ataya demək istənilənlər

nə qədərki oxuduğum universitetdən, fakültəmdən, yaşadığım həyatdan narazısan və mənə mənimlə bağlı heç bir ümidinin olmadığını tez tez dilə gətirirsən, əziz atam, sevmədiyin o işi də, pulu da, evi də, yeməyi də, hər şeyi siktir et. biz bir birimizə həm nərd oynayıb həm də vacib məsələlərdən danışıb didişərək bəsik. mənim üçün çox çalışırsan, əziyyət çəkirsən. onsuz da bu yükün altında əzilirəm.zamanında səni üzdüyüm, ərgənlikdən qaynaqlanan triplərlə üstünə qışqırdığım və içimdən keçirtdiyim əlli min dənə pis şeylərə, sözlərə görə məni bağışla.kaşki istədiyin hər şeyi edən övlad olardım.haqqımda nələr düşünürsən bilmirəm,ancaq məni sevirsən. bunu bir il sonra məni gördüyün zaman üzünün cizgilərindən anladım. yanında olduğum hər gün gəlib məni öpməyindən, saçımı sığallamağından anladım. atacan, 24 ildir mən bunlara ac idim. əlinin istisini unutmamışam hələ də. səni sevirəm, ilk aşiq olduğum adam!

anaların yuxudan oyatma variantları

heç yadımdan çıxmır, qrip olmuşam, ölürəm bir gün. qızdırma da bir yandan. səhər imtahanım var və mən bütün gecəni zarıldamışam ağrıdan. qışdı, yuxunun ən şirin vaxtı, səhər üzü isti yorğana bürünüb yatmışam. birdən anamın qışqırığına oyandım, gözlərim fal taşı kimi açıldı;
anam: ay bala, imtahana gecikdin, saat 10a işləyir.
yorğanı qırağa atıb, 60 saniyə içində paltarımı geyindim, 60 saniyəyə dişimi fırçaladım, ana dedim, mən qaçıram imtahana, bəlkə buraxarlar içəri. anamsa, bala yeməyini ye, saat hələ 7di(imtahan 9da başlayır və yarım saatlıq yoldur) həmin an dizlərimin əsdiyini hiss etdim, mədəmə şiş soxdular, beynim burnumdan maye halında axdı sanki. bütün ağrılarımı, qızdırmamı, halsızlığımı bəlkə də 20dəfə daha ağır hiss etdim həmin an. divara söykənib qeyri iradi ağlamağa başladım. anam üzüldü," hər dəfə "5dəqiqə" deyərək bir saat artıq yatırsan, indi də elə bildim yenə elə edəcəksən" dedi. heç nə demədim, qadın daha çox üzülməsin deyə o halda bir stəkan çay içib vaxtın gəlməsini gözlədim. bu hadisədən 3il ötüb, anam məni o vaxtdan bu vaxta qədər bir dəfə də olsun oyatmayıb, çünki o yoxdu.

ankara

metu, bilkent, ankara kimi yüksək səviyyəli universitetlərin yerləşdiyi şəhər. ilin yarısının çoxunda havanın tutqun olması insanı melanxolik depressiv hiss etməsinə səbəb olur. qışda soyuq və quru havası var naxçıvan kimi. dağlıq yerdir. (baxma: dikmen) sincan kimi vorzakon yerləri var. sakit şəhərdir, baş beynin rahat. dəyən yox, dolaşan yox. qadınlar gecənin 3-4də küçəyə çıxıb istədikləri yerə gedə bilər, bir köpək oğlu söz deməz. əhalinin əksəri sol'a meyillidir və odtü, ankara universiteti kimi yerlərdə tələbənin 85%i kommunistdir. aksiyalar tez tez baş verir əsasən də kızılay meydanında. ahmed arif, yılmaz erdoğan kimi şairlərin vətənidir.bir çox ölkə, şəhər görmüşəm, heç bir yer ankaranın yerini verməyib. 3 ildir ankarada oxuyuram, şəhərini də insanını da sevirəm. insanı özünə bağlayan bir şey var. kədərli, nisgilli şəhərdir. esat abi kimi mükəmməl köfteçi var ankarada. bir çox azərbaycanlı tərəfindən sevilməsə də(siz nə anlarsınız) şair deyir ki
öyle deme, ankara'yı sevmeyene bir zulümdür
bu kadar insanın neden ankara'yı bu denli çok sevdiğini anlamadan
ankara'da yaşamak.

yılmaz erdoğan- ankara'ya öyle yakışırdı ki kar