ota-poxa overrated deyən tiplər

bir aralar hamı titanicə zada baxanda, bəziləri başladılar yeni axtarışlara və imdbdə heç də hamının baxmadığı filmlər tapdılar. içlərində həqiqətən də unudulmaz və zövq verən filmlər var idi (çox idi). burası yaxşı, amma həmin adamların bəziləri başladı titanic izləyənlərin ağzına pox qoymağa ki sən canı bu nədi izləyirsən, yaxşı oğlan bəs filan film izləyər zad. o qədər tənqid geniş vüsət aldı ki, imdbdəki top (250 demirəm, ağ olar) 50 filmi izləməyən qalmadı. təbii ki hamı bu filmləri izlədiyinə görə artıq fərqləndiriləsi bir şey qalmadı. və bu anda yeni insanlar ortaya çıxdı - imdb 8.5+ olan filmləri bəyənməyənlər (overrated generation* təzə kəşfimdi ) deməli bu adamlar da bir neçə qrupa bölünürdü: bu filmlərə baxıb "söhbəti tutmayanlar" (əslində şişirdiləsi birşey yoxdur, o siyahıda həqiqətən də ağır və çətin anlaşılan filmlər var, mənim də tam tutmadığım filmlər az deyil), bu filmlərə baxıb həqiqətən də bəyənməyənlər (təbii ki zövq məsələsidir) və filmə 10-15 dəfə baxıb bezəndən sonra "əşşi, əslində o qədər də yaxşı film deyil asdfghjkl" şəklində reaksiya verənlər. kütlənin nisbətən aşağı iq-lü hissəsi, "sənaalla, görürsən israfili, 9 ballıq filmi bəyənmir, yəqin bildiyi nəsə var umbayın" deyə təkərə düşdülər, beləliklə yaxşı filmin içinə pox qoymaq bir dəbə çevrildi. indi isə baxıram yeni bir nəsil əmələ gəlib, qısaca olaraq "yaxşı filmin içinə pox qoyanların ağzına pox qoyanlar" da adlandırmaq olar. heç də qısa olmadı amma nəysə. yəqin ki bu da 2014cü il yaz-yay kolleksiyası marjinallığın bir hissəsidir, allah axırını xeyir eləsin deyərdim amma, a kişi nə işin var, qoy istəyir 1 bal versin filmə, bu onun kütlə tərəfindən bəyənilməsi həqiqətini dəyişdirmir axı. noolubaaa?

cırtqoz olmayın, cırt eliyənlərə qoz qoymayın, bəylər.

yol əhvalatı

azərbaycan kinokomediyasının iki şahəsərindən (digəri üçün bax - bəyin oğurlanması) biri. işin içində siyavuş aslanov, yaşar nuri, hacı ismayılov triosu olanda ortaya təbii ki belə baxımlı bir şey çıxmalı idi. polad bülbüloğlu da musiqi və soundtrekləri ilə filmə öz damğasını qoyub. dəfələrlə baxıb yenidən baxmaq istədiyin tək-tük filmlərdəndir. bəzi səhnələri isə ümumiyyətlə azərbaycan film tarixində kult olaraq öz yerini tutub.

bir də eldəniz zeynalovun tuzik məsələsi isə adamı yaran səhnələrdən biridir -*

fidel kastroya dədə qorqud ordeninin verilməsi

əvvəlcə zarafat olduğunu təxmin etdiyim, əslində isə həqiqi zaytung xəbərləri siyahısına düşə biləcək bir hadisədir.

