sözaltı sözlük

bildiriş probleminə görə ağzına-ağzına damaşniklə/batinkayla vurmağım gələn, bir azdan əsəbim soyuyana qədər üz-üzdən utanar deyə itilməli olacağım, öz baladza dünyası olan platformadır. deyəsən, burada bəzən adamın haqqını yeyib, üzr də istəmirlər və içində maraqlı ya da yeni heç nə olmasa da adamın vaxtını gəmirmək kimi sehirli gücləri var. amma mənim vaxtımı gəmirtdirmək xasiyyətim də ola bilər o. bayaq birdən dərk elədim ki, çox belə olsa da olar, olmasa da olar bir şeyə çevrilmişəm. elə bil anayam, uşağım pijamamın yaxasına qusub kimi hiss eləyirəm. adı da "turxan"dır, altı aylıqdır, qardaşının adı da "tuncay"dır və an etibarilə telefonda qonşuya qaynanamın qeybətini qırammıram çünki ərim evdədir. ancaq belədir ki, səhv bənzətmə elədim. hətta onda da nəyəsə yarayardım, kimlərinsə məndən asılılığı olardı da, küçüklərim ətəyimdən dartardı. belə mən anamın ətəyindən yapışmışam, xoş deyil. gedib kiçik-kiçik azadlıqlar əldə eləyib, qayıdacam.

sevilmədiyini qəbul etmək

müəyyən bir yetkinlik səviyyəsi və də özünlə barışma gücü tələb edən vəziyyətdir, amma bu qəbul etmə elə də rahatlıq verənlərdən deyil də. sadəcə başqa cür fikirləşəndə rahatlıq verir ki, bəs onlar elə dəhşət coşğulu şeylər hiss edəmmir, edirlər e, sənin qədər anormal nəhənglikdə yox və hər kəsdən sənə qarşılıq verməyini istəyə bilməzsən, əllərindən gələn odursa, neyləsinlər? əslində isə belə erməni budaq cümlə/məntiqlərlə uzatmağa ehtiyac yoxdur, sevilməmək elə də problem deyil. kimsə bizi sevmək məcburiyyətində də deyil, hətta bunu eləməməyi onu pis insan filan da etməz. əsas odur nifrət edilməyəsən və sevmə qabiliyyətini itirməyəsən. ancaq özünə olan nifrəti qəbul eləmək çətin loxmadır lol, elə bil heyvadan üç dişlək ard-arda almısan, yaxşı da çeynəməmisən kimi ilişir. lakin onu da udmaq olur, hələ harasıdır, qan da udacayıq. qusacayıq da. divara qırmızı ürək şəkili zad çəkərik, "love wins" yazarıq onda. çünki hamı gözəldir, hər kəs sevilməyə layiqdir, sən pis deyilsən, cəmiyyət pisdir. muck.

yuzuru hanyu

15 dəfə dünya rekordu qırıb, iki dəfə Olimpiyada, iki dəfə də Dünya çempionu olmuş dünyanın ən möhtəşəm fiqurlu konkisürmə idmançısıdır. Üzərinə atılan winnie de pooh oyuncaqları, sevimliliyi, tam sağalmamış ayağıyla qazandığı medalı və bəzi mühitlərcə də Yuri on ice animesi təsadüfüylə bilinir. 19 yaşı var və konkret məstan, nəzakətli, əsl ulduz işığı olan necə deyərlər, qızıl oğlandır. Ən göz oxşayan performansları bunlardır :
https://youtu.be/Bk6qrBrqAqo (ən çox bu)
https://youtu.be/hUskvEAITdE
Javier Fernandez ilə isə sadəcə dostdur, gee. Sevgilisi var Javier-in, heterodur, Yuri on ice xəyallarına alət edəmmədilər bu dəfə camaatı lol. Mən də az ship-ləməmişəm deyə bildirmə ehtiyacı duydum, siz də bu ikisinin üzərinə gözlərinizi dikməyin deyə. Bir il filan əvvəl yarışmanı internetdən izləmiş və idmanla heç dəxlim olmasa da (arada voleybol izləmək də əyləncəli olur düzü) çox feels keçirmişdim, Yuzuru da onda radarıma düşmüşdü. Çünki əlbəttə düşər, parıldayırdı o gün. Bir həftə fanatı olmuşdum. Bu il yenə çıxacaqmı bilmirəm, kimlər çıxacaq heç bilmirəm, lakin ümid edirəm Alina Zagitova, Javier, Evgenia və Yuzuru da olacaqlar.

ananın dur qar yağıb deyə oyandırması

əgər dərs günündə bu şəkildə oyandırılırdıqsa, bütün yollar bağlanmış, məktəblərdə tətil kimi nəsə olmuş olurdu. uşaqların çoxu dərsə getmirdi. məni də çox qar olan günlər ailəm göndərmirdi ki, ondansa evdə təkrar elə. halbuki mən o günlər dərsə gələn beş-altı uşağın necə əylənəcəyini, nə oyunlar oyanayacağını ya da dərs keçməkdə inad edən müəllimənin o seyrək sinifə necə diqqət göstərəcəyini və mənim ev tapşırığımı yoxlamağa da yüz faiz vaxt tapacağını elə qəşəng bilirdim ki. çox pis ağlayırdım onda, özü də qəribədir ki, heç çəkinmədən edirdim. birində güclə icazə alıb, mən də getmişdim və ilahi, hələ də gedə bilmədiyim digər günləri üçün peşmanlıq oyandırır. o gün oynadığımız oyun kürəyimə tulladıqları qartopuya belə baxmayaraq hələ də ən əla günlərimdən biri kimi yadımdadır. acıqlanıb, cığallıq edib, evə getmişdim. hələ bir anam da "gördün? mən sənə demişdim." deyəcək təkan tapmışdı. indi də peşmanam axşama qədər qalıb oynamadığıma. çünki birinci mən yazıq oğlanın üzünə vəhşicəsinə qar sürtmüşdüm, dərisi burnuna qədər qıp-qırmızı olmuşdu.

