diet coke

Əslində "Coca-Cola" şirkəti onilliklər boyu "Coca-Cola" adını başqa heç bir məhsula vermirdi. Onlar üçün bu ad müqəddəs idi. Amma 70-ci illərin sonunda rəqibləri "Pepsi" özünün şəkərsiz variantları ilə bazarı tutmağa başlayanda, bizimkilər anladılar ki, nəsə eləmək lazımdır. Buna görə, 1982-ci ilin iyulunda Nyu-Yorkda təmtəraqla Diet Coke təqdim olundu. Bu, brendin 100 illik tarixində "Coke" adını daşıyan ilk yeni məhsul idi. Maraqlı məqam odu ki, Diet Coke əslində orijinal Coca-Cola-nın resepti əsasında hazırlanmayıb. Onun dadı daha çox "New Coke" dadına yaxındır. Yəni sən əslində fərqli bir içki içirsən guya..
Diet Coke çıxanda daha çox sağlamlığına fikir verən xanımları hədəf almışdı. Reklamları da daha zərif və "estetik" idi. Kişilər "diet" sözünü bir az feminem hesab etdikləri üçün, şirkət 2005-ci ildə daha maskulin, qara qablaşdırmalı Coca-Cola Zero-nu çıxardı.

şüşə harmonika

Şüşə harmonika XVIII əsrdə yaranmış çox qeyri-adi və sehrli səslənən bir musiqi alətidir. Bu aləti ən məşhur şəkildə inkişaf etdirən şəxs Benjamin Franklin olub. O, 1761-ci ildə müxtəlif ölçülü şüşə qabların fırlanan mexanizm üzərində yerləşdirilməsi ilə bu aləti daha funksional hala gətirib. Şüşə harmonikanın işləmə prinsipi olduqca maraqlıdır: ifaçı barmaqlarını azca isladaraq fırlanan şüşə qabların kənarına toxundurur və nəticədə çox incə, demək olar ki, “ruhani” səslər yaranır. Bu səs o qədər fərqlidir ki, bir çox dinləyicilər onu həm sakitləşdirici, həm də bir qədər narahatedici kimi təsvir ediblər. Vaxtilə bu alət çox populyar olub və hətta Wolfgang Amadeus Mozart və Ludwig van Beethoven kimi bəstəkarlar onun üçün əsərlər yazıblar. Lakin bir müddət sonra şüşə harmonika ilə bağlı qəribə şayiələr yayılmağa başlayıb. Deyilənə görə, bu alətin səsi insan psixikasına mənfi təsir edir, ifaçıları və dinləyiciləri depressiyaya sala, hətta dəliliyə səbəb ola bilər.Bu səbəbdən bəzi Avropa şəhərlərində şüşə harmonikanın istifadəsi faktiki olaraq qadağan edilib və ya ən azından məhdudlaşdırılıb. Amma bu qadağaların elmi əsası yox idi. Əslində problem çox güman ki, o dövrdə şüşə istehsalında istifadə olunan qurğuşun (lead) maddəsi ilə bağlı idi. Uzun müddət bu alətlə təmasda olan ifaçılar qurğuşun zəhərlənməsinə məruz qala bilərdi ki, bu da davranış və sağlamlıq problemlərinə səbəb olurdu. Maraqlı faktlardan biri də odur ki, şüşə harmonikanın səsi o qədər yüksək tezliklərdə və saf tonlarda olur ki, bəzi heyvanlar (xüsusilə itlər) bu səslərə həssas reaksiya verirlər. Həmçinin o dövrdə bəzi insanlar bu alətin “ruhlara təsir etdiyini” və mistik gücə sahib olduğunu düşünürdü. Bu gün şüşə harmonika artıq nadir istifadə olunan alətlərdəndir, amma tamamilə yox olmayıb. Müasir musiqiçilər və kolleksionerlər tərəfindən yenidən kəşf edilir və bəzən filmlərdə və eksperimental musiqidə istifadə olunur.

