milad atəşkəsi

1914-cü ilin dekabrında Birinci Dünya Müharibəsi zamanı qərb cəbhəsində "Christmas Truce" (Milad atəşkəsi) adlı hadisə baş verdi. ingilis və Alman əsgərləri səngərlərdə döyüşə ara verərək Milad bayramını birlikdə qeyd etdilər. Onlar səngərlərdən çıxıb neytral zonada görüşdülər, hədiyyələr (siqaret, yemək, suvenir) mübadilə etdilər, birgə mahnılar oxudular. amma hələ burda bitmədi. Hadisənin ən məşhur xatirəsi isə futbol oyunudur: bəzi mənbələrə görə, iki tərəfin əsgərləri improvizə olunmuş meydançada sadə qaydalarla futbol oynadılar. Bu futbol oyunu rəsmi yarış deyildi, amma həm ingilislər, həm də almanlar üçün müharibənin amansızlığı içində qısa bir sülh və insanlıq anı kimi yadda qaldı. Hadisə yalnız bəzi cəbhə xətlərində baş verdi və 1914-cü ildən sonrakı illərdə təkrar edilmədi.

nate diaz

Başdan demək istəyirəm ki bir babadır bizim için
Natahan Diaz — ABŞ-lı peşəkar MMA döyüşçüsü, UFC tarixinin ən tanınmış və çox sevilən simalarından biridir. O, 16 aprel 1985-ci ildə Kaliforniyanın Stockton şəhərində doğulub. Nate, əfsanəvi Nick Diazın kiçik qardaşıdır və qardaşı kimi o da “Diaz Brothers” döyüş üslubunun — sərt, küçə döyüşçüsü xarakteri, geri addım atmayan iradəsi ilə tanınır.

Diaz mma karyerasına 2004-cü ildə başlayıb, lakin onun adını UFC-də məşhurlaşdıran an 2007-ci ildə “The Ultimate Fighter” yarışmasını qazanması olub. O, “Stockton slap” adlanan, həm ciddi, həm də bir az istehzalı zərbə tərzinin banisidir. Zərbə bildiyiniz qarşı tərəfi qıcıqlandırmaq, ələ salmaq üçün çox unikaldır. Diaz BJJ (baxma: brazilian jiu jitsu ) qara kəmərinə sahibdir və yerdə (ground) çox təhlükəli sayılır.

2016-cı ildə Conor McGregor 13 saniyədə Xose Aldonu nakaut edərək Ufc-nin ən başında yerini tutmuşdu. Sırada ikinci kəmər üçün Rafael Dosanyos ilə döyüşməli idi lakin Dosanyos zədə səbəbi ilə döyüşə çıxa bilmədiyindən UFC yeni rəqib axtarışına çıxdı

Və məhz belə bir anda UFC-nin tarix səhifəsinə çıxan Nate Diaza təklif götürdülər. Çünki Diaz bir döyüş əvvəl öz müsahibəsində Conora meydan oxumuşdu. (baxma: ən pizdeç müsahibə )

2016-cı ildə Conor McGregor və Nate Diaz octagonu paylaşırlar. Nate həmin döyüşdə, UFC-de indiyə kimi məğlub olmamış McGregor-u ikinci raundda "rear-naked choke" ilə məğlub edərək bütün dünyada sensasiya yaratdı və UFC tarixində öz adını qızıl hərflərlə yazdırdı. Bu qələbə onu “xalqın döyüşçüsü”nə çevirdi, çünki Diaz heç vaxt “sistemin adamı” olmayıb, o, öz yoluyla gedən, açıq, kobud amma səmimi xarakteri ilə fərqlənir.

Nate Diaz həmçinin döyüşlərdən kənarda da sadiq azarkeş kütləsinə sahibdir. O, “Stockton mentality” (Stockton düşüncə tərzi) ifadəsini UFC mədəniyyətinə daxil edibki bu, çətinliklərə boyun əyməmək, kiminlə olursa olsun döyüşməyə hazır olmaq mənasındadır.

