Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 5 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 22:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 11 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 89 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 6,702
Toplam simvol: 40,209
Orta entry uzunluğu: 291 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
Zamanla unutmaq? Kaş mümkün olsa. Kim nə deyir desin, bu anlayış özünü aldatmaqdan başqa bir şey deyil. Unutmaq istədiyin şeyi onsuz da unudursan, bunun üçün zamana gərək yoxdur. Nələr unutduq nələr, kim bilir. Unutmaq istəmədiklərimiz hələ də bizlədir, cismən deyil bəlkə amma daima ağlımızın bir yerində unudulmaz olaraq qalırlar. Cavabı çox sadədir, unutmaq istəmirik çünkü. Niyə özümüzü aldadaq ki?
Onun əlindən olacaq ölüm. Daha gözəl ola bilməz mənim üçün..
4 il ərzində içində olmadığım qrup. Qrup və patok uşaqlarının hamısından zəhləm gedirdi. 3 il olub universiteti bitirdiyim, 1-2 nəfər xaric heç kimlə əlaqəm yoxdur. Yeni qəbul olacaqlara da məsləhətim odur ki, ətrafınız biraz geniş görünsün deyə hər kəslə ünsiyyət qurmayın. Onsuz o şəxs özü gəlib sizi tapır, hardasa o münasibət yaranır. Tək qalaram qorxusu ilə gedib götlərlə münasibət yaratmayın. Onsuz ilk semesterdən sonra ilk ələnmələr olur. Özünü imkanlı, cool, hamıdan fərqli göstərmək istəyən hamının nə mal olduğu ortaya çıxır. Saxta yoldaşlıqlardansa, təklik daha yaxşıdır.
Özləri hər cürə quldurluğla məşğuldular, amma amanın günüdür, birdən qara camaatdan kiminsə cibinə artıq pul girər. Qanun sadəcə onu yaradanlar üçün işləyir. Qalanı xuyna söhbətdir.
Hardasa yarım saat əvvəlin söhbəti. Pəncərəni açıb siqaret çəkərək o yan bu yana baxırdım, gözüm üzbəüz binaya sataşdı. Aradakı məsafə çox azdı. Baxdım ki, cavan bir xala pərdələri zadı açıq qoyub əynin dəyişir. Lənət şeytana deyib pəncərəni bağlayıb içəri girdim. Subay oğlan olaraq Çox təsirli hadisə idi mənim üçün.
Rei'nin "Ah canım sevgilim" mahnısını dinləyərkən rastlaşdığım başlıq. Mahnını dinləyənlər bilər, bu mahnı insanı çox qəribə bir boşluğa salır. Gələk mətləbə. Darıxmaq, bəlkə də dünyanın ən cındır, amma eyni zamanda ən gözəl hisslərindən biri. Sözlə ifadə olunacaq bir hiss deyil. Bəzən elə bu saatlarda insanın içinə elə çökür ki, canını qoymağa yer tapmırsan. Biri üçün darıxmaq, birinin səsi üçün, yazdığı mesaj üçün, onunla olan dava dalaş üçün, xatirələr üçün, bir sözlə onunla bağlılığı olan hər şey üçün darıxmaq. Bəzən tutqun bir havada, bəzən bir mahnıda, bəzən də heç bir səbəb olmadan darıxmaq. Dediyim kimi, cındır olsa belə eyni zamanda gözəl hissdir. Bu hissləri vaxtı ilə çox yaşamışam, indi də ara sıra yaşayıram. Bəzən içimə elə çökür, ürəyimi elə sıxır ki, nəfəs almaq belə çətin gəlir. Bəzən darıxdığımı qəbullanmıram, amma darıxmırmsa nədir bu? Bilmirəm..
Söhbət bizim xalqdan gedirsə, heç nala mıxa vurmadan deyə bilərəm ki, başda gələn səbəb bu xalqın qoyun olmağıdır. Başqa səbəb axtarmağa gərək yoxdur. Adın yaza bilməyən savadsızından tut taaa elmi dərəcəsi olanına qədər əksəriyyəti qoyundur. Siyasəti qırağa qoyuram, gözünün qabağında olunan haqsızlığı görə bilməyəcək qədər kordur bu xalq. Xalqın taleyinə təsir eləyəcək qərarları xalqdan olmayanların verdiyi yerdə təbii ki, xalq siyasətə qarışa bilməz.
