qanunvericiliyə əsasən, ədalət mühakiməsini həyata keçirən dövlət orqanı.
di gəl ki, o qədər iş var ki, icraatda çox məhkəmənin hakimi qarışıq bütün kollektivi həyatından bezib. ildən-ilə də iş sayı artır. səbəb aydındır. insanlar bekarçılıqdan, işsizlikdən və mənasız şəxsi prinsiplər səbəbindən bir-birini məhkəmələrdə süründürməkdən zövq alırlar. təbii ki, hakimlərin 90%-i bu tipli işləri tez-bazar yekunlaşdırıb başından rədd edir.
işimlə əlaqədar tez-tez məhkəmələrə gedirəm. inanın ki, elə bil ticarət mərkəzidir. adam əlindən tərpənmək olmur. əksəriyyət də kasıb əhali. yəni, işsizlər.
hakimlər hər işə cəmi 10 dəq vaxt ayırırlar. daha artığını ayırsalar, onda həmin zalın qarşısında bakı-sumqayıt yolundakı kimi uzun insan tıxacı yaranar. 10 dəqiqəyə necə işin bütün hallarını araşdırıb qərar qəbul etmək olar? o qərar nə qədər ədalətli ola bilər? hakimlərin sayını ən azı indikinin 3 qatı qədər artırsalar, bəlkə vəziyyət ondan sonra düzələr.
nəticə: bu gün xüsusilə rayon-şəhər məhkəmərinin icraatında olan işlərin sayı həddindən artıq çoxdur. işin bütün halları tam araşdırılmadan qərarlar qəbul olunur. nə hakim özünü inkişaf etdirə bilir, nə də məhkəmə işçiləri. çünki bütün günü standart işlər görməklə məşğuldurlar. hakim köməkçi ilə köməkləşib qərarı tələsik yazıb çatdırmağa, katib də eyni məzmunlu bildiriş, protokol yazmaqla məşğuldur.
