caravan

eyni zamanda qrupun 1968 tarixli ilk albomu. cecil rons və where but for caravan would i be? albomun ən diqqət çəkən parçalarıdır.

1. place of my own
2. ride
3. policeman
4. love song with flute
5. cecil rons
6. magic man
7. grandma's lawn
8. where but for caravan would i be?

(youtube: )

özünü bir qəlibə salmaq məcburiyyəti

insanın özünü siyasət və ya inanc baxımdan müəyyən bir kateqoriyaya aid etmək hissinə düşməsi. sanki insan ya hansısa dinə inanmalı, ya da deist və ateist olmalıdır. amma hər kəsin fikri individualdır və bu qəliblərin hansısa birinə tam uymaq məcburiyyətində deyil. bir düşüncə tipi çox yaxın olduğu halda bəzi yerlərdə razılaşmaya bilərik. amma yenə də kənardan bizi bir qəlibə salmaq kimi bir basqı olur. hamı müəyyən kateqoriyalarda qruplaşır və sən kənarda tək qaldığını düşünürsən. elə bizi də fərqli edən budur. hər kəs fərqli düşüncəyə malikdir və bunların heç birini ayrılıqda bir kateoqiya kimi ayırmaq mümkün deyil. əgər belə olsaydı, onda bu qədər insanın dünyaya gəlməsinin bir mənası olmazdı.

hansson & karlsson

bo hansson və janne carlsson adlı iki nəfərdən ibarət isveçli qrup. zərb alətləri və hammond orqanla jazz fusion, psixedelik rok qarışımı musiqi icra edirlər.

carlsson soyadı çap zamanı səhvən karlsson kimi yazılıb və o vaxtdan bəri bu formada da qalıb.

(bax: tax free)

can

60-ci illerin sonlarinda qurulmus alman krautrok, eksperimental rok qrupu. future days, ege bamyasi, flow motion kimi albomlari var. musiqileri esasen qarisiq melodiyalardan, qeribe ses effektlerinden, bezen de ne deyildiyi anlasilmayan sozlerden ibaret olur. eksperimental musiqi sevmeyenler ucun bir muddet sonra sixici gele biler

ars longa vita brevis

the nice qrupunun 1968 tarixli albomu və albomdakı 19 dəqiqədən biraz uzun musiqi.

1. daddy where did i come from?
2. little arabella
3. happy freuds
4. intermezzo from the karelia suite
5. don edito el gruva
6. ars longa vita brevis

kiminsə ölümünə sevinmək

kiminsə ölümünə kədərlənməkdən daha normal qarşıladığım davranış.

ümumiyyətlə, ölümü bu qədər dəhşət bir şeymiş kimi görməyi anlaya bilmirəm. əksinə, ölüm insan üçün daha çox bir qurtuluşdur bəlkə də. bu dünyada çəkəcəyi əziyyətlərdən və sıxıntılardan qurtuluş. heç təsadüfi deyil ki, afrikadakı bir qəbilə üzvləri öz yaxınları ölərkən toy-bayram edir.

əgər ölən nifrət etdiyimiz biridirsə, yenə də sevinirik ki, bir daha görməyəcəyik onu. bir çoxları da deyir ki, nifrət etsək də, ölümünə sevinməməliyik. bəli, sevinməyə bilərək. amma ona görə yox ki, ölüm çox vahiməli bir şeydir və heç düşmənimizin də başına gəlməsini istəmirik. ona görə sevinməyə bilərik ki, o insan bu dünyadan canını qurtarıb, amma biz hələ də burada dərdlərlə boğuşuruq.