"dədə qorqud" fondunun prezidenti eldar ismayılov:
"kuba respublikasının milli azadlıq hərəkatının lideri fidel kastro bəşər tarixinə öz dönməzliyi, mübarizliyi və qəhrəmanlığı ilə damğa vuran şəxsdir. o, xalqının diktatura rejimindən xilas edilməsində göstərdiyi misilsiz xidmətləri ilə tarixə mübarizə simvolu kimi həkk olunub. bu gün dünyada baş verən qlobal dəyişikliklərin nəticəsi bir daha göstərdi ki, fidel kastronun yolu düz yoldur. xalqının milli-azadlıq hərəkatında misilsiz xidmətləri olan və dünyada mübarizlik simvolu kimi tanınan kubanın vətənpərvər oğlu fidel kastronu məhz bu xüsusiyyətlərinə görə, fondumuzun ağsaqqallar şurası “dədə qorqud” ordeninə layiq görüb."

sabah da pink floydu "aşıq ələsgər" ordeni ilə təltif etsələr təəccüblənmərəm.

azərbaycanda eyniləşmə

ümumən cəmiyyətin nə qədər zövq cəhətdən kasıb və yaradıcı olmamağının göstəricisidir.

indi yazacam deyəcəksiz ki, tahirson başladı yenə ümumiləşdirməyə, belə, elə. a qardaş, danışanda aydan ulduzdan danışırıq. tarix kitablarımız pafoslu cümlələrlə alışıb yanır, mədəniyyətin keşiyi belə gəldi, dünya bizdən çox şey öyrənib belə getdi və s. əziz dost, yer adlanan planetdə milad təqvimi ilə 2014cü ildir, voyager-1 36 ildir ki səmadadır, günəş sistemini çoxdan tərk edib digər dünyalar axtarışındadır, alimlər arxeoloji sümüyü klonlaşdırıb yenidən drakon yaratmağa nail olublar, bu hadisələrin fonunda orta statistik azərbaycanlı facebookda ya hamamtimes-də like yığmaq üçün baş sındırır, ya da azərbaycan universitetləri səhifəsinə "atu yek! wubhasi olan inboxa galsin!!!" yazır. gözəl insan, dərd bununla bitmir, millətin xeyli kiçik hissəsini təşkil edən o marjinal azlığa baxanda da eyni vəziyyət müşahidə olunur. adam bir filmə baxır, vsyo, beyni çönür, mən anarxistəm bled, sikəcəm hamınızı. o biri yanındakı da ona baxır ki "ala buna bax, siqareti belə yox, elə tutur, qızları da yığıb başına, sabahdan mən də belə olacam blət" deyib ya solçu, ya ateist olur. a kişi, bir iki sual versən ağzından che, john lennon, marksdan başqa heç nə çıxara bilməyəcəksən, onun da adını kimdənsə eşidib.

bu millətin ən böyük dərdi müstəqil düşüncə qabiliyyətinin şikəst qalmasıdır ki, 20 ildir bunun səbəbləri də hamıya məlumdur - savadsızlıq və kütləvi zombiləşdirmə. əslində 20 il də deyil, 1000 illərdir gedən-gələn bizi qayırıb. tarixə baxsaq, ən çox qayırılan xalqlar arasında ilk pillələrdə olarıq mütləq. və nəticə olaraq belə vəziyyət yaranıb. bu vəziyyət də özünü əsasən 2 formada göstərir - göt qorxusu və önyarqı. fikrimi izah etmək üçün misal çəkim:

hər hansı (orta statistik avropa və ya qərb) cəmiyyətdə əgər bir nəfər nəyəsə nail olursa yanındakı adam "necə edim ki ondan daha yüksək nailiyyət əldə edim" deyə fikirləşər.
azərbaycan cəmiyyətində əgər bir nəfər nəyəsə nail olursa, ən yaxşı halda yanındakı(lar) onu copy-paste eləməyə çalışar. əgər alınmazsa uğur qazananın uğuruna sıçmaq üçün əlindən gələni edər.

heşzad. arada bir ölkə haqqında girib sosial mediada nəsə oxumağa çalışırsan, baxırsan hamı bir-birini poxa vurmağa çalışır, diblərdə sürünənlər isə öz ampulasındadır.

nə bilim valla. çətindi.