mənə, amma ölə bilmədim. Burdan bir yazarla danışanda "niyə yenə cəhd eləmədin? Demək sadəcə diqqət istəyirdin." Demişdi mənə. Məsələ diqqət deyil, zatən heç kim bilmədi mənim cəhdimi, sadəcə insanın yenə o həddə çatması vaxt aparır. Asan bir şey deyil intihar həddinə gəlmək. Gərək səni həyata bağlayan bütün bağlar qırılsın.

intihar nöqtəsinə gəlmiş insan bütün yolları araşdırır, amma yenə də, ən acısız ölümü axtarır. Dərman? Ya özünü asmaq? Bəlkə də, atasan özünü hündür bir binanın başından. Bu həddə gələndə artıq həyatda heç nə sənə maraqlı olmur.

Ölmək üçün səbəblərim çox olsa da, yaşamaq üçün bəhanələrlə ört-basdır edirəm həmişə. Özümü hər şeyin yaxşı olduğuna inandırmışdım demək olar. Amma 4 gün bundan əvvəl ölümünə içib sərxoş olanda, sanki üzləşmək istəmədiyim çox şey sifətimə çırpıldı. "rehber - sorgu" dinləməyə başlayanda hönkür-hönkür ağladım. Ən son 2019 yanvarda belə ağlamışdım imtahandan kəsildiyim üçün. Amma bu dəfə "mən ölmək istəyirəm" deyə ağladım. içtən, ağrıyla ağlayırdım. Həm də ölmək istəyi pik həddə idi. Neçə vaxtdı beynimdə gizlətdiyim intihar düşüncəsi içkiylə üzə çıxdı. içkili olsam da, ölüm istəyimin yaşamaq istəyimdən çox olduğunu gördüm. Həyatda olmayan hər kəsə qibtə etdiyimin fərqinə vardım.
Son günlər hər gecə intihar düşüncəsi ilə yuxuya gedirdim. Bu gün isə daha fərqi hiss edirəm, yaşamaq həvəsi var içimdə. Və hər şeyin yaxşı olacağına inanıram.

Sadəcə beynimdəki qatmaqarışıq düşüncələrə aydınlıq gətirmək istədim özümlə, sözlüyə yazmaq tamam başqadır. Bəlkə sona qədər oxuyan olarsa, çalışın ətrafınızda heç kəsi həyatdan bezəcək həddə gətirməyin.
Di sağolun, hamınız sevilirsiz...
(youtube: )
sevilən yara izləri biləyimdən biraz yuxarıda dərin kəsik izi var. 13 yaşım olardı, evdə pəncərəni örtmək istəyəndə çərçivədən yox, şüşədən möhkəm itələmişdim. o da sınıb qoluma tökülmüşdü, dərin kəsmişdi qolumu. o çapıq izini mənə sevdirən isə, vena ilə arasında uzağı 1mm qədər fərq olmasıdır. həmin gün evdə tək idim, vena kəsilsə öləcəkdim yəqin. hər dəfə baxanda ölümdəm 1mm ilə döndüyümü xatırlayıram, çalışıram heç olmasa yaşamağa dəyər nələrsə edim.

bir də sol əl baş barmağımda yara izi var. təzə doğulan vaxtlarımda anamın saçı dolaşıbmış barmağıma, günlərlə fikir verməyiblər. saç da dərimi kəsib ətimə giribmiş bayaa. indi yeri aydın görünür. bütün həyatım boyu yanımda olub, olacaq deyə bu yara izini də sevirəm elə.
spotify artıq play storeda əlçatan olan app.
sayəsində sevincdən uçuram hal-hazırda.
həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar imtahan sessiyasında həvəslənib dərs oxumaq üçün təqaüdlə alacağım nə qədər şey planlaşdırmışdım. guya rus dili kursuna gedəcəkdim, mənim üçün maraqlı olan xeyli şey-şüy alacaqdım. təqaüdə düşsəm də, pul yetmir planlarımı həyata keçirməyə. Ev, paltar, xərclər, yolpulu, zir-zibil bir də görürsən bitdi təqaüd pulu. Evdən istəməyə də üzüm kəsmir.