Yaxın keçmişə qayıtmaq istəyirəm hərdən. Hardasa 5 il əvvələ. insan tanıdığı birini təkrar tanımaq üçün o illərə qayıtmaq istəyərmi? istəyərmiş demək. O illərə qayıtmaq üçün ömrümdən 5-10 il fəda eləyərdim, o şəxsi yenidən tanımaq istəyərdim. Bəlkə də o illərə qayıtmaq istəməyimin ən böyük səbəbi də o şəxsdir, indi yoxdur çünki. Əslində var, amma yollar 2 il əvvəl ayrılıb. Hərdən istəməsəm belə fikirə gedib o illərə gedib çıxıram. Çox uzaq keçmiş deyil amma həyəcan və maraq dolu illər idi. insanın keçmiş dövr üçün bu qədər darıxması, o illərdə yaşanan şeylərin yarım qalmasıdır bəlkə də. insan keçmişindın qaça bilmir, hələ o keçmişdə keçməmiş şeylər varsa. Bəlkə mən də keçmiş üçün yox, keçməmiş üçün darıxıb onu xatırlayıram. Bəzən bir mahnı belə o günlərə apara bilir. Deyirlər ölüm anında bütün həyatın film kimi gözünün önündən keçir, bəlkə də öləndə ömrümün onun olduğu qismi gözümün önündən keçəndə ölümə gülümsəyəcəm, kim bilir. içimdə buruxub qalmış, adını verə bilmədiyim bir hiss var. Adı odur amma özü kim bilir hardadı, kimlədi, neyləyir..
24 yaşım var, hələ də qeyd eləmədiyim gündür. Niyə? Çünki sevgilim yoxdur. Olsun istəyirəmmi? Təbbi ki xeyr. Mən öz halında bir insanam, nə ətəm nə də balıq. Münasibət işlərinə bulaşmağdansa sakit həyatımı yaşayıram. Yox ad günü, yox qadınlar günü, yox sevgililər günü nə bilim ala 50 cür özəl gün, zırt pırt. Nə gərək var ki? Başınızı aşağı salıb həyatınızı yaşayın. Həm canınıza həm cibinizə xeyirdir dediklərim.
Bu günlərdə "wine me, dine me" adında ingilis dilində erotik məzmunlu türkü ilə gündəmə gələn 31-çi. Artıq nə cür azğınlıq yaşayırsa klipi də platformaya ayın 31-i yükləyib.
Çöllükdən yulğun yığıb aparan kəndlinin eşşək arabasını cərimə meydançasına aparan qurumun işçiləri. Qulağa gülməli gəlir, mən belə ilk dəfə eşidəndə zarafat bilmişdim, amma həqiqətdir. Keçən yay bizim rayonda olan hadisədir bu. Olan da eşşəyə olmuşdu, günün altında o qədər qalmışdı ki, yazığın bağrı çartlayıb ölmüşdü. Nə günahı var idi ala o eşşəyin?
Uşaq vaxtı qızılı rəng olub, yaşa dolduqca saç da saqqal da qəhvəyi olmağa başladı. Zil qara olsun istəməzdim, belə daha qəşəngdir amma kaş qızılı rəngdə qalardı.
-Memati, sence doğru mu yapıyorum?
+Usta gönül işinin doğrusu olmaz, illaki yanlış yapıyorsun.
Sen benim kılımı bile kesemezsin izmarit
Tərəkəmə 5 alır 1 verir, deyir məni aldatdılar.
2023 və 2024 göt günündə keçdi. 2025-in də çox fərqli keçəcəyini düşünmürəm. Sevgi məhəbbət anlamında ümumiyyətlə həyatdan bir gözləntim yoxdu. istədiyim şey sadəcə və sadəcə normal yaşamımı təmin eləyəcək gəliri olan bir işdir.
ilk sezonlardan pandemiyaya qədər oynayıb sildiyim və bu aralar təzədən oyanamağa başladığım oyun. Xatirələrlə dolu yerlər var. Pochinki, School, Rozhok, Military, Bootcamp, Paradise Resort və daha çoxu. 2-3 gündür başlamışam, əvvəlki ləzzəti qalmayıb. Erangel xaric digər xəritələrdə çox gec oyun tapır. Fərqli oyun modları gəlib. Çox dəyişilib həqiqətən, o gündən bu günə həyatımızın dəyişdiyi qədər. Kaşki hər şey qoyub getdiyimiz yerdən qalıb davam eləsə.
Hə bir də Alan Walkerin On My Way mahnısı. 1% mahnı 99% hisslər və xatirələr.
Ən əsası yadımdan çıxıb. Bu oyun olmasaydı illərdir video və söhbətindən ləzzət aldığım Kozmik Karıncanı tanımazdım.
Bir qohum evində dəvətnamə yazıram.
Rəhmətlik Səməndər Rzayev. Türklərdən də Çetin Tekindor ilə Haluk Bilgineri qeyd eləmək olar.
Hardasa 10 gündür ki, ev əhli şəhərdədir. Mən də rayonda tək qalıram. Kötük ev olduğu üçün evimiz həmişə gəlişli gedişli olub və buna görə birdən birə belə səssizlik çökəndə adam birtəhər olur. işə gedib evə gəlirəm, baxıram ev səssizlikdir, sanki insan yaşamayıb heç. Normalda çox da duyğusal biri deyiləm amma özümdən asılı deyil, pis oluram. Hələ ilk 2-3 gün işdən çıxıb evə getmək istəmirdim. indi düşünürəm ki, gör valideyinlərini itirən insanlar nələr yaşayırlar, nə hisslər keçirirlər. Bəlkə də ailəsini və qohumlarını sevməyən yazarlar üçün bu yazdığım şeylər qəribə gələ bilər, bilmirəm. idris Koçovalının da dediyi kimi "Ailə hər şeydir"
Son bəyənilənlər