Son illərdə Diaz UFC-dən ayrılaraq boks və digər döyüş arenalarına yönəlib. 2023-cü ildə Jake Paul ilə boks döyüşü keçirib və gələcəkdə həm MMA, həm də boksda yeni döyüşlər planlaşdırdığı bildirilir.

Qısacası, Nate Diaz təkcə bir döyüşçü deyil , UFC-nin “gangster” ruhunu təmsil edən, qaydalardan çox öz prinsiplərinə sadiq qalan bir ikondur.

əqrəb mövsümü

emil quliyevin rejissorluğunu etdiyi, baş rollarını hikmət rəhimov və azər aydəmirin paylaşdığı, ceyhun hidayətlinin eyniadlı motivlərinə əsaslanaraq çəkilən, ölkədən çıxmış ən keyfiyyətli işlərdən biri. seriala baxandan sonra bilirsənki sən demə nə "ata ocağı" serialındakı nə də başqa yerli seriallarda çəkilən bəzi aktyorlar heç də istedadsız deyilmişlər, sadəcə düzgün ssenarinin, düzgün rejissor işinin, düzgün kinomatoqrafiyanın bir parçası ola bilməyiblər.
ikinci sezonun finalını hər nə qədərdə yola versələrdə, ilk sezon zirvədədir.
(baxma: obed eləmisiz? )

the dark knigh rises

kristofer nolanın 2012-ci ildə ekranlaşdırdığı, "qara cəngavər" üçləməsinin sonuncu filmi. (bkz:dark knight ).
film batmanın və dc tarixinin ən bomba villainlərindən olan bane-nin kəsişməsini hədəf alır.

Bane Gothama, Ras al Ghulun (baxma: Ras al Ghul) yarım qalmış məsələsini bitirmək üçün geri dönür. Bruce isə Rachel-in ölümündən sonra çox pis çortdadır. Silahdaşı Alfred, bir zamanlar Rachel-in Bruce-ə yazdığı məktubu Bruce-ə vermədiyinə görə Bruce tərəfindən qovulur.

Burda ekranlara komikslərdə və digər filmlərdə qabağımıza çıxan Robin-i görürük. O polisdir və Jim Gordonun ən yaxın adamlarındandır. irəliləyən dəqiqələrdə Bane Gothamı xəritədən silmək üçün nüvə bombası mütəxəssisini qaçırır. Məhz bu təyyarədən qaçırma səhnəsini Kristofer Nolan indiyə kimi çəkdiyi ən yaxşı sekans kimi dəyərləndirir. Və məncədə belədir, adamlar bir təyyarəni CGI olmadan, real şəkildə havada parçalayırlar.

Daha sonra bu filmdə, Tim Burtonun Batman filmindəki Michelle Pfeiffer-in Catwoman-ı ilə yarışacaq potensialda olan, baxanda ağzımızın suyunu axıtdığımız Anne Hathaway-in Catwoman-nı görürük. Hathaway öz müsahibələrində bu rolda oynamağı çox istədiyini demişdi.

Catwoman, yəni Selina Kyle, əvvəlcə Bruce üçün təhlükə yaradır, amma sonradan hadisələrin gedişində onunla əlbir olmaq qərarına gəlir. O, həm həyatda qalmaq instinktinə sahib bir qadındır, həm də içində gizli bir ədalət hissi var.

Bane Gothamda xaos yaratmaq üçün planını işə salır. O, şəhərin bütün polis qüvvələrini yeraltı tunellərə salaraq tələyə salır və nüvə bombasını ələ keçirir. Bomba 5 ay içində partlayacaq şəkildə tənzimlənir. Bane özünü xalqın xilaskarı kimi təqdim edir, amma əslində Ras al Ghulun “Gothamı xəritədən silmək” planını tamamlayır.