Xəyallarımı yerinə yetirmək üçün əziyyət çəkib təqaüdə düşdüm, indi isə xəyallarım suya düşdü.
əsəb pozan şeylər bütün kirli boşqab, qaşıq, daha nə varsa yuyub bitirirsən. sonra qab yuduğun süngəri yuyub yerinə qoyursan, əlini də sabunlayıb qurulayırsan. bir də görürsən ki, qazın üstündəki yağlı qazan və tavalar sifətinə gülür. işini bitirdiyini sandığın halda kənardan paz olan hər şey adamın əsəbini pozur.
kiçik xoşbəxtliklər youtubeda nəsə axtararkən sözü yanlış yazmaq səbəbilə tam da ruh halına uyğun, əvvəllər heç eşitmədiyin gözəl bir mahnı kəşf etmək. insan xoşbəxtlikdən qanadlanır, rəsmən səhv etdiyinə sevinir.
bu da bu günkü səhvimin nəticəsi, 13 il əvvəl yüklənibmiş yt'a:
(youtube: )
sağlam olmaq üçün ediləcəklər orta məktəb vaxtı tarix müəllimimiz sağlamlığa aid belə bir şey demişdi:

"ayağını isti tut, başını sərin
yeməyinə diqqət et, düşünmə dərin."


ilk üçünə haradasa diqqət etmək olar, amma sonuncu ömrümüzü çürüdür.
das wilde leben 2007-ci ildə Achim Bornhak rejissorluğu ilə çəkilmiş alman filmi. mənası vəhşi, yabanı həyat deməkdir.
playboy modeli uschi obermaierin həyatı haqda bioqrafik filmdir. ümumi mövzu haqda başlıqdakı digər entrylərdə yetərincə məkumat var, mən subyektiv fikirlərimi yazacam.

filmin əvvəlində uschi hirslə evini tərk edir. səbəb isə model olmaq istəyinə çıxan ailəsi idi. anası qızı "yığışdır özünü, normal qız ol. qonşularımız nə deyər" deyə danlayır, uschi evi tərk edir. rv ilə başqa şəhərə gedir.

uschi özünün və bədəninin gözəlliyini bilir, ona görə həmişə özünü yüksək tutur. Ona sahib çıxacaq birini tapacağını yaxşı bilir. ona görə bütün kişiləri asanlıqla tərk edir və ürəyi istəyəndə qayıdırdı. özünün də qeyd etdiyi kimi, tək bir kişiylə ilişib qalmaq istəmirdi.

filmin janrı erotik/bioqrafik kimi göstərilir. amma mənə görə daha çox macəra/dram janrında idi. film boyu uschi ruhunun azadlığı axtarışında olur, ona görə də bir yerdə dura bilmir, daima səyahət edirlər. azadlığını itirmək qorxusuna görə də bockhornla evlənməyə qorxurdu.
bir sözlər, tam bir femme fatale idi uschi.

--spoiler--

filmin sonunda bockhornun ölüm səhnəsi çox təsirli idi. xüsusilə uschinin nitqi. fikrimcə, filmdə ən gözəl replikalar idi.
oradaca uzanıb yatırdı və mən hər şey üçün gecikmişdim. Ona dedik ki, "eqoist bir heyvan kimi davranacağıma kaşki ara-sıra sənə qarşı daha mülayim olardım". Kaşki onu nə qədər çox sevdiyimi ona daha tez-tez söyləsəydim.
Öz-özümə, görəsən bəzi şeyləri başqa cürmü etsəydim deyə düşündüm. cavabım "yox" idi.



