unudulmaz film replikaları

onun evinə daşındığın gün hər şey bitmişdi, bu əlaqə bitmişdi.
xeyr, təbii ki o mənada bitməmişdi, yəni hələ birlikdə yaşayp, seks elyirdik amma bütün o detallar anlamsızlaşmıştı, bitmişdi yəni. ilk başda təbii ki özümüzü pis hiss etdiyimizi qəbul etmək istəmədik. daşınma və o nəqliyyat xərcləri, bütün hər şey, bütün o yaşananlar, dünya qədər xərcə düşmüşdük, artıq "bəyəfəndiciyim" pul qazandığından mən də gedib özünü qayırmasını söylədim. biz də, biz deyərkən yalnız özümü nəzərdə tuturam, mən, yəni özüm rəsmən quru sevdaya yaxalanmışdım. o berlində yaşayırdı, mənsə dorion keçəsində, sanıram təyyarəyə atlayıb yanına getməyə filan aşiq olmuşdum, bilmirəm ki, təyyarənin enməsinə, kafelərə ya da siqaretlərə, başqa bir yerdən əsən küləyə, aksentinə aşiq olmuşdum. artıq yox idi, o məfhuma aşiq olarsınız, ondan daha çox o məfhuma aşiqsinizdir, aranızdakı məsafədir sevdiyiniz amma aranızda məsafə qalmayınca bax o zaman aşılacaq okeanlar qalmamışdır, artıq yalnız bir dəhliz uzağınızda. hər nəysə ... artıq bitdi

les amours imaginaires (2010) / xavier dolan

unudulmaz film replikaları

- xoşbəxtmiydin ?
- xoşbəxt olmuyanda yatırdım, xəyallara dalırdım ama insanlar bundan xoşlanmadı, buna görə də məni oyandırmağ üçün döydülər, çox şükür ki yuxum onların yumruğlarınnan daha ağırdı, beləcə yuxumda onlardan qaça bildim, xəyal qurdum, ümid etdim bəlkə də səni gözlüyürdüm

les enfants du paradis (1945) / marcel carné

unudulmaz film replikaları

- əqrəb, çayı keçmək istəyir. qurbağadan özünü qarşıya kürəyində daşımasını istər, qurbağa "sən əqrəbsən məni sancarsan. olmaz." deyər, əqrəb isə, "mən axmaq deyləm səni sancsam əlbəttə, ikimiz də boğular ölərik." deyər və qurbağanı razı salar, qurbağa əqrəbi kürəyinə alar, çayın ortalarına doğru qurbağa kürəyində bir acı hiss edər, acı ilə qıvrılarkən, əqrəbə "nə etdin! ölürəm, sən də boğulacağsan .." deyər, qurbağa əqrəqə "əlimdə deyil, mənim təbiət budu." deyə cavab verər. (i can not help it. it's my nature)

the crying game (1992) / neil jordan

unudulmaz film replikaları

- Dünyadakı ən böyük qadının sən olduğunu bilən tək adam mən ola bilərəm, elədiyin hər bir şeydə nə qədər inanılmaz olduğunu anlayan tək adam mən ola bilərəm. Və Spencer'a qarşı necə davrandığını bilən. Spence'e. Sahib olduğun hər düşüncəni kəlmə-kəlmə söyləməyin və demək olar ki hər zaman ifadə etdiyin hər şeyin tamamilə dürüstlük və yaxşılıq haqqında olmasını bilirəm.Məncə, çox insan səndəki bu özəlliyi gözdən qaçırır. Onlara yeməyini gətirərkən, masalarını təmizləyərkən səni izləmələrini, həyatdakı ən möhtəşəm qadınla qarşılaşdıqlarını fərqində olmadığlarını təəccüblə seyr edirəm. Gerçəy budur ki : onların görə bilmədiklərini görmək, özümü daha yaxşı hiss etdirir. Ehtiyacın olduğunda yaxınlığında olmam çox mu pis olardı?

As Good as It Gets (1997) / James L. Brooks

https://www.facebook.com/filmmasteraz/photos/a.1395015854102114.1073741828.1394857157451317/1513946655542366/?type=1&theater

unudulmaz film replikaları

- sevgili günlük deyəsən çox ağır xəstəyəm. belə durumlar mənə keçmişi xatırladır, uşağlığımnan qalma bir parça paltar, yaşıl bir jaket, atamla bir gəzinti, oynadığımız bir oyun, pəriyəm imiş kimi hərəkət edərdim, adım clori qız pəriyəm və sənin adın da tideri sən də oğlan pərisin. "mənə vurmağı kəs yoxsa öləcəm" deyərdim və mənə təkrar vurardın və "indi ölməliyəm" deyərdin və sən "ama səninçün çox darıxacam" deyərdin və mən də deyərdim ki “məni görmən üçün milyonlarla il gözləmən" gərəkdir. məni bir qutuya qoyacağlar və tək ehtiyacım olan bir bardağ su və kiçicik dilim pizzalar olacağ. qutunun qanadları olacağ
sən "qutu səni haralara götürəcək" deyə soruşardın. mən də "evə " deyərdim.

synecdoche, new york (2008) / charlie kaufman

unudulmaz film replikaları

hər şey düşündüyünüzdən daha qarışığdı. doğrunun sadəcə onda birini görürsünüz. verdiyiniz qərardan təsirlənəcək milyonlarca şey var. hər seçim etdiyinizdə həyatınızı məhv edə bilərsiniz, amma bəlkə də aradan 20 il keçər, və siz əsla və əsla niyə belə olduğunuzu anlaya bilməzsiniz və doğru olanı etmək üçün tək bir şanınız vardır. sadəcə sınayın və ayrılma səbəbinizi tapın. taleyin olmadığını söylərlər amma elədir də, bu sizin yaratdığınız şeydir. dünya nə qədər davam edirsə etsin siz sadəcə 1 saniyəlik zaman dilimi üçün burdasınız. zamanın bir qismi ölüykən və ya doğmamışkən xərclənir, amma yaşamağ varkən siz bir telefon, bir məktub və bir baxış üçün zamanınızı xərcləyir və birinin və ya birşeyin hər şeyi düzəltməsini gözləyirsiniz və bu əsla olmur. elə görünür ama əslində alınmır. zamanınızı kiçik bir peşmanlığ ya da yaxşı bir şey olacağını düşünərək imkansız bir ümid dalınca xərcliyirsiniz. bu sizə özünüzü bir bütün kimi hiss etdirir. sevildiyinizi hiss etdirən birşey. gerçəy budur ki çox hirsliyəm və gerçəy budur ki içinə sıçılmış bir bədbəxlik hissi keçirirəm və gerçəy budur ki çox yalnız qaldım, uzun müddət acı çəktim və yalnız qaldığca bütün o vaxt boyunca xoşbəxtəmmiş kimi davrandım. bunun səbəbini bilmirəm.
bəlkə...bəlkə də kimsənin öz acıları varkən mənimkiləri eşitmək istəməməsidir.
hər kəs sikdirsin.
amin.

synecdoche, new york (2008) / charlie kaufman