şir

dişisinə pələng deyənlərlə mübarizədə keçib uşaqlığım. avtoritet pişik.

sevgiliyə gül almaq

gül almağı düşünə bilən insan qızın marağına uyğun olaraq kitab almağı da, kaktus almağı da düşünə bilər.

kitab oxumaqla özünü bir şey zənn etmək

charles bukowski, albert camus və s. oxuyub onlardan başqa sey oxuyanları bəyənmiyənlər dəstəsinin daxil olduğu insan növü. bir ucu da bizə toxunan başlıq. bəzən elə entrylər oxuyursan və fikirləşirsən ki, bu adama hüqo özü şəxsən dərs desə belə bundan bir şey olmaz.

vətən üçün ölməyi istəyəcək qədər axmaq olmaq

insanı bir yerə bağlayan heç bir hiss yoxdursa onun üçün vətənlə bağlı hər şey sadəcə boş şeydir. vətən üçün yaşamaq da ölmək də

bakı

bakını sevməmək üçün çox səbəb var. sevmək üçünsə səbəb lazım deyil. bu qədər nifrətə layiq olmayan bir şəhər

ankara

1402-ci ildə teymurla ildırım bəyazid arasındakı döyüş. osmanlının avropaya hücum planının pozmaqla avropanın sevincinə səbəb olmuş döyüş.

əsgərlik

kişilik məktəbi olmasa da gedib gəldikdən sonra xarakterdə müəyyən dəyişikliklər yaradan, cəmiyyətdən təcrid olunmuş sistem. formanı geyinəndən 2-3 gün sonra beynimdəki yeganə fikir qaçmaq olub. sonra yavaş yavaş öyrəşirsən

eusebio

5 yanvar 2014cü ildə dünyasını dəyişmiş portuqaliyalı futbol əfsanəsi. vəsiyyətinə əməl olunaraq tabutu benfikanın stadionuna da aparılıb

yazarların ən sevdiyi mahnı

(baxma: all the right moves)

marko van basten

ayaks futbol məktəbinin böyüklüyünü sübut edən daha bir holland

vətən üçün ölməyi istəyəcək qədər axmaq olmaq

biraz dərinə getdikdə əksər qarabağ əlillərinə və o döyüşlərdə şəhid olanlara birbaşa axmaq deməkdir bu başlıq. bir növ səttar mehbalıyev. hərənin bağlı olduğu bir nəsnə var. bu da o insanların seçimidir. hansı ki milliyətçilikdən zaddan daha yaxşı bir şeydir

futbol sevən qızlar

məktəbdə 3cü 4cü gün çl-in müzakirə elədiyim sinif yoldaşımdır o qız. futbol dəlisi deyildi, amma futbolçu tipinə görə də baxan deyildi

azərbaycanlıların sözlüyə verdiyi ilk reaksiyalar

qarışıq fikir formalaşmışdı əvvəldə. bir yazıya baxırsan xeyli məlumatlanırsan, o birinə baxırsan ancaq boş-boş söyüşlər. sonra odtü-dən dostların yazdığını da öyrəndim. yavaş yavaş formatı tutdum. sonra da qeydiyyat. çoxdan izləsəm də yazmağa təzə başlamışam. daha çoxunu oxuyuram

fahrenheit 451

#91047 entrysində deyildiyi kimi 1953-cü ildə ray bradbury tərəfindən fantastika janrında yazılmış əsər. türk dilində bəzi yerlərini başa düşmək çətin olsa da oxunmalı əsərdir. oxuduqca nədənsə hadisələrin azərbaycanda baş verdiyini təsəvvür elədiyim əsər. eyni şeyləri "1984" üçün də deyə bilərəm. fərq ondadır ki, "1984"də təsəvvür eləməyə ehtiyac yoxdur. elə gündəlik həyatda gördüklərimiz bəs eləyir

ayrılmaz ikililər

(baxma: messi və ballon d`or )

güvənsizlik

nədənsə yaşamadığım bir hissdir. səbəbi də yəqin ki, güvəndiyim insanların etibarlı çıxmasıdır.

azərbaycanlıların tələffüz səhvləri

(baxma: peysəl)

atanın maşın sürməyi öyrətməsi

başıma gəlməyən hadisədir. yaxın zamanlara kimi maşın olmayıb deyə. indi də pis və ya yaxşı özüm sürüb öyrənirəm.

iynə vurdurmaq

uşaq vaxtı ən çox güldürən şeylərdən biri. dərimə iynə dəyən kimi hır tuturdu. xüsusilə əzələ iynəsi