sözaltı günlük

1 həftədi dərsə getməkdən başqa özümə bir xeyrim yoxdur. yatıb durub seriallarıma baxır günü bitirirəm. nə burda sözünü etdiyim imtahana hazırlaşıram nə inkişaf etdirici nəsə edirəm. ya çox yuxulu oluram, ya da çox sakit və əringəc oluram. heç kim mənə iş tapşırmasın, dəyməsin, öz başımla let go edib bir az hərlənirəm. martın axrına yaxın çox hərəkətli günlər keçirəcəm deyə fikirləşirəm beyin fikirləşməkdən bədənimin basaratımın bağlayıb. ( bu arada bu ifadə bizlərdə belə gedir ki, yəni əlin qolun bağlanır, əlini bir işə ata bilmirsən elə bil səni itən lazımdı zad. baxıram bayaq aran bölgəsində bir də ağdamlılar işlədirmiş idk, bəzi yerlərdə isə basarat yox bəsirətdir dedilər anlamadım bilən olsa, aydınladar plz) hə, onu deyirdim bəlkə də öz beynimdə yaratdığım pressurelerdi. sonra da bir az da gözüm açılır ki, bəs belə olmağım da ara bir normaldı. nəhəyatində mən də insanam. internetdə gördüyüm 2-3% faiz həyatlarını keyfiyyətli göstərir deyə mən də qaçmamalıyam. nədə olsa, eyni yolu ölçmürəm kimləsə. yol mənimkidir arada sadəcə yavaşlamaqda olar. bəlkə bu proses bir az daha diqqətlə baxmaq üçündür bu günə kimi elədiklərimə. qısaca edəcəklərimizə fokuslanmaq özünü o işə hipnoz etmək deyil özünü tam olaraq orda tapmaqdan ibarətdi. hələ ki bu yerdəyəm))
background melody:

(youtube: )

honne və tatemae

Honne və Tatemae - yapon mədəniyyətində insanların daxili hissləri ilə cəmiyyət qarşısında göstərdikləri davranış arasındakı fərqi ifadə edən iki anlayışdır. Honne --> ürəyindən keçən, Tatemae --> deməli olduğun.
Yapon cəmiyyətində harmoniya (konfliktsiz münasibət) çox önəmlidir. Ona görə də insanlar bəzən açıq şəkildə “yox” deməkdənsə, dolayısı ilə cavab verirlər. Bu da tatemae davranışıdır. Məqsəd yalan danışmaq deyil, münasibəti qorumaqdır. Məsələn çoxumuzun elədiyi kimi: Tutaq ki, bir dəvətə getmək istəmirik (honne). Amma qarşı tərəfi incitməmək üçün “çox istərdim, amma işim var” deyirsik (tatemae).

dijital şiddət

Dijital şiddət (rəqəmsal zorakılıq) - texnologiya və internet vasitəsilə bir insana zərər vermək, onu təzyiq altında saxlamaq və ya psixoloji olaraq incitmək deməkdir. Bu şiddət fiziki deyil, amma təsiri çox vaxt fiziki şiddət qədər ağır ola bilir.
Telefon, sosial şəbəkə və ya mesaj vasitəsilə kimisə sıxışdırmaq, alçaltmaq, izləmək və ya qorxutmaq — dijital şiddətdir. Ən çox rast gəlinən formaları:
Kiberzorbalıq (cyberbullying) – sosial mediada təhqir, ələ salma, linç.
Onlayn təqib (cyberstalking) – davamlı izləmə, narahat mesajlar.
intim görüntülərlə şantaj – şəxsi şəkil və ya videolarla təhdid.
Şəxsi məlumatların yayılması (doxxing) – icazəsiz məlumat paylaşmaq.
Münasibətdə telefonun yoxlanması, parol tələb etmək, “haradasan?” nəzarəti.

Ən təhlükəli tərəfi odur ki, çox vaxt “zarafat idi”, “hamı belə edir” adı ilə normallaşdırılır.