İllərdir Smithsonian, Afrika-Amerikalı Tarix və Mədəniyyət Muzeyini Milli Mall-ə gətirməyə çalışırdı. İndi isə on illik yubileyi ilə anlayış, icma və dayanıqlığın işığı kimi qeyd olunur

Smitson İnstitutunun Afroamerikalıların Tarixi və Mədəniyyəti Milli Muzeyinə səfəri zamanı Elizabet Beket sənayeçi Corc Pullman tərəfindən tikilmiş saray vaqonlarında, seqreqasiyaya məruz qalmış qatarlarda işləyən minlərlə qaradərili kişidən birinin geyindiyi uniformanın qarşısında qürurla dayanır. Onları "Pullman bələdçiləri" adlandırırdılar və Beketin babası da onların arasında idi.

"Onun adı Ceyms Sayres idi. O, 90 və ya 91 yaşında vəfat etdi", - deyə Beket xatırlayır.

İlk bələdçilər Pullman tərəfindən 1867-ci ilin ətrafında lüks yataq vaqonlarında işləmək üçün işə götürülən, yeni azad edilmiş kişilər idi. Onlar qastronomik yeməklərin verilməsindən tutmuş ayaqqabıların təmizlənməsinə və baqaj daşınmasına qədər hər işi görürdülər. Bəziləri hətta məcburi şəkildə mahnı oxumağa və rəqs etməyə məcbur edilirdi.

Bələdçilər öz övladlarını və nəvələrini kollecə göndərmək üçün pul yığmaq məqsədilə daha varlı ağdərili sərnişinlərinin yolunu izləyərək qaradərili orta təbəqənin onurğa sütununu formalaşdırdılar. Bu, onlara heç vaxt sahib olmadıqları imkanlara qapı açdı və bələdçilərin bir çox nəvələri, o cümlədən Ali Məhkəmənin hakimi Terqud Marşall, Amerika cəmiyyətində nüfuzlu şəxslərə çevrildilər.

"Azadlığı müdafiə etmək, azadlığı müəyyən etmək" sərgisində, elə yaxınlıqda 1911-ci ildə Pullman bələdçisi Henri L. Lonq tərəfindən alınmış möhtəşəm bir orqan var. Əmisi Denverdə Pullman bələdçisi olmuş muzey kuratoru Meri Elliot deyir ki, bu orqan sonradan vətəndaş hüquqları hərəkatı üçün həlledici olan, əsasən qaradərililərdən ibarət ilk həmkarlar ittifaqını quran kişilərin əhəmiyyətinin simvoludur.

Elliot deyir: "Gəlin bu kişilər haqqında elə düşünək ki, sanki onlar öz icmalarında nüfuz sahibi olan insanlar – müəllim, həkim, vəkil kimidirlər".