Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 9 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 05:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 7,491
Toplam simvol: 44,945
Orta entry uzunluğu: 248 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
bu yaxınlarda dostum dostu olan bir qıza girişmək məqsədiylə özümə inamının maksimum olduğu bir gündə "mən səni dost olaraq görə bilmirəm ya dost olaq ya da sevgili" dedi. qız da təbi ki "məni bağışla amma mən səni ancaq dost kimi görürəm" deyib və durub çıxıb gedib. o gün bu gündü danışmır qız cavab da yazmır.
toyunda nigah memuru recep tayyip erdoğan, şahidi isə fethullah gülen olan eks akp millət vəkili və futbolçu. gerisini siz düşünün.
yataqda sevdiyin qadın/kişi ilə qucaqlaşıb yatdığında belə hissetdiyin iyrənc bir şeydir. elə bir şeydir ki sanki harda olursan ol kiminlə olursan ol heçvaxt qurtula bilməyəcəksən bu hissdən.
bəlkə də həyatdakı bütün uğursuzluqlarımızı, yolunda getməyən hərşeyi yalnızlığa yüklədik. onu günahkar bildik. yalnız olmadığımızı düşündüyümüz bir anda yenə də bir şeylərin yolunda getmədiyini hissetdiyimiz zaman yenə də yalnızıq dedik. hər şeyin günahkarı o imiş kimi. və daha da uzaqlaşdıq etrafımızdakılardan. özümüzdən.
amma bilmirik. başa düşmürük ki özümüzə nə qədər yaxın olsaq bir o qədər yalnız olmarıq.
insanlar sənə ancaq onlara icazə verdiyin qədər pis davrana bilərlər.
halhazırda yanımda vəya həyatda olmalarını istədiyim birçox insanla bölüşdüyüm pis vəya yaxşı xatirələrdir.
hər gün yaxşılıq elə yaxşı olmursan amma bir gün pislik elə pis olursan.
ozan güven adını eşidəndə ağlıma sadəcə "ne salak sorular bunlar ne kadar salak salak sorular bunlar" ifadəsi gəlir.
amerikalı kino rejissoru ve yazardır. əvvəl star wars ve sonra ardından steven spielberg ilə birlikdə indiana jones çox seriyalı filmlərini yaratdı. yaşayan ən böyük kinorejissorlarından biri olaraq qəbul edilir.
star warsdaki ssenariyə görə hər canlı organizmada mövcud olan ve güc ilə əlaqə yaratmağa yarayan mikroskopik organizmalardır. filmdəki məntiqə görə midichlorianların sayı nə qədər çox olsa gücə bir o qədər çox sahib olunur. george lucasa görə anakin skywalkerdakı midichlorian dəyəri 27,700 idi.
dünyaca məhşur star wars filmində jediların birbirinə söylədikləri ifadə. güc səninlə olsun deyə tərcümə olunur. adətən jedilar hər hansı bir missiyaya yollandıqlarında birbirilərinə uğur diləmək üçün bu ifadəni işlədirlər.
çox radikal bir qərardır. yüz ölçüb bir biçmək lazımdır. əks halda ayın axırında faturanı gördükdən sonra söyüşlərlə bəzədilmiş uzun bir oha çəkə bilərsiniz.
sınanmış vasitə olaraq kombini axşam evin bütün fərdləri evdəykən açıb yatanda söndürməklə faturadaki rəqəmləri gözlə görüləcək qədər azalda bilərsiniz.
(bax: may the force be with you)
(bax: uçan adam sabri)
imtahanların ucbatından ancaq dünən baxa bildiyim christopher nolan filmi. əvvəlcədən deyim ki film yağdırılmış bütün təriflərə layiqdir. ssenari, qurğu, vizual effektlər, aktyor heyəti bir sözlə hər şey mükəmmələ yaxındır. amma məncə matt damon belə bir film üçün aşağı səviyyəli aktyordur. ümumiyyətlə sevmirəm adamı.
--spoiler--
yuxu kapsulasından matt damon çıxanda face palm elədim.
--spoiler--
anne hathaway həmişə kimi güclü qadın obrazında özünü sübut elədi.
fikrimcə bu filmin digər scifilərdən bir addım önə daşıyan xüsusiyyəti personajların yaşadıqları psixolojik sarsıntıları və qərar vermə mexanizmalarını rejissorun məharətlə işləməsidir. birçox science fictionda bu amilin əksikliyini hissetmişəm həmişə.
son olaraq bəzi dostlarım bu filmə overrated ünvanını verdilər ki məncə bu doğru bir mühakimə deyil. filmdən gözlədiyim hərşeyi ala bildim.
(baxma: fobofobi)
)ümumiləşdirmək istəmirəm amma mənim gördüyüm qədəriylə tutduğu komandanı sadəcə və sadəcə rənglərinə görə tutan, derbidən derbiyə futbola baxan, futbola baxdığı zaman yanındakı insanların reaksiyalarını təqlid etməyə çalışan, stadiona getdiyi zaman profillərini şəklə boğan şəxslərdir.
insanın özünə inamını tavana çıxardan bir hadisədir. axırıncı dəfə gezi parkı hadisələrində bu ego tatmini yaşadım. təbi ki işlənmiş slogan idi amma verdiyi özünə inam başqa heç nəyə bənzəmirdi.
Son bəyənilənlər