Bu vaxt Bruce Wayne uzun müddət gizləndiyi yerdən çıxır, yenidən Batman kostyumunu geyinir və Bane ilə üz-üzə gəlir. Burda Catwomanın satqınlığına şahid olur. ilk döyüşdə Bane onu top kimi çiləyir, hətta onun belini qırır və onu uzaq bir zindana atır. Orda Bruce həm fiziki, həm də ruhi olaraq sınır. Lakin o, ruhən dirçəlir və “qorxu ilə yaşamaq” dərsini öyrənərək, özünü bərpa edib zindandan çıxmağı bacarır.

(məhz burda bildirmək istəyirəm ki, zidandan xilas olma səhnəsi hər dəfə baxanda mənim tüklərimi biz biz edir. və mən bundan qaça bilmirəm)

Bruce qayıdanda Gotham tamamilə Bane-in nəzarəti altındadır. Küçələrdə xaos hökm sürür, varlılar linç edilir, məhkəmələrdə saxta “ədalət” oyunları oynanır. Batman qayıdaraq Jim Gordon, Catwoman və Robinlə birlikdə şəhəri xilas etməyə çalışır.

Filmin finalında Batman nüvə bombasını Gothamdan uzağa apararaq şəhəri xilas edir. Bomba partlayır və hamı Batmanın öldüyünü düşünür. Amma filmin sonunda Alfred italiyada bir kafedə oturarkən Bruce və Selina-nı birlikdə görür. Yəni o, nəhayət rahatlıq tapıb.

Son səhnələrdə isə Robin-in – yəni John Blake-in – Batmanın gizli mağarasını tapdığını görürük. Bu da gələcəkdə onun Batmanın varisi olacağına bir işarədir.

Film mənim, "ölmədən izləməli olduqlarım" spisokumda öz yerini tutub, məndə məsləhət görürəm ki baxasız

həyat eşqi

Cek Londonun(bax: Cek London ) 1905-ci ildə yazdığı məşhur əsəri. Hər kəsə oxumağı tövsiyyə edirəm.
Bill və baş qəhrəman (adı hallanmır) kanadanın soyuq və təbiəti amansız torpaqlarında qızıl axtarmaqla məşğuldur. Bir az gedəndən sonra bill bizim baş qəhrəmanı yarı yolda qoyaraq yoluna davam edir. Əsər, baş qəhrəmanımızın soyuq və çətin vəziyyətdən sırf yaşamaq eşqinə görə həyatda qalmasından danışır.
Mən bu əsəri uşaq vaxtı, rayondakı evimizdə soyuq dekabr günü, iran peçinin yanında oxumuşdum. Ən yadda qalan yeri isə, baş qəhrəmanın onu atıb gedən dostu Billin, canavarlar tərəfindən parçalanmış, yerdə qalan sürsümüyünə tamaşa etdiyi epizod idi ki, indiyə kimi bu əsəri xatırlayanda sırf həmin epizod təmiz yadımdadır.

əsgərlik xatirələri

2021-ci ilin sentyabrında əsgərliyimə bir ay qalmış girib sözlükdən məlumat bazası yığırdım, xatirələri oxuya-oxuya. Artıq 4 il keçir, əsgərliyimi bitirmişəm indi özüm xatirələrlə doluyam. istəyirəm ki birini yazım

