anormal olmaq

Özüm haqqında uzun uzadı danışmağı fikirləşirdim , amma gördüm ki, sadəcə "anormal" sözünü demək kifayətdir. Bu anormallıq xarici görünüşümdə də bariz şəkildə görünür.
Deməli bu Zürafə qardaşınız son 8 ildə özfərqindəliyi artdıqca görür ki, insanlar ona nə şəkildə baxır. Xüsusilə metro kimi çox insanın olduğu yerlərdə anormal görünüşümün fərqinə varan şəxslər məni diqqətlə süzməyə başlayır. Bu hallara ilk dönəmlər fikir vermirdim. Daha sonra öz anormal davranış və görünüşümün fərqinə vardım, daha sonra isə insanların baxışını onunla əlaqələndirdim. Bir müddət sonra psixologiya ilə maraqlandım və gördüm ki, anksiyetesi olan insanlar ətrafdakıların ona baxdığını fikirləşir. Mən də bu anksiyete üzərində işləməyə başladım. Sonra çox maraqlı bir şey oldu. insanların yenə mənə baxdığının fərqində idim amma bu dəfə mən də onlara dik dik baxdığım üçün onlar üzlərini çevirirdilər. Mən isə fikirləşirdim ki, insanların hələ də mənə baxdığını hiss etdiyim üçün anksiyeteyə qalib gəlməmişəm. Nəysə , yenə bu şəkildə mübarizəyə davam etdim. Gəldik çatdıq entrinin kulminasiya nöqtəsinə. Son 3-4 ildə insanların mənim şəklimi çəkdiyinin fərqinə vardım. indi deyəcəksiniz ki, Zürafə paranoid şizofrendir. Bəli entrini yazmamışdan qabaq bunu da düşündüm. Amma burda iki məsələ var :
1.Mən telefon mən istiqamətə tutulub deyə belə fikirləşmirdim. Adamlar flashi açıq unudurdular deyə həmin kamera flashini görürdüm. Bildiriş flashlarindən kamera flashini müddətinə görə rahatlıqla ayırmaq olur.
2.Şizofren olsam bunu həyatımın başqa dönəmində də görərdim, təkcə metroda yox )

Bu arada şəklimi çəkən şəxslər də 15-20 yaşlı qızlar olur. Bu yaş aralığı da anormal insanlarla dost ortamında məzələndiyi üçün böyük ehtimal mənim şəklim həmin müqəddəs ayin üçün lazım olur.

Uzun sözün qısası bugün yenə belə bir hadisə ilə qarşılaşdım, amma artıq öyrəşdiyim üçün əvvəlki səviyyədə qəzəb hiss etmədim. Evə çatdıqdan sonra məsələni təhlil etdim və gördüm ki, mən özüm də internetdə məşhur olan anormal insanlara gülürəm. Yəni mənim etdiyim də mahiyyət etibarilə eyni şeydir.

Bu nəticəyə gəldim ki, anormal olmaq normaldır necə ki anormallara gülmək normaldır.

taksi sürücüsü ilə yaşanan dialoqlar

Mən - yolları nə vaxt bağlayırlar bilmirsiniz?
Taksist - yolu niyə bağlasınnar qaqa?
-şəhərsalma forumu olacaq bu yaxınlarda
-harda salıllar ki, şəhəri qaqa
(burda artıq məzələnmək qərarına gəlib mən də o cür danışmağa başlayıram)
-Hələ salmıllare brat yığışıb yer seçəcəylər
-Qaqa bunnar yığışır deyə biz zülüm çəkiriy.Hamısı enşteynin (Epstein nəzərdə tutulur) adasında olan adamlardı.Deyirsən yeyib içməyə yığışıllar?
-Nəblim gəlsinnər görəy də
-Hə qaqa yığışıb pivəliyəcəylər
-Bunnar pivə içən deyillər məncə (bunu deyəndə viski , şərab içdiklərini nəzərdə tuturdum)
-Hə qaqa düz deyirsən bunnar ancağ kakain basır.
-...
-Kefləri nə istiyir eliyillər.O boyda Qarabağı aldılar indi mən öz torpağıma portalnan gedirəm (nə ara bu söhbətə gəldik aq).Bidənə təsəvvür elə də qaqa Qubaya portalnan gedirsən elə şey olur?
-Qarabağda mina təhlükəsi ola bilər deyə yəqin ki, .
-Ə qaqa mən minıya düşmərəm.Mən qıraxda gəzmiyəcəm.
-Nəblim vallah elə deyillər
-Yoxe qaqa öz torpağımı mənə portalnan verillər.
-Sən özün hansı tərəfdənsənki
-Mən belə Şamaxıdanam brat Bakıda kirayə qalıram
-Hə heşnə.
Sonrasında artıq tab gətirə bilmədim deyə yadımda qalmadı nə dediyi.

həyatın nə qədər gözəl olduğunun anlaşıldığı anlar

Həyat subyektivdir.Yəni "həyat filan cürdür" demək ancaq bizim təcrübəmizi əks etdirir, başqa adam eyni şeyi yaşayıb həyatı fərqli qavraya bilər.Ona görə də "həyatın" gözəl olduğu anlar yox "kiminsə həyatının" gözəl olduğu anlar var.