--spoiler--

fiilm insana həyatını, nə olmaq istədiyini, əslində nə olduğunu düşündürür. bir filmi təkrar izləməyi sevməsəm də, deyəsən nə vaxtsa təkrar izləyəcəm bu filmi. ayrıca, filmin musiqiləri çox möhtəşəmdir. tam da atmosferaya uyğun musiqiləri seçiblər.
(youtube: )


məni həyatda tutan tək şey musiqi idi. musiqi olmasa ölərdim. ya da ən betəri, valideynlərim kimi olardım.
mənim payım iranlı yazıçı pərinuş səniinin avtobioqrafik romanı.

kitabı yaxın tanışlarımdan biri məsləhət görmüşdü mənə. iran ədəbiyyatından olduğu üçün mənfi önyarğılarım var idi, ona görə oxumağı xeyli yubatmışdım. hələ bitirmədiyim kitabım var deyib vaxt uzadırdım, amma araya 3-4 kitab salıb oxumuşdum. sonra oxumağa qərar verdim, dərslərin ortasında 3 günə bitirmişdim 400 səhifəlik kitabı, elə maraqlı idi.
Kitab sevdiyindən ayrılaraq başqasına məcbur ərə verilən məsumənin həyatı haqdadır. cahillik, din, ailədəki ağır rejim əsas tənqid nöqtələridir. çoxlarının fikirləşdiyinin əksinə, bu feminist bir kitab deyil, irandakı qatı cahil kütləni və tapdanan haqları tənqid edən bir romandır. Yaşadığı hər şeyə rəğmən məsumənin öz prinsiplərinə sadiq qalıb arzuları uğrunda mübarizə etməsi təqdirəlayiq idi. qısaca oxuyun, oxutdurun.

--spoiler--

kitabın sonunda məsumə ilə səid görüşür. Hər ikisi dul olmasına və bir-birlərinə qarşı sevgi hiss etmələrinə rəğmən münasibətlərini davam etdirmirlər. pərinuş sənii bunu belə açıqlamışdı:
-bu bir avtobioqrafik romandır və nə qədər mümkün görünsə də, iran hələ buna hazır deyil.

--spoiler--


Kitabdan qeyd etdiyim bəzi alıntılar:
Gənc olanda gələcəyi fikirləşirik. Gələn il necə olacaq, beş ildən sonra nə olacaq? Tələsirdik ki, günlər tez-tez keçsin və biz gələcəyə çataq. Amma elə ki yaşa dolursan, daha gələcək olmadığına görə keçmişə baxırsan...