15 ayın əsgəri idim. Pevo (baxma: Hava hücumundan müdafiə) Rabitə maşınında oturmuşduq prizivimlə. Hərəmizində əlində bir smartfon. instagramda başımızı girələyib vaxt öldürürük. Nə bilərdik biraz sonra nələr baş verəcək....
Bir birimizə gülməli videolar göstərib eşşək kimi güldüyümüz anda reski zilin qapısı açıldı. Bizdə adətimiz üzrə tez telefonu svitrimizdən içəri atdıq. Təhlükə hiss eləyəndə daima etdiyimiz bir şey idi. Hansısa maxe ya da əsgər olduğunu fikirləşdik yəni rahat idik. Qapını açıb balaca pilləkəndən qalxan isə korpusun pevo rəsi və bizim briqadanın pevo rəsi idi, loru dildə "yoğun" deyə xitab elədiklərimiz.
Çiynindəki ulduzları saymağa usbet eləmədiyimiz, kök, bığlı, əynində 052 gödəkçəsi geyinmiş dəyərli korpusumuzun pevo rəisi maşına qalxıb üzümüzə baxmağa başladı. Quruyub qaldığımızdan özümüzü təqdim etməyi unutmuşduq. Kəkələyə kəkələyə özümüzü təqdim elədik. Briqadanın rəisi yəni bizim rəis onun ardınca içəri keçdi.
Korpusun rəisi üzümüzə marıtdayıb
- gəl mövqelərlə əlaqəyə çıx danışmaq istəyirəm.
Əlim əsə-əsə beş rəqəmlini qaldırıb zəng elədim, cavab gəlmədi. K.R (korpus rəisi, ənkə) bizə baxıb suallar verməyə başladı. Cihazlardan, postların adından falan. Biz iki yetimdə növbə ilə cavab verirdik.

Kuliminasiya nöqtəsi isə o an oldu. Vibrasiya səsi gəldi. Bəli, yanımdakı, telefonu səssizə atmaq yerinə vibrasiyanı açıq saxlamışdı!
Deyilənə görə insan asqıranda bir saniyəlikdə olsa ürəyi dayanır, həyatla əlaqəsi kəsilir. Amma mən əminəm ki o vibrasiyanın cızıltısını eşidəndə, azı 30 saniyə bütün varoluşu gözümün önündən keçirtdim, qulaqlarımda cingilti səsi gəldi, altıma sıçmadığım qalmışdı. Axı 15 ayın əsgəri idim, bele bir yoğuna telefon tutdursam çox çətin ki, təxris olam. Yanımdakına göz ucu baxdım. Ayaqları əsən insan ilk dəfədi görürdüm, pıçıltı və boğuq səslə qulağıma "məndəkidir.." dedi.
K.r-nin verdiyi suallara bu səfər daha ucadan, eşşək kimi anqıra anqıra cavab veriridik ki, telefonun səsini boğaq. Amma çabamız boşuna idi. K.r bizim rəisə baxıb
-elvin, səs gəlir qulağına?
Soruşdu. Bizimki:
-bəli, eşidirəm.
K.r sağa sola baxıb rabitə aparatlarına əl uzatdı, sonra tülkü kimi bizə boylandı
-kimdədir?
Uje son həddə idim, bədəmi tər basmışdı, baxmayaraq ki mənim telefonum deyildi. Amma ortaya çıxsa çox güman mənimdə üstümü axtaracaqdılar. Yanımdakı "ayaq üstə qırxı çıxıb" frazasını fiziki olaraq yaşayırdı. K.r:
-əsgər, əgər öz xoşunuzla versəz, axrı yaxşı qurtarar.
Bizim rəis him-cimlə, göz ağarda-ağarda "çıxart ver dalbayov bləd, bu dəqiqə sikimdən keçirdəcəm ikinizi də" mesajını telepatiya ilə ötürürdü. indiyə kimi 4 telefon tutdurmuşduq öz rəisimizə. Özü döyüb söysədə, raport falan yazmazdı. Ya özü işlədərdi ya da sındırardı. Amma bu pik idi. Lap telefon çıxmasa belə k.r gedəndən sonra özümüzkü vayımıza oturacaqdı. Bəlkə raport falanda yazardı kim bilir? Bizim rəis
-çıxart!
Səssiz və ölümcül səs. Lap filmlərdə olduğu kimi. Əsgər əlini salıb "içindən" Galaxy J1 telefonu çıxarıb masaya qoydu. K.r bizim rəisə baxıb
-indi nə deyirsən elvin? Əsgərin gözünün qabağında telefon işlədir. Buna cavabın nədir? Dillən görək.
Bu arada biz bu k.r-dan 18 ayda bir dəfə vulqar kəlimə eşitmədik. Belə söyüşsüz yazmağıma baxmayın həqiqətən elə idi.
Bizim rəis başını aşağı salıb, qanlı qanlı bizə baxaraq ənkənin dediklərinə "bəli, bəli" deyirdi.

