zəngəzur dəhlizi

Kimsə necə olduğunu başa düşmür amma Amerikanın tarixində ilk dəfə Qafqaza ayaq açma proyekti. Tarixdə bir neçə dəfə amerika buna cəhd edib ama heç vaxt bacarmayıb. ilk olarak 1918- Birinci dünya müharibəsindən sonra Vilson Ermənistanı proyekti ilə buna cəhd etdilər ama nə Osmanlı(Sonradan TC) nə də Rusiya buna imkan vermədi. Daha sonra 1990-nın axıları 2000-ci illərin əvvəllərində Gürcüstan ilə buna cəhd etdilər, axırda Rusiya yumuruğunu masaya vurdu və 5 gündə bu illərlə qurulmuş planı puç etdi. indi isə Rusiyanın heç gözləmədiyi halda, Rusiyaya çox yaxın bir mövqeyə girdi ABŞ. Bu çox böyük məsələdir. Deyin niyə? Çünki bu yol və onun üstündəki söz sahibliyi ilə Amerika buraya hərbi müdaxilə haqqı qazandı. Tarixində ilk dəfə. indiyə kimi burada sadəcə Rusiyanın borusu ötürdü. -*

celal şengör

Popular elmin qonşu ölkədən bizə də gələn nümayəndəsi. 1-2 kitabını oxumuşam amma heç biri elm sahəsində yox, sosial məsələlərə bağlı yazdığı kitablardır. Azərbaycanda da daimə Türkiyədən gündəm transfer etdiyimizə görə məşhurdur. Yoxsa bu adamın bizlə bir əlaqəsi yoxdur. Şəxsən adaşım olduğuna görə simpatiyam var. Amma Tarihin arka odası programından sonra dəvət edildikləri heç bir yeni bir mövzudan danışmırlar. Eyni çeynənmiş mövzuları döndürürlər. Bakıdaki tədbirləri daxil. Düzünü desəm, heç kütlə də fərqli bir sual vermir. Buna görə də uzun zamandır bu insanları tanıyanlara artıq mənalı bir cütlük kimi gəlmirlər.

dostunun intihar etməsi

Buna cavab yazacaq ən ideal insan olacağımı təsəvvür etməzdim amma həyat...
il 2013. Universitetə hazırlaşıram. Ad günümdə yığılan pullarla ovuc içinə sığan android Galaxy Star telefonu almışdım. O ərəfələr Etibar ilə tanış oldum. Çox savadlı, pozitiv bir insan idi. Çoxu onu Bambuk səhifəsini admini kimi tanıyırdı. Etibar anidən intihar etdi. Heç birimiz bunu gözləmirdik. O günlərdə bir dost qazandım. Çoxunun indi CBC sportdan tanıdığı Mustafa Kamal. O Eti ilə məndən daha yaxın dost idi. Ona dəstək olmağa çalışırdım zamanında.

Üzərindən illər keçdi. Rəşad adlı dostum özünü qatarın altına atdı. Ondan bir neçə ay il sonra isa. Bir səhər facebookda gəzəndə, bir nəfərin isanı tag edib bir xəbər paylaşdığını gördüm. Tələbəlik illərimin ən gözəl xatirələrinə sahib insanı, gözlərimizin önündə, heç gözləmədiyimiz halda köçdü bu dünyadan. Ən son isə keçən il 26 Dekabr. Uşaqlığımı bərabər keçirdiyim, Elvin. Bütün yay tətillərim, ilk dəcəlliklərim hamısı onunla bərabər idi. Bir gecə evimdə oturanda Şəkidən bir başqa dostumuz zəng etdi: -Elvindən xəbərin var? + Nə olub ki? - Evdə özünü asıb, əmigil tapıblar.

Bu dialoqu heç unuda bilmirəm. O an bu son 1 ildə yaşadığım bu qədər ağır hadisələri incələdim öz beynimdə. Dostunu itirmək, bütün xatirələrini onunla birlikdə bastırmaqdı. Göz yaşını heç kimin başa düşməməsidir.

* Axı bizim dost itirən yaşımız deyildi...
sifarişi verən: nuwanda

ideal evlilik yaşı

Ideal evlilik yaşı deyə bir şey yoxdur. Məsələn mən həmişə düşünmüşəm ki, indiki yaşımda (red. 28) evli hətta uşaqlı olaram))) Bu hesabla 25-də ən geci evlənmiş olacaqdım. Amma olmadı. Düzü yaxış ki də olmadı. bu dövrlərdə qarşıma o qədər imkan çıxdı ki, evli olsam həyatım indi olduğu kimi olmazdı. Eyni zamanda da qarşıma evlənərəm bununla dediyimm və qarşılığını hiss edəcəyim biri çıxmadı təəssüf ki. Ona görə də düşünürəm ki, evliliyi yaşa bağlamamaq lazımdır. Bu bir sosial məsuliyyət deyil. Əvvəl bəlkə də qəbilənin nüfusunu artırmaq üçün evlənmək, çoxalmaq önəm kəsb edirdi amma indi yetəri qədər varıq. Sadəcə ruhunuza eş tapanda evlənərsiz. Olmayanda da canınız sağ olsun. Bol bol sevişin. -*
sifarişi verən: Derek

heç bir şey ola bilməyincə olunan peşələr

Deyəsən indiyə kimi gördüyüm ən boş iddiaların olduğu sözülük başlığıdır)) Amma yenə də fikirlərinizə inanmasam da, olduqca hörmət edirəm)))

indi gələk mənim öz fikrimə. Global və yerli müstəvidə 2 ayrı bucaqdan baxmaq olar.
Azərbaycandan danışsaq heç şübhəsiz ki, Azərbaycanda ən az əməklə sahib olunan peşə Polislikdir. Hə, istəsəniz əziyyət çəkib Akademiya oxuyub, paqon daşıya bilərsiniz. Amma hər nə qədər özlüyündə fərqli olsa da, çöldən baxanda hamısı bizim üçün eynidir. Pulu gətirib sayırsan, serjant da olsan əlində peşən olur. Hardasa gedəndə deyə bilirsən ki, peşəm budur.

Qlobaldan danışırıqsa, burda cavab təbii ki, eyni deyil. Ümuiyyətlə burada elə bir peşə anlayışı yoxdur. Hansı işi görürsən gör, hamı üçün eyni dəyərdədir. Kimsə gəlib 'uuu sən burda işləyirsən?' deyə təəccüblənməyəcəkdir. Hətta insanlarla tanış olanda səndən peşə soruşmamaları mənə qəribə gəlmişdi. istər istəməz özümü tanıdanda bir parça olaraq ondan danışmağa öyrəşmişəm. Ona görə də mən onların mentalitetində "bir şey ola bilmədin deyə bunu oldun da" deyə bir şey görməmişəm.

*
*Amma yenə də qafqazdan gələn biri olaraq, anladığım odur ki, bunlar heç bir peşəyə sahib olmaq istəməyəndə keçici olaraq bir şeylər dizayn edirəm adı ilə Berlinə filan köçməyə çalışırlar ))*)