fuad rəsulzadə

Əvvəla, Fuad və azarkeşləri, boynunuzu yerə soxum. ikincisi, təbii ki bu ölkə üçün havadaki oksigenin qatılığını azaltmaqdan başqa xeyri dəyməyən insanların əvəzinə biriləri öz yaşamını, gəncliyini qurban veribsə və əgər bu insanlar və onların şücaəti məsxərəyə qoyulursa, bu situasiyaya normal baxmağa çalışan elə bu qələti edən qədər anormaldır. Bu ayrı məsələ. Lakin şiddətin bizim balaca fuadımız və onun kimi tərəfini bəlli etmiş digər səviyyə yoxsulları üçün bir həll yolu olduğu fikrinin tərəfdarı deyiləm. Hər şey bir kənara, əgər şəhidimiz həyatda olsa idi bu çoxhüceyrəlini bu qədər ciddiyə alacağını da zənn etmirəm. Ailədən birisini müharibədə itirməyin nə demək olduğunu kifayət qədər təcrübə etmişəm. Milli dəyərin təhqir olunursa, bu yalnız sənin deyil, eyni zamanda millətin qürurunun ayaqlar altına alınmasıdır. Əlbəttə ki şəhidinə sahib çıxacaqsan, imkan verməyəcəksən ki onun qələbəsi hansısa biqeyrətin çay süfrəsində yumora çevrilsin. Lakin bunu edərkən də sərhəddi aşmamaq, örnək şəkildə qarşılıq vermək lazımdır. Hətta bəzən susmaq və gözləmək.

recep tayyip erdoğan

Müsbət aspektdən baxmalı olsam əslində Azərbaycana burada demoqoqluq edən hərkəsdən daha çox xeyir vermiş insandır. Onun xaricində şəhidləri, müharibə veteranları, incəsənət və elm sahəsində Türkiyəyə bir şey qazandıran hər kəsi xüsusi mövqedə tutması danılmaz faktdır, ölkəsi ilə pis-yaxşı maraqlanır qısacası. Lakin bu ilk gəldiyi dövrlərdə atdığı addımlardan sonra istiqamətini qəflətən 180° çevirdiyi gerçəyini dəyişdirmir. Hazırki dövrdə onun ölkəsində yaşamıram, belə bir şeyi təcrübə etməmişəm də. Odur ki, bu insanın xarici və daxili siyasətdə mövqeyi və s. haqqında mənfi və ya müsbət rəyləri ballandıra-ballandıra yazmağın məntiqli olduğunu çox da düşünmürəm.