Və son cümlələr:
Anam həmişə deyirdi ki, hamının payını ayırıb kənara qoyurlar ki, o payı özü yeyə. Hərdən mənə elə gəlir ki, mənim payım olmayıb. Yeniyetmə vaxtı atama, qardaşlarıma görə öz payımdan keçməli oldum. Sonra ərimə görə. Mənə ya bir qəhrəmanın, ya bir vətən xaininin arvadı kimi baxırdılar. Sonra bir müxalifətçinin anası kimi tanıdılar. Sonra savaşçı anası oldum. Neçə dəfə məni gah yuxarı qaldırıb, gah yerə çırpıdılar. Bunların heç biri mənim payım deyildi. Heç vaxt heç kim mənim özümün kim olduğumu, nə istədiyimi soruşmadı.
sözaltı günlük həyatımda nəsə çatmır, ya da nəsə artıqdı amma hələ tuta bilməmişəm nədir. imtahan vaxtı dərin boşluğa düşmüşdüm, dərslərin boynuna yıxırdım. amma indi də eyni durumdayam, hətta daha betərəm. yaxşı olduğuma inandırıram özümü, amma olmur. imtahanları müvəffəqiyytlə bitirdim, tətil vaxtıdır. amma ölü kimi keçirirəm günümü. özümə və hamıya yaxşıyam deyirəm, amma deyiləm. durduq yerə gələn boşluq və kədərin içində itib batıram. dərdimi kiminləsə bölüşmək olmur, nə deyib bölüşəsən ki? kefim yoxdu desəm, niyə kefim yoxdur sualı çıxır ortaya, ona da cavab yoxdur. zatən həmişə özüm həll etmək istəyirəm bütün problemlərimi, amma bilmirəm haradan başlayım.
huşum da özümdə deyil, kimsə yazmasa heç xatırlamıram varlığını. bayaq yaxın dostuma yazdım 14 fevrala g. nə alacaqsan? exinin adını yazmışam gic kimi, deyir biz onunla ayrılmışıq e nell keçən ildən.
işin gülünc yanı bütün bu problemləri həll etmək üçün heç bir addım atmaq iatəmirəm. sanki hər şeyin başını buraxmışam. boğulduqca boğulmağa razıyam, təki heç nə etməyim. həll edəcəyim o qədər iş məni gözləyir, amma heç nə etməməklə məşğulam mən ancaq. kiminsə mənə kömək etməsini, ya məsləhət verməsini də istəmirəm, zatən içimdən gəlmədikcə əməl etməyəcəm heç nəyə.
bu səhər yeməyə yulaf bişirirdim, üzərinə darçın əvəzinə istiot tökdüm. işin trajikomedik yanı, istiot olduğunu dərk etdim amma əlimi saxlamadım. beynim dərk etdi yanlış etdiyimi, amma düzəltmək istəmədi. sonra da durub elə qazana baxdım. artıq hər şeyə qarşı elə olmuşam, səhvlərimi düzəltmək üçün hərəkət eləmək istəmirəm.
keçən il bu vaxtlar günlüyümə "If you want to fly like a butterfly, don't flap like a crow!” deyə bir şey yazmışam. bu gün isə, i just wanna die like a butterfly.
(youtube: )
akoigahara yaponiyanın fuji dağı ətəyində sərtləşmiş lava üzərində yerləşən meşə, həmçinin jukai* olaraq da bilinir.
son illərdə meşədə intihar edənlərin çoxalması səbəbilylə intihar meşəsi adlandırılıb. həmçinin overdose səbəbilə meşədə ölənlərin sayı da çoxluq təşkil edir.
meşə həddindən çox qarışıqdır. ağaclar dolaşıq və sarmaşıqlı olduğu üçün ziyarətçilərin yolu itirməsi ehtimalı çox yüksəkdir. lava qatı üzərində yerləşdiyi üçün telefon signalı tutmur. ona görə ziyarətçilər gəldikləri yolu yapışqan bandlarla işarələyirlər.
haqqında belə videolara baxa bilərsiz:
(youtube: )

(youtube: )
panik atak çox əclaf şeydi bu panik atak. adətən yatmaq istəyəndə, əsəbiləşəndə, həyəcanlananda tutur. əvvəlcə yüngül titrəyirsən, sonra nəfəsin kəsilir, bədən sanki qıc olur, qışqırıb ağlamaq istəyirsən amma səsin boğazında, göz yaşın gözündə ilişib qalır.
müharibədən sonra yarandı məndə də. xüsusən gəncənin vurulmasından sonra.
adam deyilən hər sözə qarşı həssas olur. özünü hamıdan uzaqlaşdırıb izolyasiya etmək istəyirsən. universitetlər də açılır, mən isə hələ də adam içinə çıxmağa hazır deyiləm.
the gunslinger stephen kingin the dark tower seriyasından olan ilk kitab, hər şeyin başlanğıcı.
kitab boyunca silahşor, yəni roland deschain qara geyinmiş kahinin iziylə gedir, onu tapmağa çalışır. bu qovalama ancaq kitabın sonunda başa çatır.
bu qovalamanın uzun müddəti çöllükdə, quru səhrada, davamı dağlıqda və bir mədəndə keçir. daha çox western tərzi olsa da, king yenə qorxulu məxluqları işə qatmağı unutmamışdı. bu kitabda əsasən rolandın keçmişi, hər şeyin başlanğıcı haqda məlumat alırıq.
xüsusilə ən sonda, silahşorla kahinin görüşdüyü zaman etdiyi söhbətləri çox bəyəndim. seriyanın ilk kitabı olaraq çox yaxşıydı. davam kitabların daha yaxşı olduğu deyilir. oxuyub onlara da başlıq açacam.