Bu başlığı o cür başa düşsək mənim həyatımda kiçik gözəl anlar olsa da həyatımın gözəl (ümumilikdə) olduğunu düşünmürəm.Həftənin 5 günü oyanandan yatana qədər fərqli situasiyalarda özümə sual verirəm
- Taksidə indi qəzaya uğrasaq və mən ölsəm
- Yatanda səhər oyanmasam
- Yemək yeyəndə zəhərlənərək ölsəm necə olar?
Bu sualları paranoyak kimi ya da bekarçılıqdan ölmək istəyən ərgən kimi vermirəm.Əksinə həyatımı tərəziyə qoyuram və görürəm ki, ayda 1-2 günü çıxsaq digər günlərdə ölümə razı oluram.Yəqin ki, həmin 1-2 gün olmasa bu fikirlər düşüncədən fəaliyyətə keçərdi.
Əminəm ki, mənim kimi düşünən insanlar var.

evlilik

Statistikaya əsasən Azərbaycanda builki boşanmaların sayı nikahların sayının təxmini yarısına bərabərdir.Bunun səbəbləri yəqin ki, yetəri qədər məlumdur :
1.Maddi problem
2.Ailədaxili şiddət
3.Xəyanət
4.Mübahisələr
5.Ailəyəqəmişolma sindromundan əziyyət çəkən şəxslərin müdaxiləsi (xala ya da bibinin yeməyinizə ana bala yağı əvəzinə özənlə hazırlanmış qurd yağını əlavə etməsi)
Bu problemləri ssenariləşdirib izah edim :
Deyək ki, cavansınız amma xarici görünüşünüz və maddi vəziyyətiniz normal səviyyədə deyil.Bu yüksək standartlı cəmiyyətdə çətin ki, özünüzə partnyor tapasınız.Tutaq ki, tapdınız (düşüncələriniz üst-üstə düşürmü yoxsa sadəcə onu tapa bilmisiniz deyə sevgili olmusunuz da ayrı böyük bir məsələdir) .Sevgililik mərhələsində çoxlu xərc çəkəcəksiniz.Bu xərclərdən sonra ayrılıb başqa adamla sıfırdan da başlamaq riski var.Tutaq ki, ayrılmadınız.Növbəti addımlarda toy, nişan, absurd adətlər və digər həm mənəvi həm iqtisadi işgəncələr sizi gözləyir.Tutaq ki, dırnaqarası sevginiz (bu sadəcə bioloji bir hadisə olduğu üçün dırnaqarası deyirəm) sizə güc verdi və bütün bunlara tab gətirdiniz.Onda yuxarıda yazdığım 5 boşanma səbəbindən ailənizi qorumağa başlayırsınız.

Uzun sözün qısası bir şey çatmaq bir zülüm onu bitirmək bir zülümdürsə və bu prossesin hər periodunda problemlərin həlli "tutaq ki" lərə qalıbsa bir zəhmət evlənməyin.

sosialanksiyeteyaratmafobiya

Bir yerimdən uydurduğum anlayış olsa da məncə buna tibbdə hələ ad qoyulmayıb.
Gələcəkdə bu fobiyaya ad qoyulanda əziz Zürafə ibn Umbayı yadınıza salıb spiritual bir əjdaha atarsınız.
Deməli vəziyyət necədir :
Sosial anksiyetesi olan adam yüksək empatiya duyğusuna görə digərlərində sosial anksiyete yaratmamağa diqqət edir.Bir insan çıxış edəcəksə həmin insana dəstək verir (düşmən də olsa), baxdığı istiqaməti kütləvi məkanlarda elə seçir ki, qarşıdakı adam ona baxıldığını zənn edib narahat olmasın və sayrə və ilaxır.
Uzun sözün qısası öz yaşadığını düşmənə belə yaşatmaq istəməməkfobiya.

sosial anksiyete

-insanlar sənə baxır.Təcili başını aşağı sal.Hətta bayaq bir adam həyatında bu qədər çirkin adamı ilk dəfə gördüyü üçün gizlincə sənin şəklini çəkdi
-Sus! Heç kim mənə baxmır.O adam sadəcə telefona baxırdı.
-Əminsən?
-...
-Mən də belə düşünürdüm
-Ok.Sus! Mən Sözaltı entrisi yazmalıyam
-Niyə.
-Çünki yol uzundur.Heç nə etməyəndə darıxıram
-Bəlkə insanlar sənə baxır deyə telefona başını soxmaq istəyirsən?
-Yox ! Başımı qaldırıb insanlara baxacam və heç kimin mənə baxmadığını görəcəm.
-...
-Ok. Heç kim mənə baxmır.
- Baxmağa davam etsən eyni fikiri söyləyəcəyindən əminsən?
-...
-Mən də belə düşünürdüm. Sakit ol başını nə iləsə qat qorxaq. insanlar sənə baxır.

məyusluq

istəklərimizin baş tutmaması.
Hər istəyimizin kökündə həyatda qalmaq içgüdüsü olması məni insanlardan iyrəndirir.
Bro, sevdiyin qız səni istəmir? Cəmiyyətdə hamı səndən qaçır? Maaşın azdır? Ağrılı xəstəliyin var?
Bunların səndə yaratdığı hisslər müvafiq olaraq nəsil artıra bilməmək, tək həyatda qalmaq məcburiyyətində olmaq (ki bu da təkamülümüzdə ölümə bərabər olaraq kodlanıb), yetərli resursa çata bilməmək və ağrıdan gəbərməklə assosasiya olunur.
Bəs mən bunları haradan bilirəm? Dont worry mən də sənin kimi ordan-burdan oxuduqlarımın köləsiyəm
Növümüzü ilahiləşdirən şəxslərin qarşısında bioloji reallığı görüb qusmaqda davam edirəm