o günün gözəlliyi heç yadımdan çıxmayıb. ikinci dünya müharibəsi abidəsinin arxası birimizin səngəriydi, ağaclıqlar isə digər qrupun. göyü qara buludlar almışdı, elə hava da qaralacaq kimiydi, heç günəş yox idi. çünki günorta növbəsiydik. əmək müəlliməmiz iki saatı bizə vermişdi, sonrasında da sinif rəhbərinə yalvarıb, digər üçünü almışdıq və ah, ah, nə möhtəşəm zaman keçirmişdik.

sonra, daha da böyüdük. direktorumuz da dəyişdi. tənəffüslərdə arxa həyətdə zamoku çənəmizə qədər çəkib, gözlərimizi yumub, qarlarda yumbalanmaq ənənəmizi də bizə tərgitdirdi. bir gün maksimum çırpalamağımıza baxmayaraq yenə üst-başımız ağappaq içəri girəndə direktor bizi gözlərimiz dolana qədər danladı. dostlarımın hamısı o gün pərt olmuşdu. çünki kişi bizi danlayanda artıq səkkizinci sinifə keçdiyimizi, davranışımızın məktəbi suya batırmaqdan, xidmətçiləri yormaqdan başqa heç nəyə yaramayan utandırıcı, uşaqca və yolverilməz bir şey olduğunu demək yolundan istifadə etmişdi. yoxsa biz o danlamaya da gülərdik. necə ki, əvvəlki direktor dodağı qaçaraq yalandan "olmaz axı belə. həm də xəstələnərsiniz." deyəndə eynisini edirdik. ondan sonra bir də heç vaxt tənəffüslərdə onu etmədik. dostumla bir qarlara, bir də bir-birimizə baxıb, eyni şeyi düşündüyümüz yadımdadır. ancaq hətta evə gedən yolda da, məhlədə də etmədik. yəqin həqiqətən pis bir şey etmiş kimi utanmışdıq deyə. halbuki bir işə yaramasa da, əylənmişdik və mənə ən əsası da bu imiş kimi gəlirdi.

ən nifrət edilən insan tipi

(baxma: ruhi xəstəlikləri romanticize edən insanlar)
(bax : tumblr-da daddy/mommy kink fantaziyasının dibinə düşən insanlar)
(baxma: ümumiyyətlə tumblr-dakı insanlar 80%)
(baxma: yeni ili sevməyib, "mən ancaq dini və milli bayramları qeyd edirəm" deyən insanlar)
(bax : ağzından kəlmələrdən çox söyüş çıxan insanlar)
(baxma: heç nəyə sevinməyən insanlar)
(baxma: heç nəyə pis olmayan insanlar)
(baxma: ancaq köhnə sevgililərindən və münasibətlərindən danışıb ex-lərinin qulağını cingildədən insanlar)
(baxma: heyvanları hissiz canlılar olaraq görən insanlar)
(baxma: makiyaj edən qadınları qınayan insanlar)
(baxma: makiyaj etməyən qadınları qınayan insanlar)
(baxma: bədənini təraş edən kişiləri qınayan insanlar)
(baxma: bədənini təraş etməyən kişiləri qınayan adamlar)
(baxma: hər şey haqqında bir fikir sahibi olmalı olduğunu fikirləşən adamlar)
(baxma: kimisə utandırmağa çalışan insanlar)
(baxma: məni utandırmağa çalışan insanlar)
(baxma: "mənə nə?" deməyi bacarmayan insanlar)
bir də insanlara "sən" deyə xitab edən və əmr cümləsiylə danışan şöbə işçiləri var, amma onlar ədəbsiz robotlar olduğu üçün...

öldürən yaxçı oğlan sözləri

niyədir bilmirəm, amma onlar və o zümrədən məxluqlar hərarətli mübahisələrdə "yeri gəlsə"dən çox istifadə edirlər. bir də şey var : "bəlkə hansısa yaxşı kişinin bacısıdır/qızıdır/arvadıdır?" yəni yoxsa qadına dəyər verməyəcək də, mütləq bir kişi qohum olmalıdır. yəni kişi yaxşı olmasa bu bəhsi keçən qadının narahat edilmə şkalasında enməyə səbəbiyyət verəcək. mütləq gərək öz cinsiylə empatiya qura, insanlarla edəmmir çünki, idbar, mənfur bir canlıdır. kaş heyvan olaydı, o da deyil. hamısıı sonsuz olsunlar, törəməsinlər. fikirləşdikcə, iki barmağımı boğazıma aparıb, qusmaq istəyirəm.