(bax: the dark tower)
24 hours in the life of a woman 1927-ci ildə yayımlanmış, qısahəcmli klassik stefan zweig əsərlərindən biri.
əsər dilimizə "bir qadının həyatından 24 saat" kimi tərcümə edilib. zweig bu 24 saata hər cür duyğunu sığdıra bilib - şəhvət, obsessiya, sevgi, qayğıya möhtaclıq, bağlanmaq, nifrət, kədər, məyusluq və s.

kitab öz sosial statusunu, mənliyini heçə sayaraq duyğularının arxasınca gedən, uçuruma doğru gedən gənci xilas etməyə çalışan bir qadının həyatından 24 saatı danışır bizə. Mrs.c adlı 43 yaşlı dul qadın kazinoda biir gənci müşayiət edir. əl hərəkətlərindən və üz cizgilərindən insanın duyğularını görən qadın gəncdən çox təsirlənir. gənc oğlan hər şeyi uduzduqdan sonra intihar etmək istəyir, lakin mrs.c ona izin vermir, öz əyalətinə qayıdıb işlərini qaydasına salmaq üçün pul verir. lakin gənc verdiyi sözü tutmur, yenidən qumara qayıdır.

fikrimcə, zweig burada aludəlik, qumar tutkusuna çox yaxşı toxunub. ümumiyyətlə, insanlar hər zaman əlindəkindən daha çoxunu istəyir. qumar kimi şans oyunlarında da xususilə. qazanacaqsa son olacağını düşünür, amma gözü doymur. hər dəfə daha çox qazanmaq istəyir.
xoşuma gələn digər şey isə, nəticələrin gözləntilərimizi qane etmədikdə yaranan məyusluq, bəzən də nifrət duyğusunun kitabda qəşəng nəzərə çarpmasıydı. uğruna hər şeyini qurban verəcəyin birinin gözündə bir heç olduğunun fərqinə varmaq yıpradır insanı.
kitabda ön planda olan mrs.c-nin fədakarlığı, dürüstlüyü, vicdanı və insani düşüncələridir. həmçinin, dəyişməyə meyli olmayan birini heç nəyin dəyişə bilməyəcəyini bir daha görürük. qısaca olaraq, insan psixologiyasını çox yaxşı göstərmiş bir əsərdir.
kitabdan ən sevdiyim alıntı:
"bütün kədər və ağrılar qorxaqdır, özündən daha güclü olan yaşama istəyi qarşısında geri çəkilər, çünki bədənimizin hər hüceyrəsinə yerləşmiş olan yaşamaq istəyi, ruhumuzdakı özüm arzusundan daha güclüdür."
asan görünən amma əslində çətin olan şeylər (bax: Dərs oxumaq)

Kənardan lap asan görünür valideynlərə, bir də xüsusilə qonşudakı qeybətcil xalalara.
məşğələ vaxtı anam deyirdi ki, hər şərait var oxumağın üçün, adam kimi dərs oxu. amma vallah, dərs oxumaq, yəni zehni iş adamı fiziki işdən çox yorur. abituriyentlərə ona görə çox yazığım gəlir, hamı "heç nə etmirsiz, dərs oxumaqdı da" deyir, amma onların işləri lap çətindi. hələ ki, ailələrin gözləntiləri yüksəkdirsə.
abituriyent vaxtı qonşularımız da deyirdi "az nağarır ki, məşğələyə gedir gəlir də, oxumağa nə var"...
Universitetə qəbul olub sosiallaşdıqdan sonra daha da çətinləşir oxumaq. Fikrin telefonda, sözlükdə, görüşəcək dostlarda qalır. Sən isə oturub dərs oxumalısan. Asan görünsə də işgəncə kimidir bəzən.
eloisa to abelard bir-birindən ayrı düşmüş 2 sevgilinin məktublarından ibarət alexander pope şeiri*.
eternal sunshine of the spotless mind filminin adı da poemdəki bir sətirdəndir.

şeir fransız rahibə heloisa və aşiq olduğu müəllimi Peter Abelard haqqındadır. ikili sevgili olduqdan sonra gizlincə evlənirlər və heloisa hamilə qalır. bundan xəbər tutan heloisanın ailəsi onu rahibə olmağa məcbur edir, abelardı qısırlaşdırırlar və o da monastra qapanır. beləcə sevgililər ayrılır. abelard monastrda olarkən Historia Calamitatum adlı avtobioqrafik romanını yazır. heloisa əsərdən təsirlənərək abelarda məktub yazır, beləcə sevgililərin məktublaşmaları başlayır.

