azərbaycan vs türkiyə

sözdə "1 millət 2 dövlət" olan, əlaqəsiz 2 yer. türkiyə ilə azərbaycanın sosial konstruktunu qarşılaşdırmaq düz deyil, hələ 10 il əvvələ baxsan daha da gülməli olardı. ölkənin bir hissəsinin bizdən zəhləsi gedir, bir hissəsi can-bratdırlar, bir hissəsinin də dünya aləm veclərinə deyil. umbaylar entrylərində nə qədər aramızı yaxşı saxlamalı olduğumuzu desələr də, fakt budurki, alınmır da, qardaşım. ssri-nin bizə qatdığı yeganə yaxşı şey: türklərnən bir ağılda olmamağımızı təmin ediblər, ona görə də (mənim öz fikrimcə) mentalitet olaraq çox daha qabaqdayıq.
türklərdə ailə mədəniyyəti yoxdu, uşaq valideynlə söyüşlə danışır. fahişəlik normal hal alıb. yoldan keçən adama hücum eləyən tiplər doludur. heç kim heç bir iş görmək istəmir, nəsə eləməli olduqlarını deyəndə də eləbil canları çıxır. bizim onları "çox istədiyimiz" qədər bizi burda çox istəyən yoxdu təəssüf. qısası, siz siz olun, türklərdən çox da şey gözləməyin. qazaxıstanda biz daha çox sevilirik nəinki türkiyədə

ankara

litvadan vizamın gec gəlməyi nəticəsində çarəsizlikdən gəldiyim şəhərdir. 1 il yarım nə tez gəlib keçdi ala. daha o gün ata ana ilə sağollaşırdım. hər nəsə də olsa öz özümə düşünürdümki "əşi Bakıdanki yaxşı olarr". karoçi bura gəlməyi planlaşdırırsınızsa, çox da "vau, fantastik şəhərdi, ay nə bilim bura Avropanın New Yorku'du" zaddı fikirləşməyin. Ankaramın sayəsində Bakıdan ötrü darıxmağa başlamışdım 1-ci kursda necə oldusa. 1-ci kursun axırlarına yaxın Türkiyədən çıxıb Bakıya qayıdan ərəfələrdə gün saydığım yadıma düşür. amma yay qurtardı, mən yenə bura qayıtdım və elə bil bura aid imişəmmiş kimi gəldi yenə. hələ də həmişəki kimi bahçelievler, kızılay izmir caddesi, ankamall, ulus, Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin cebeci'dəki məzarı, ankara uni gölbaşı kampüsü, odtü devrim... gəlməmək kimi optionunuz varsa gəlməyin, yox amma məcbursunuzsa, bir yerdən sonra öyrəşəssiz