dost

Devran dəyişir ya mən dəyişirəm bilməmişəm. Amma heç birindən yarımamışam. Bir şəxsiyyət olaraq heç vaxt nəyisə özüm haqqında qürrələnərək deməmişəm tək bir şeydən başqa. Mən həqiqətən yaxşı doat olmağı bacarıram. Bir insan olaraq hər şey bacara bilmərəm iləri səviyyədə təkcə dostluqdan başqa. Kimi olub istəyib onun dostu olum ve ya mənim həyatimda olmasini istediyim insanlarin dostluq güvenini qazanmağa çalışmışam. Bu zaman aralığımda əlimdən max gələn hər bir köməklik, fədakarlıq etməyə çalışmışam. Çünki dost üçün dəyər öyrədilib bizə. Tərəddüd etmədən nəyisə paylaşıb, onlarla bir ağlayıb bir gülmüşəm. Yaxşı bəs nə xeyir görməmisən desəniz. Öz haşiyəmdən çıxıb baxanda xırda edilənlər bir gün böyük bir " sillə" kimi dəyib üzümə. Hər biri ilə sonda nəsə 360 dərəcəli bir hadisə baş verib bizi döndərirdi edirdi ya yad insan. Çox detala getmeden bir dəfə bu barade özümlə dərinləşəndə hər birindən fərqli situasiyalarda eyni mənaya gələn davranışları, sözləri sezdim. "Səninlə çox rahatam, azad hiss edirəm, hər bir riski etməyə hazıram, sənə özümdən də çox güvənirəm, sən mənə heç bir səjv etməmisən və.s." aha bu məqamda anladım ki, mən dost dediklərimi hər birinin şəxsiyyətini olduöu kimi qəbul edib hər anlamıyla sevib irəli dostluq inşa etmək adına baxanda onlar sadəcə mənim onlar üzərindəki uaratdığım duyğudan qaynaqlanaraq məni "sevib"ler . Bir şexsiyyet, bir insan, mövcud varlıq kimi yox. Çünki indiki deyingən dünyanın içində insanlar rahat olmağın, azad olmağın acıdırlar.


P.s ümid edirəm klav.la bağlı mexaniki sehvim yoxdur. Çox yüksek duyğulara qapılıb üstüörtülü yazdim bir de geri dönüb sehv yoxlamaq yapay gelir. Sanki HR'a özümü təqdimetmə layihəsi atmışammış kimi.