Məktublarda heloisa abelarda olan sevgisini ifadə etsə də, tanrıya qarşı olan sevgini daha müqəddəs tutur. bir daha görməyəcəyi sevgilisi haqqında düşünməyin günah olduğunu bilir, yenə də sevgisinə qarşı qoya bilmir.
sevgi, kədər, romantizm, inanc, sprituallığın keçdiyi bir şeirdir "eloisa to abelard".
eternal sunshine of the spotless mind filmindəki həmin səhnə və misralar:
(youtube: )

"How happy is the blameless vestal's lot!
The world forgetting, by the world forgot.
Eternal sunshine of the spotless mind!
Each pray'r accepted, and each wish resign'd;".

full versiyanı buradan link oxuya bilərsiz.
avtofobiya insanların tək qalmaq qorxusu.
bayaq youtubeda ana səhifəmə boş məkan şəkilləri olan video çıxdı. Bir şərh gördüm, "it's not fear, it's like "you not supposed to be here" feeling". deyəsən belə bir şeydir. yaxşı ki, elə bir qorxum yoxdur...
(youtube: )
lobotomiya Lobotomiya psixiatrik xəstəliklər üçün istifadə olunan cərrahi prosesdir. ilk dəfə 1935-ci ildə tətbiq olunmağa başlanmışdır. Elə həmin vaxtdan da bir çox mübahisələrə səbəb olmuşdu. Ciddi yan təsirlərinin olmasına baxmayaraq, təxminən 20 il cərrahi prosedur kimi istifadə olunmuşdur. 20-ci əsrin əvvəllərində ruhi xəstəxanalarda xəstələrin sayında ciddi artım baş verirdi. Bu xəstələrin əksəriyyətinin qarşılaşdığı problemlərin başında depressiya və narahatlıq dururdu.
Lobotomiyanın əsas məqsədi həddindən artıq narahatlıq, stress, depressiya kimi problemləri və uzunmüddətli ağrıları müalicə etmək idi. Həmçinin əməliyyat vasitəsilə xroniki gərginlik, xroniki depresiyya, şizofreniya kimi problemlər qismən də olsa, müalicə oluna bilinirdi.
Bu cərrahi proses zamanı əsas məqsəd beyinə və onun ön lob kisələrinə çatmaq olduğundan kəsici və sarsıdıcı təsir göstərən alətlər istifadə olunurdu. Elə qadağan edilməsinin ilkin səbəblərindən biri də bu olmuşdur. Zaman keçdikcə lobotomiya əməliyyatı olunan xəstələrin əksəriyyəti öldüyündən daha sonra lobotomiya qadağan edildi.

(bax: One Flew Over the Cuckoo's Nest)
copy paste mədəniyyəti sözlük yazarlarımızda görmək istədiyim mədəniyyətdir.
nəsə başlıq açanda ya entry yazanda internetdən başqa mənbələrə baxmaq olduqca normaldır. ya ekşi, ya bbc olsun, hər iki halda əsas fikir copy paste olur. bilgi yazarkən olduqca normaldır, hətta yaxşıdır ki, əlavə nəsə də yazırsan. amma kiminsə subyektiv fikrini copy-paste etmək doğru olmur daha. məsələn, panda başlığına entry yazarkən internetdə araşdırma aparırsız. biri yazıb ki, "pandaların biləyində barmaq funksiyası görən əlavə çıxıntı var. və çəhrayı rəng olsalar daha şirin olarlar". birici bilgi hissəsini götürüb yaza bilərsiz, amma sırf artıq cümlə xətrinə rəng temasını da copy paste etməyin. axı o kiminsə şəxsi fikridir. yox, əgər siz də elə düşünürsüzsə, yaza bilərsiz.
bir də çalışın 1 mənbədən copy paste eləmək yerinə, bir neçə mənbədən informasiya toplayıb qəşəng yazın.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20