we only write in english to this topic

(baxma: Yazarların paylaşmaq istədiyi şeirlər)
I know we've only just met
And I don't mean to move too fast.
But I couldn't sleep last night
Because I don't know your middle name.
Or how you take your coffee
And for some reason
There's nothing in the world I would like to know more.
Except maybe how your hair looks when it's messy in the morning
And what makes you laugh until you cry,
Or what makes you laugh when you're crying ...
Either, or both, or all of those facts would be fine.

And I know we only just met,
And I don't mean to move too fast.
But I couldn't focus this morning.
Because I need to know your prefrence
And take out food, And the dreams you'd never say out loud,
But secretly wish to come true
And if I were to buy you flowers
Would you want them to be blue?

And I know we only just met
And I don't mean to move too fast
But suddenly your voice is in my head
Playing on repeat
And I'll never say this out loud
And I should probably get some sleep.

It's just that suddenly everything that's significant to you,
Is significant to me..

yazarların çəkdikləri pişik şəkilləri

Ailənin yeni fərdi:


Anbardaki bütün pişik yemlərinin dadına baxmaq üçün parçalayan həmin o cinayətkar:

sözaltı fotoqrafiya

a sunny day in moscow

bayquş

Keçən axşam həyətdə ailəcə oturanda yaxınlardan bayquş səsi eşidildi. Dayı atamla başladı söz güləşdirməyə ki, bu yapalaq səsidi, yox bayquş səsidi. mama da qıraqdan dedi ki, "hə yaxşı, hər nədisə gedin qovalıyın onu, hardan gəldi çıxdı bədxəbər murdar" atagil bu səfər də birləşib mamaya dedilər ki nə olsun heyvandı da, niyə bədxəbər olur, nə var bunda.
Yazıq arvadı da qınamalı deyil, rəhmətlik valideynləri ölənə yaxın həyətlərindəki ağacın başında bayquş ötüb neçə gecələr ard-arda. Çox adam kimi o da bədbəxtlik gətirdiyinə inanılır.
Gördülər bunların söhbətlərinə biz qıraqdan fransız baxırıq, atagil indi də döndülər bizə isbatlamağa çalışdılar ki pis birşey deyil, batil inancdı sadəcə. Bu sırada adının necə yarandığı haqqda rəvayət mi deyim, əfsanə mi deyim, onu danışdı.
Deməli bu quş uzun zamanlar əvvəl çox varlı bir bəyin evdə saxladığı, bəslədiyi quşu imiş. Zaman keçir, vaxt ötür, bəy ölür, evi, yurdu, cah calalı, bütün mal varlığı xarabalığıa çevrilir. Oralarda adam yaşamır sonra, ama quş da sədaqətindən tərk edib getmir. O xarabalıqda yaşamağa davam edir. Quşu orda görən camaat da "bəyin quşu", "bəy quşu" "bəyquş" deyə-deyə lorulaşdırıb eləcə də qalıb o quşun adı. Bəzən tək tənha qalınan yerlərdə "yurd bayquşu kimi" bənzətməsi də burdan gəlir.


Bilmediğinizden değil canım, Öylesine içimden geldi

yazarların ruh halı

indi fikir verirəm, son vaxtlarkı sözlük fəaliyyətim sadəcə şəkil paylaşmaqdan ibarət olub. kiməsə nəsə danışmaq, açıqlama vermək, nəsə haqqında söhbət etmək axır vaxtlar heç normal gəlmir mənə. kənardan soyuq kimi görünməyə başlamışam yenə. gün içində minimum 5 6 dəfə "yaxşısan? nəsə olub?" sualları ilə qarşılaşıram. ilin sonları mənə heç yaxşı hisslər keçirməyə imkan vermir. ciddi dəyişikliklər yaşadım həyatımda. necə deyərlər yeni bir səhifədə başdan başladım. di gəl nə köhnə vincentdən əl çəkə bilirəm, nə də təzəsinə öyrəşə bilirəm. ediləcək tonla iş var, baxılası dərslər, ediləsi işlər, yazılar filan. amma bir işə başlayanda nə qədər vaxt olur bilmirəm heç özümdə, bir də görürəm bayaqdan nəyəsə gözümü zilləyib baxırammış. boşluğu izləyirəmmiş. ağlımda yüzlərcə səs var ama nə dediklərini belə eşitmirəm. addımını planlayıb, günü dəqiqə dəqiqə hissələrə bölərək yaşayan mən, indi nə vaxt səhər açıldı, nə vaxt axşam oldu heçnədən xəbərim olmadan yaşayıram. günlərimin rutin halında olmasını sevirdim düzü, belə olduqda planlar da yolunda gedirdi, dəyişikliklərə öyrəşməli də olmurdum. amma son vaxtlardaki rutin yaşamaq nəsə boğmağa başlıyıb. başlıyıb deyəndə hardasa 3-4 aydı bu vəziyyət yaranıb. heçnəyə qarşı həvəs qalmayıb içimdə. normalda cıvıl cıvıl, deyib gülən, ən ağıryana ortamlarda belə hamının üzünü güldürməyi bacarırdım. indi nəsə özüm elə olmuşam ki eləbil 50 60 il rahat yaşamışam, yerdə qalan 3 4 ilin qutarmasını gözlüyürəm. təsir eləyən odu ki, belə olduğumu görən bircə nəfər belə adam balası kimi dəstək olmağı istəmir. onların düşüncəsinə görə mən yekəxana olmuşam, saymaz olmuşam, pis olan nə varsa mənə görədi, mən eləmişəm. elə düz əməlli dostluq münasibətim var deyim, yox təəssüf ki o qədər səmimi üzümü görən adam yoxdu. adam istiyr dərdini açıb mamaynan danışsın, zalımın qızı eləbil bunu gözlüyürmüş kimi onun da günahkarı sənsən, bunun da səbəbi sənsən deyə deyə peşman eliyir adamı. dəstək olmağı fikirləşən bircə adam belə yoxdu. ama qınamalı da deyil, mən də bilmirəm mənə nə olub. xeyli vaxt olar bu qədər fikri ard arda dizginliyib özümə açıqlamırdım. nəysə belə belə işlər

yazarların çəkdikləri pişik şəkilləri

Apar meni getdiyin yere


Say hi honey

Aaaaağaaaaaağğaaağğ

Bi dur doğsun sonra çek agsnahs