ən axmaqcası da odur ki illər keçir nə o həmən adamdır, nə sən, sadəcə loop kimi dönüb fırlanırsan eyni yerdə. ayrılandan artıq 4 ildən çoxdur, ayrıldığım gündən bir də heç görmədiyim üçün aşırı mistikləşib sanki, müşahidə radiusumda normal həyatına davam etsəydi yavaş yavaş silərdim bəlkə, ancaq elə bil son halı ilə donub qalıb xatirələrdə. Gözdən uzaq könüldən iraq söhbəti də puç imiş. indi bəlkə də tamam fərqli biri olan insanı (ki, özüm də çox dəyişmişəm) 4 il əvvəlkindən başqa cür təsəvvür edə bilməmək. tək xeyri kədərli mahnılardan aşırı zövq ala bilməkdir. sırf buna görə belə davam etsə də olar.
