bu sifarişi verən: maharramakperov
(gbax: əruz) vəzninin 19 bəhrindən biri, Azərbaycan ədəbiyyatında (gbax: rəməl bəhri) ilə yanaşı, ən çox işlənən bəhr. Başqa sözlə, "leyli və Məcnun həzəci" də deyirlər, ədəbiyyatımızda həqiri xaricində bütün sənətkarların "leyli və Məcnun" poemasını bu bəhrdə yazmasına görə. Ərəbcədən tərcümədə cəh-cəh, xoşagələn avaz mənasını verir. Həzəclə yazılan şeirlər (gbax: rəməl bəhr)inə nəzərən axıcı, tez əzbərlənən olur. Müxtəlif növləri olsa da, Əsas qəlibi "məfailün" qəlibinin dörd dəfə təkrarından əmələ gəlir:
Məni candan usandırdı, cəfadan yar usanmazmı?
Fələklər yandı ahimdən, muradım şəmi yanmazmı?
(U: bu qəzəl müsəmməd qəzəl də adlandırılır, bütün misraları iki bərabərölçülü hissəyə bölünür)
Eyni zamanda, (Gbax: Məhəmməd füzuli)nin, (gbax: mirzə ələkbər sabir)in ən çox müraciət etdiyi bəhrdir. Füzulinin "(gbax: məni candan usandırdı)" şeiri, "(gbax: leyli və məcnun)", "(gbax: söhbətül-əsmar)" poemaları, müəllifi bəlli olmayan "(gbax: dastani-əhməd hərami)" poeması, (gbax: imadəddin nəsimi)nin "(gbax: sığmazam)", "mən mülki-cahan.." qəzəlləri, (gbax: mirzə Ələkbər sabir)in "əkinçi", "nə işim var?", "Bakı fəhlələrinə" şeirləri bu Bəhrdə yazılmışdır. [1]