Bu gün yazan ən məşhur klassik alimlərdən biri olan Emili Uilson 2017-ci ildə Homerin "Odisseya" əsərinin tərcüməsi ilə nadir bir ədəbi şöhrət qazandı və bu epik əsərin tam ingiliscə versiyasını nəşr etdirən ilk qadın oldu. Sofokl, Evripid və Seneka, eləcə də Homerin əsərlərini əhatə edən işi ənənəvi ölçüyə ciddi bağlılığı və heyrətamiz aydınlığı ilə tanınır.
Həm alim, həm də ictimai xadim kimi getdikcə daha çox tanınan Uilson bu il yenidən mədəni müzakirələrin mərkəzində oldu. Kristofer Nolan onun məşhur giriş misrasını öz Odissey konsepsiyasına mühüm təsir kimi göstərdikdən sonra, Uilson filmin yekun versiyası haqqında kəskin tənqidi rəy dərc etdi.
Bir çox insanlar kimi, mən də onun bu sentyabr ayında ABŞ-da "Liveright" nəşriyyatı tərəfindən çap olunacaq yeni esse toplusu olan "Crossing the Wine-Dark Sea: Journeys Through Ancient Literature" kitabını oxumağı səbirsizliklə gözləyirdim. Bir tərcüməçi kimi, tərcüməni sonsuz dərəcədə müvəqqəti bir sənətə çevirən seçimlər haqqında onunla danışmağa xüsusilə maraqlı idim: nəyi qoruyub saxlamaq, nəyin qaçılmaz olaraq itirilməli olduğu və qədim dünyanı onun qəribəliyini itirmədən necə başa düşülən etmək olar.
Lian Oqasavara: “Mənə mürəkkəb bir adamdan danış” son dövrlərin ən çox müzakirə olunan tərcümə misrası ola bilər – hətta bir oxucu zarafatla bunun Facebook-dakı münasibət statusuna bənzədiyini söylədi. Kitabınızda siz "polytropos" sözünün çoxşaxəlilik, hiyləgərlik, səyahət və şəraitin təsiri ilə dəyişilmək təcrübəsini ifadə edə biləcəyini izah edirsiniz. Nəhayət, "mürəkkəb" (complicated) sözündə necə qərarlaşdınız və reaksiyaların intensivliyi sizi təəccübləndirdi?
Emili Uilson: Mən bu seçim haqqında "Crossing the Wine-Dark Sea" kitabında kifayət qədər ətraflı yazmışam, ona görə də burada hər şeyi təkrarlamağa çalışmayacağam. Hələlik onu deyə bilərəm ki, mən bu seçimi uzun günlərin düşüncə və sınaqlarından sonra etdim və indi, təxminən on il sonra, orijinal şeirin tərcüməsi üçün qarşıma qoyduğum xüsusi məqsədləri nəzərə alaraq, hələ də onu daha yaxşı edə biləcəyimi düşünmürəm. Mən orijinalın ənənəvi, metrik poetikasını və onun şifahi ifa üçün nəzərdə tutulmuş bir mətn kimi statusunu əks etdirməyi hədəfləmişdim – ingilis dilində nəsrlə və ya sərbəst şeirlə yazan əksər müasir tərcüməçilərdən fərqli olaraq. Beləliklə, "man" (adam) sözünün vurğulu hecasından sonra oxuna bilən bir sözə ehtiyacım var idi.
İnsanların öz keçmişindən, biliklərindən və ya hisslərindən asılı olmayaraq, tərcümənin yüksək riskləri və mürəkkəbliyi haqqında müzakirələrdə iştirak etmək üçün özlərini səlahiyyətli hiss etmələri yaxşı haldır.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.