Elə bilirdiz bura kimidir? Daha betərinə hazır olun.
K.r telefonun şifrəsini açmağımızı istədi. Əsgər qabağa yeriyib açdı. Rəislər birinci qalareyaya girib ordakı azar proqramından tutulan xala şəkillərinə baxıb qalareyanı bağladılar. Yaxşı ki formada, tankın yanında olan səkillərimizi silmişdik. Amma kaş təkcə o çıxsaydı qabağına dediyimiz saniyələr yaxınlaşırdı
Whatsapp -a girib birinci kontakın üstünə vurdu, o birinci kontakt kazarmada olan başqa əsgər idi. Elə ilk qabağına çıxan səsli mesaja girən k.r-nın eşitdiyi səs bu oldu
-məmmədağa nə soxursan aouaouaouaou (yamsılama), ala səndə dayanda(yanındakına deyir ikisidə gülür (eşşək kimi anqırır))sox içinə görsən telefonlayam gijdillağ.
Bəli, utanmaq bir kənara gülməyimizi zorla saxlamışdıq. K.r gülümsədi, bizim rəis əsəb qarışıq kinayə ilə gülməyə başladı. Ortamda təkcə biz buz kimi donub qalmışdıq ki görən bu işin axrı hara gedir yoxsa bizdə gülməkdən ölmüşdük. K.r gülə-gülə
-bu nədi ala?
(Bizdə ölü sükut)
k.r:
-cəlilov elvin, nə məsələdi bu, əsgərlərin telefon dükanı açıblar nədi, bu biri əbləh kimdir
Bizim rəis o əsgər öz bölüyümüzdən olduğunu inkar elədi. Çünki bundan başqa şansı yox idi. Əgər inandıra bilməsəydi çox güman bu yoğun onun başına böyük problem açacaqdı.
Maşından məni düşürdüb farağatda saxladılar o birini axirət suallarına tutdular. Mən də aşağıda, farağatda olmasaydım allaha dua eləyəcək vəziyyətdə idim. Məhkəmə prosesi başa çatandan sonra k.r düşüb getdi, bizim rəisdə yola salırdı. Amma üz ifadəsindən "dönüşüm muhteşem olucak" oxumaq olardı.

K.r raport yazmağı tələb etdi, əsgərin ayın axırı təxris olması üçün. Bizim rəisdə baş üstə baş üstə deyib yola verdi. Əlbəttəki o raport yazılmadı əvəzində bizi öz otağına çağırıb, qışqırıb hədə-qorxu gəldi, heç vurmadıda. Həmin axşam bölüyə həyəcan verdi və biz həyətdə soyuqdan donanda, girib şkafları yolayıb başqa bir smartfon birde prastoy tapdı.
Məmmədağanın tərsini açan əsgərə 15 sutka naryad verdi. Sonralar əsgər öz qolunu doğradığına görə aqibəti bizimkindən də betər oldu. Oda başqa entrydə yazaram

Ümumi götürəndə əsgərliyin sırf belə xatirələri və beş nəfər öz əsgərliyindən danışanda sənində içində qalmayıb danışmağa nəyinsə olmağı cəhətdən pis deyil. Amma vaxt itkisidir mi? Özüdə necə. Bir il heç il yarım çox qoyur adama. Mən hələ təhsilimi yarımçıq saxlayıb getmişdim