Misirin Qədim Krallığının ən ikonik xatırlatmalarından biri, Giza yaylasının əhəngdaşı qayalığından birbaşa yonulmuş Böyük Sfinksdir. Bu qayalıq, o vaxtlar isti və dayaz Tetis dənizinin dibində toplanmış qədim dəniz çöküntülərindən ibarətdir. Elə həmin material – Qahirənin şərqindəki Mokattam Formasiyasından – indi yeni bir timsah növünü üzə çıxarıb: Herugavialis cairensis.
Bu axşam "Royal Society Open Science" jurnalında dərc olunan araşdırmaya görə, Böyük Britaniya, İsveç, Almaniya və Misirdən olan tədqiqatçılar qrupu Herugavialis cairensis-in kəllə formasının onu "qavial" və ya uzun, nazik ağzı ilə xarakterizə olunan balıqyeyən timsah kimi müəyyən etdiyini bildirib. Yalnız bu nümunənin ucu – və ya ən azı onun fosilləşmiş qalığı – çatışmırdı. London Universitet Kollecinin paleobioloqu və tədqiqatın aparıcı müəllifi Pol Burk izah edib: "Böyük Sfinksin məşhur itkin burnu ilə bu təsadüfü nəzərə alaraq, biz yeni timsah növünə Misir tanrısı Herunun adını verməyə qərar verdik".
Onun fosil sümükləri əvvəllər paleontoloqları onu Misirdən olan başqa bir qədim qavial – Tomistoma cairense kimi müəyyən etməyə sövq etmişdi. Lakin tədqiqat müəllifləri KT skaneri vasitəsilə kəlləyə daha dərindən baxdıqdan sonra yeni növ təsnifatını tələb edən fərqlər aşkar ediblər. Məsələn, onun sümüklü göz yuvaları kəllədən teleskopun girişi kimi çıxırdı və yanaq sümüyü ("squamosal") paz formasında deyil, zolaq şəklində idi.
Bu qavial, basdırıldığı qayaların yaşına əsasən, təxminən 45 milyon il əvvəl, Eosen dövründə, ən azı iki digər qavial növü ilə birlikdə yaşayıb. Burk izah edib: "Son 50 milyon ilin böyük bir hissəsində Aralıq dənizi regionu, qaviallar da daxil olmaqla, yüksək timsah müxtəlifliyinə ev sahibliyi edib".
Lakin Eosen dövründə iqlim soyuduqca və daha çox su buzlaqlarda donduqca, qavialların müxtəlifliyi müvəqqəti olaraq kəskin şəkildə azaldı. İqlim yenidən istiləşdikdə, Miosen dövründə onların müxtəlifliyi bərpa olundu, lakin təxminən 6 milyon il əvvəl qaviallar və Aralıq dənizi regionundakı bütün digər timsahlar məhv oldu.
Səbəbləri şərh edərkən, tədqiqat müəllifləri "duzluluq böhranlarına" işarə ediblər; bu zaman materiklərin hərəkəti nəticəsində Aralıq dənizini okeanla birləşdirən kanal bağlandıqdan sonra dəniz tamamilə qurumuşdu. Bu, təbii ki, Herugavialis cairensis-in də sonu idi – baxmayaraq ki, insanların onun hansı növ heyvan olduğunu anlamaq üçün sümüklərinə yaxından baxması daha 6 milyon il çəkdi.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.